Blog Transportowy działa od 2009 roku. Jest poświęcony środkom transportu. Przeważają autobusy, ale nie brakuje także pojazdów szynowych, ciężarówek i trolejbusów. Jest tu także miejsce na wyjątkowe osobówki oraz teksty o samolotach i pływających środkach transportu. Autor w niniejszym blogu nie reprezentuje żadnej firmy i instytucji. Notki są wzbogacane informacjami prasowymi nadsyłanymi przez producentów. Jedyny poprawny adres bloga to www.blogtransportowy.blox.pl - w Internecie funkcjonuje podróbka bloga, która jest nikczemnym wykorzystaniem wypracowanej marki.
| < Październik 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          
Google+

Wpisy z tagiem: kamaz

wtorek, 03 stycznia 2017
Kamaz i Iveco z Oświęcimia

W tym wpisie zapraszam do Oświęcimia. W rejon dawnego dworca autobusowego PKS. Na temat znajdujących się na jego terenie pojazdów pisałem już wiele razy, także o ciężarówkach (link). 

Bohaterami tego materiału są dwa pojazdy utrwalone w pobliżu dworca. Jeden stary, drugi nowy. Zaczynam od tego pierwszego.

To wywrotka Kamaz 55111 z oświęcimskimi tablicami rejestracyjnymi (KOS 96EL). Pojazd brał udział w prowadzonych w tym rejonie pracach budowlanych i przy okazji pięknie pozował na tle wybarwiających się w jesienne barwy drzew.

Kamazy 55111 powstawały w latach 1987 – 2012. Niestety nie udało mi się ustalić, kiedy ten egzemplarz został wyprodukowany.

 

Kamaz 55111

Kamaz 55111

Kamaz 55111.

 

Obok Kamaza przejeżdżał gość z Włoch, czyli Iveco EcoStralis 460. Własność założonej w 1980 roku firmy Canil, która specjalizuje się w transporcie płynnych produktów chemicznych. Jej główna siedziba mieści się w miejscowości Bessica, w pobliżu Wenecji. Oddział jest także zlokalizowany na Słowacji, w Bratysławie.

Dopiero w trakcie obróbki zdjęcia odkryłem, że Iveco nie jest na włoskich tablicach rejestracyjnych. To pojazd ze słowackiego oddziału.

Tablica ADR umieszczona na naczepie informuje, że przewożony materiał ma działanie żrące. To stopiony bezwodnik maleinowy. Bezbarwna, przezroczysta ciecz o drażniącym, ostrym zapachu. Jej zastosowanie to np. produkcja farb i lakierów, tworzyw sztucznych, środków grzybobójczych.

Przy okazji warto zwrócić uwagę na to, jak naczepa dymi. Na zdjęciu nie widać tego aż tak bardzo. Przejazd takiego „kopcącego” zestawu robił wrażenie. Na szczęście nie był to efekt rozszczelnionej naczepy, bo pewnie kontakt z takimi oparami zakończyłby się dla mnie niezbyt przyjemnie (możliwe np. poważne podrażnienie błon śluzowych i oczu). Po prostu różnica temperatur, a w związku z tym intensywne parowanie.

 

Iveco EcoStralis 460

Iveco EcoStralis 460.

 

W okolice dawnego dworca PKSiS Oświęcim SA znów zaproszę za jakiś czas. Powyższe zdjęcia wykonałem 10 października 2016.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

Tagi: Iveco kamaz
22:07, lukaszwoblog , ciężarówki
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 16 marca 2014
Którędy na „Anschluss Krymu”?

Ukraina, Krym i Putin. To ostatnio najpopularniejsze słowa. Słyszymy je i widzimy oglądając jakiekolwiek programy informacyjne, przeglądając gazety, czy otwierając portale internetowe. Ranga wydarzeń związanych z tymi trzema wyrazami jest na tyle duża, że nie należy się dziwić ich „karierze medialnej”. Zajęcie Krymu przez wojska rosyjskie jest porównywane z „Anschlussem Czechosłowacji” z 1938 roku, czyli bezprawnym przyłączeniem części tego kraju do hitlerowskich Niemiec. Wówczas pretekstem była ochrona obywateli niemieckich, teraz „chroni” się osoby mówiące po rosyjsku.

