Blog Transportowy działa od 2009 roku. Jest poświęcony środkom transportu. Przeważają autobusy, ale nie brakuje także pojazdów szynowych, ciężarówek i trolejbusów. Jest tu także miejsce na wyjątkowe osobówki oraz teksty o samolotach i pływających środkach transportu. Autor w niniejszym blogu nie reprezentuje żadnej firmy i instytucji. Notki są wzbogacane informacjami prasowymi nadsyłanymi przez producentów. Jedyny poprawny adres bloga to www.blogtransportowy.blox.pl - w Internecie funkcjonuje podróbka bloga, która jest nikczemnym wykorzystaniem wypracowanej marki.
| < Czerwiec 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    
Google+

Wpisy z tagiem: Rampini

czwartek, 30 czerwca 2016
Śmieciarki w Rimini

Położone nad Adriatykiem włoskie miasto Rimini liczy ponad 140 tysięcy mieszkańców. Oprócz nich w sezonie turystycznym przebywają tam tysiące wczasowiczów. Dużo ludzi to niestety także wiele śmieci.

Tam gdzie pojawiają się śmieci są również śmieciarki. W Rimini dość specyficzne – małe. To rozwiązanie bardzo dobre ze względu na szerokość tamtejszych ulic. Są one bardzo wąskie i jednocześnie pozastawiane zaparkowanymi pojazdami. Tradycyjna śmieciarka zabudowana na bazie dużej ciężarówki po prostu nie zmieści się. Natomiast doskonale radzą tam sobie mniejsze pojazdy. W przypadku Rimini podstawę takiej floty stanowią Isuzu. Po mieście jeździ ich dość sporo. Są własnością różnych firm.

W niektórych włoskich miastach (np. Florencja) praktykowane jest przesypywanie ładunku małych śmieciarek do dużych pojazdów, które wywożą śmieci na wysypisko. Czy tak jest także w Rimini? Niestety nie wiem. Faktem jest, że w czasie tygodniowego pobytu w tej miejscowości nie widziałem żadnej dużej śmieciarki.

Poniżej kilka śmieciarkowych zdjęć z Rimini.

 

Isuzu L35, Rimini

Śmieciarka Isuzu L35 o numerze taborowym 101 odpoczywa na Via IV Novembre. To rejon historycznego centrum Rimini. Zabudowę wykonała firma Rossi Oleodinamica z pobliskiej miejscowości Riccione. Ten model śmieciarki nazywa się Qube. 22.08.2015.

 

 Isuzu P75, Rimini

Isuzu P75, Rimini

Trochę większa śmieciarka, czyli Isuzu P75. Pojazd w trakcie postoju na Via Michele Rosa, przed halą targową i dużym targowiskiem zewnętrznym. Jest on oznaczony numerem taborowym 103. To także produkt firmy Rossi Oleodinamica, model R200. 22.08.2015.

 

 Isuzu L35, Rimini

Kolejny przykład Isuzu L35 z zabudową Qube. Mała śmieciarka w trakcie pracy na Piazzale Cesare Battisti, czyli przed głównym dworcem kolejowym. Obok autobusy Start Romagna. Po lewej Autodromo Alè (tak, to jeszcze nie Rampini, które licencję od Autodromo kupiło w 2004 roku, to rocznik 2002), a po prawej Autodromo BusOtto. 24.08.2015.

 

Nissan Cabstar, Rimini

Po Rimini jeżdżą także śmieciarki innych marek. Tu Nissan Cabstar w trakcie przejazdu przez Piazza Malatesta. Niestety nie udało mi się go utrwalić z boku. Ma on prezentowaną powyżej zabudowę Qube. 25.08.2015.

 

Isuzu L35, Rimini

Isuzu L35 #101 przejeżdża przez Via Bastioni Occidentali na starym mieście. Po prawej stronie samochód z niebieskimi tablicami rejestracyjnymi - przyjechał z pobliskiego małego kraju - San Marino. 25.08.2015.

 

Nissan Trade 100, Rimini

Nissan Trade 100, Rimini

Nissan Trade 100, czyli jeden z najstarszych przedstawicieli taboru komunalnego w Rimini. To wprawdzie nie jest zabudowa śmieciarki, ale podwyższone burty powodują, że doskonale nadaje się do przewozu odpadów stałych (w tym przypadku gruzu). Pojazd oznaczono numerem taborowym 31. O jego dość zaawansowanym wieku świadczą stare tablice rejestracyjne. Nissany Trade produkowano w Hiszpanii. W latach 1987 - 2001 były oferowane na rynek europejski, a aż do roku 2004 na rynek hiszpański. Pojazd stoi na Via IV Novembre, obok Tempio Malatestiano, czyli kościoła, którego początki sięgają IX wieku. 25.08.2015.

 

 Tempio Malatestiano, Rimini

Tempio Malatestiano. Obok tej datowanej na IX wiek, później przebudowanej (rozbudowa nigdy nie została dokończona) katolickiej świątyni stał powyższy Nissan Trade. Niestety nie było możliwe ujęcie pojazdu z tym zabytkiem w tle. 25.08.2015.