Którędy wojska rosyjskie dostają się na Krym? Część z nich, dociera tam zwykłą, cywilną trasą, czyli przeprawą promową w Kerczu nad Cieśniną Kerczeńską. To element międzynarodowej drogi E97 łączącej miasto Chersoń na Ukrainie z turecką miejscowością Aşkale, przez Rosję i Gruzję.

 

Cieśnina Kerczeńska

Najkrótsza doga z Rosji na Krym wiedzie przez Cieśninę Kerczeńską. Promy łączą miasto Kercz z Portem Kaukaz na Półwyspie Chushka. Źródło: Google Maps.

 

W roku 2012 i 2013 firma Google dość intensywnie fotografowała Rosję, dlatego korzystając z usługi Street View możemy zobaczyć, jak wygląda dojazd do Portu Kaukaz. Strona ukraińska nie została sfotografowana (tylko kilka ukraińskich miast jest dostępnych na Street View). Tę wirtualną podróż rozpoczniemy od posterunku milicji strzegącego dostępu do Półwyspu Chushka. Są stanowiska obronne, szlabany. W razie czego można zablokować całą drogę:

 

Droga na Krym   Droga na Krym

 

Na posterunku Google utrwaliło dwa radiowozy milicyjne. Oba słusznej, rosyjskiej marki Łada. Kultowy juz model 2105 (znany także jako 1300) oraz nowsza Samara:

 

Łada 2105, milicja   Łada 2105, milicja

Łada Samara, milicja   Łada Samara, milicja

 

Pomiędzy jezdniami zatrzymała się Setra S315 GT. Za szybą zamazana przez Google tablica kierunkowa, więc to nie wycieczka, lecz jakiś przejazd liniowy. Na tablicy nazwa miejscowości pisana cyrylicą i alfabetem łacińskim. Niestety nie udało mi się jej rozszyfrować:

 

Setra S315 GT, droga na Krym

 Setra S315 GT, droga na Krym   Setra S315 GT, droga na Krym

 Setra S315 GT, droga na Krym

 

Ogólny widok na posterunek milicji od strony półwyspu. Po prawej trzecie milicyjne auto – Łada Niva:

 

 Droga na Krym

 

Wojska Rosyjskie najechały terytorium Ukrainy głównie wykorzystując ciężarówki marki Kamaz. Google utrwaliło taki pojazd, ale jadący od strony Krymu. Ma on ewidentnie wojskowy rodowód, a może nadal należy do armii (charakterystyczny kolor kabiny). Ciekawe, czy z tym ładunkiem płynął promem:

 

Kamaz jedzie od strony Krymu

 Kamaz jedzie od strony Krymu   Kamaz jedzie od strony Krymu

 Kamaz jedzie od strony Krymu   Kamaz jedzie od strony Krymu

 

Tak wygląda wąski Półwysep Chushka. To właśnie tędy jechały (i nadal jeżdżą) rosyjskie transporty wojskowe zajmujące terytorium Ukrainy. Tor kolejowy prowadzi do Portu Kaukaz i do zlokalizowanego obok niego zakładu przemysłowego, najprawdopodobniej to zakład petrochemiczny:

 

Półwysep Chushka

 

Na dalszym odcinku półwysep jest szerszy. Tam układ torowy został rozbudowany z jednego do kilku torów. Google sfotografowało na nich wagony kryte i cysterny:

 

Wagony towarowe rosyjskich kolei RŻD, Półwysep Chushka

 Wagony towarowe rosyjskich kolei RŻD, Półwysep Chushka   Wagony towarowe rosyjskich kolei RŻD, Półwysep Chushka

 Wagony towarowe rosyjskich kolei RŻD, Półwysep Chushka   Wagony towarowe rosyjskich kolei RŻD, Półwysep Chushka

 Wagony towarowe rosyjskich kolei RŻD, Półwysep Chushka   Wagony towarowe rosyjskich kolei RŻD, Półwysep Chushka

 Wagony towarowe rosyjskich kolei RŻD, Półwysep Chushka   Wagony towarowe rosyjskich kolei RŻD, Półwysep Chushka

 

Wagony stoją także dalej. Przy większym powiększeniu zobaczymy fragment lokomotywy. Niezwykłej lokomotywy, czyli potężnego, dwuczłonowego spalinowozu nazywanego w Polsce „fantomasem”. To lokomotywa serii 2ТЭ10. Szkoda, że nie widać jej dokładniej:

 

Cysterny i lokomotywa 2ТЭ10   Lokomotywa 2ТЭ10

 

Równolegle do 2ТЭ10 samochód Google sfotografował dwa stojące (zmierzające od strony portu) Kamazy. Starszego i nowszego (wybaczcie, ale nie podejmuję się rozszyfrowywania ich typów):

 

Kamazy, droga na Krym

 Kamazy, droga na Krym   Kamazy, droga na Krym

 Kamazy, droga na Krym   Kamazy, droga na Krym

 

Już przed samym portem jeden z torów przekracza drogę E97. Jest mocno skorodowany, zatem w maju 2013 ruch kolejowy do wspomnianego wcześniej zakładu nie był zbyt duży. Natomiast na sąsiednich torach dzieje się dość sporo - składy cystern (oraz inne wagony) ładowane są na promy kolejowe:

 

Droga na Krym, tory kolejowe

 

Brama kolejowa prowadząca do przyportowego zakładu:

 

Droga na Krym, tory kolejowe

 

Autobus marki PAZ dojeżdża do pokazanego powyżej toru:

 

Autobus PAZ, droga na Krym   Autobus PAZ, droga na Krym

 

Władze Turcji od samego początku „krymskiego kryzysu” wyrażały swoje zdanie na temat nienaruszalności granic Ukrainy. Dosłownie „u bram Krymu”, przed wjazdem do portu Google sfotografowało trzy tureckie ciągniki siodłowe z naczepami. Dwa MAN-y TGA i Iveco Stralis:

 

MAN TGA, Aba Trans, Port Kaukaz

MAN TGA, Aba Trans, Port Kaukaz   Iveco Stralis, Fatih Group, Port Kaukaz

 Iveco Stralis i MAN TGA, Fatih Group, Port Kaukaz   Iveco Stralis i MAN TGA, Fatih Group, Port Kaukaz

 Iveco Stralis, Fatih Group, Port Kaukaz

 

Przy tureckich pojazdach stała jeszcze jedna ciężarówka, Renault Premium. Ten pojazd raczej był rosyjski lub ukraiński:

 

Renault Premium, Port Kaukaz

 Renault Premium, Port Kaukaz   Renault Premium, Port Kaukaz

 

Dalej Google nie dotarło. Wjazd do portu. Za bramą skręca się w prawo. Tam jest zlokalizowane przejście graniczne, a za nim przystań promowa:

 

Port Kaukaz, brama wjazdowa

 

Z Kaukazu odpływają także promy do Bułgarii i Turcji. Poniżej widok na Port Kaukaz (de facto w miejscowości Port Kaukaz – drogowa tablica informacyjna z tą nazwą stoi przy drodze E97, której rosyjskie oznaczenie to M25), a w nim dwa promy kolejowe wyładowane wagonami. Dokąd płyną? W chwili pisania tego tekstu w porcie stał zacumowany prom kolejowy o nazwie Ulfat (rocznik 1978). Bandera Kambodżańska, ale tym nie należy się sugerować. Według strony Marinetraffic, Ulfat ostatnio pływał do ukraińskiego Kerczu i tureckiej miejscowości Samsun. Tak więc przypuszczalny cel promów to Kercz lub Samsun, może też oba płyną do tego samego portu. Fot. Google Maps:

 

Port Kaukaz. Promy kolejowe

 

Tak więc po zajęciu przez Rosję Krymu i po odcięciu go od ukraińskiej sieci kolejowej nic nie zaszkodzi transportowi ładunków pociągami z i do Rosji. Promy kolejowe będą łączyć Kercz z Portem Kaukaz, a ilość przewożonych ładunków przypuszczalnie zwiększy się. W sobotę 15 marca 2014 na YouTube zamieszczono film pokazujący rosyjski kolejowy transport wojskowy jadący z portu w Kerczu. W składzie znalazły się także wagony pasażerskie rosyjskich kolei RŻD, co dowodzi, że cały pociąg przypłynął z Rosji. Zatem „Anschluss Krymu” odbywa się już również drogą kolejową. Poniżej widok na prom kolejowy przycumowany w Kerczu, źródło Google Maps:

 

Port Kerch, prom kolejowy

 

 

Zamów newsletter 

Blog Transportowy na Facebooku 

czwartek, 15 grudnia 2011
Star podnośnik

Dział „Ciężarówki” ostatnio został zdominowany przez informacje prasowe. Czas więc to zmienić, dodając coś swojego. Będzie trochę historycznie, choć we współczesnych realiach. Po Polsce wciąż jeszcze jeździ wiele ciężarówek z okresu PRL-u, co bardzo mnie cieszy i gdy tylko nadarzy się okazja, staram się je fotografować. Czasami pewne zdjęcia to efekt przypadku, inne są następstwem zaplanowanej sesji, bo dany „eksponat” stale parkuje w tym samym miejscu. Dziś ten drugi przypadek, choć na koniec wpisu powrócę do tego pierwszego. Zatem zapraszam do Krakowa, w okolicę al. Pokoju. Swoje stałe miejsce postoju ma tam Star 28 podnośnik. Pojazd niedawno przeszedł remont. To dobrze, bo jest szansa, że jeszcze trochę pojeździ. Źle, bo ma dość dziwne kolory. Oto on:

 Star 28

Star 28

Star 28

Star 28

Mam także zdjęcie tego pojazdu wykonane przed remontem. Niestety jakościowo jest takie sobie, bo byłem wówczas bez aparatu. Zatem mamy kwiecień 2008 roku:

 Star 28

Na Starze jest podany adres www – niestety taka strona nie istnieje. W reklamie na pojeździe jego właściciel pisze, że ma także dźwigi. Przy al. Pokoju ich niestety nie było, a szkoda, bo może to też takie ciekawe historyki. Takie pojazdy (czyli historyki), ale z innych firm nadjechały dosłownie po chwili i zupełnie niespodziewanie. Najpierw Star 200 hakowiec z krakowskiego MPO, przy którym aparat trochę mi wariował i nie utrwaliłem go zbyt dobrze:

 Star 200 hakowiec z MPO

Tuż za nim nadjechała dość egzotyczna w Polsce zabudowa, czyli Kamaz (jaki to typ?) dźwig:

 Kamaz dźwig

Przepalone niebo i szeroki kąt, ale Kamaz utrwalony. Tak wyglądał jego bok:

Kamaz dźwig

 


 Star 28

Na zakończenie jeszcze trochę historii. Samochód Star 28 był produkowany w latach 1968 – 1989. Tak więc fotografowany podnośnik może mieć najmniej 22 lata. Równolegle, lecz nieco krócej (1968 – 1983) powstawał Star 29. Pojazd identyczny, ale napędzany silnikiem benzynowym (typu S47 o mocy 105 KM). W Starze 28 silnik diesla (typu S530A o mocy 100 KM). Modele te były z założenia elementem pośrednim (ładny mi element pośredni, który powstawał tyle lat) pomiędzy Starami 25 i 27, a nowocześniejszym Starem 200. Co ciekawe, kabina modelu 28 i 29 powstała we współpracy z francuską firmą Chausson. Na ówczesne (1968 r.) realia była bardzo nowoczesna, zapewniając np. takie luksusy jak „regulowanie położenia koła kierowniczego”, czy możliwość zainstalowania radia.

 Blog Transportowy na Facebooku