 

Isuzu NQR, Rimini

Isuzu NQR, Rimini

Przez Viale Regina Elena jedzie Isuzu NQR. Pojazd ma numer taborowy 101, czyli identyczny, jak prezentowana powyżej śmieciarka. To dlatego, że należy on do innej firmy, stąd ta zbieżność oznaczeń. Zabudowę komunalną wykonało przedsiębiorstwo Officine Porcelli z miejscowości Pegognaga w regionie Lombardia. 25.08.2015.

 

Isuzu NQR, Rimini

Isuzu NQR z firmy Ecoservizi L'olmo w trakcie pracy na jednej z bocznych uliczek w rejonie wybrzeża, a dokładniej na Viale Giacomo Leopardi. 24.08.2015.

 

Śmieciarki w Blogu Transportowym pojawiały się już we wcześniejszych wpisach. Tu zobaczycie Volvo przy bramie Floriańskiej w Krakowie, a tu Jelcza 422 z Brzeszcz. Pisałem także o takiej zabudowie na bazie Renault Trucks D Wide CNG (link). Była także śmieciarka Mack LE  i Mack Granite CV713 (link), elektryczny MAN Metropolis (link) oraz DAF FAN CF75.310 (link).

 

Blog Transportowy na Google +

czwartek, 25 lutego 2016
Autobusem przez zamek

Hofburg. Zimowa siedziba władców Austrii, czyli rodu Habsburgów. Przepiękny, ogromny obiekt łączący różne style. Dominują barok i klasycyzm, choć zobaczymy także np. elementy renesansowe. Hofburg jest przede wszystkim kojarzony z najsłynniejszą parą władców Austrii, czyli cesarzem Franciszkiem Józefem I i cesarzową Elżbietą, znaną także jako Sisi.

Wiedeński Hofburg jeszcze do niedawna miał bardzo oryginalną, nietypową atrakcję turystyczną. Przez główny dziedziniec, czyli przez wnętrze zamku przebiegała regularna, codzienna linia autobusowa nr 2A. To trasa stricte turystyczna, łącząca końcówki Schwarzenbergplatz i Kirchengasse. Odjazdy co 10 minut. Czas przejazdu całej trasy około 15 minut. Niestety użyłem określenia „do niedawna”. Od 1 lipca 2013 autobusy miejskie już nie przejeżdżają przez Hofburg, a jedynie obok niego. Nie kończą trasy na Kirchengasse, a na Schwedenplatz. Bez zmian pozostała jedynie końcówka Schwarzenbergplatz i przebieg linii w jej rejonie.

Zmienił się także tabor obsługujący linię 2A. W trakcie mojej wizyty w Wiedniu w 2012 roku kursowały na niej wyłącznie należące do Wiener Linien dość charakterystyczne i oryginalne autobusy Kutsenits City. Teraz obsługują ją również oryginalne pojazdy, bo z napędem elektrycznym. To Rampini Alé EL, dla których na końcówkach wybudowano specjalną infrastrukturę – krótki odcinek sieci trakcyjnej. Rampini kończąc trasę podnosi pantograf i doładowuje baterie.

Poniżej kilka zdjęć autobusów Kutsenits City na starej trasie linii 2A, czyli przed 1 lipca 2013.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien

Podstawowa obsługa wiedeńskiej linii 2A w roku 2012, czyli zabudowany na podwoziu Volkswagena austriacki autobus Kutsenits City IV. Tu pojazd #8355. Kilka minut temu odjechał on z pętli Kirchengasse, a teraz skręcił z Burgringu i dojeżdża do przystanku „Heldenplatz”. Tuż za nim przejedzie przez Äußeres Burgtor (brama zewnętrzna zamku Hofburg, otwarta w roku 1824) i mijając pomnik arcyksięcia Karola wjedzie pod kolejną bramę (arkady), a potem do zamku. 30.04.2012.


Äußeres Burgtor (Wien)

Äußeres Burgtor od strony Burgringu. Niezwykły element ówczesnej trasy linii 2A. Przez tę piękną bramę przejeżdżają także dorożki i taksówki oraz kończące i zaczynające kursy na Heldenplatz autobusy turystyczne. 30.04.2012.

 

Äußeres Burgtor (Wien)

Äußeres Burgtor od środka. 30.04.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien

Przez bramę zewnętrzną właśnie przejechał Kutsenits City IV #8362. To Heldenplatz, czyli plac Bohaterów. Tu zawracają autobusy turystyczne. Fragment jednego z nich po prawej stronie - prezentowany w Blogu Transportowym Steyr 380 Cabriolet. 30.04.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien

Zbliżenie na drugi bok trójosiowego Kutsenitsa. To pojazd #8362, który jako linia 2A opuszcza Heldenplatz i wjeżdżając pod Äußeres Burgtor zmierza w stronę pętli Kirchengasse. 30.04.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien

Kutsenits City IV, Wiener Linien

Hildenplatz. Kutsenits City IV #8362 w stronę pętli Schwarzenbergplatz przejeżdża obok turystycznych Steyrów i Temsy. 30.04.2012.

 

Dorożka na Hildenplatz. Wiedeń.

Na Hildenplatz oprócz autobusów turystycznych na pasażerów oczekują także dorożki. Szkoda, że obecnie już nie towarzyszą im przejeżdżające co 10 minut pojazdy linii 2A. W tle wiedeński ratusz. 30.04.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien, Steyr 380 Cabriolet

Kutsenits #8362 przejeżdża obok oczekującego na turystów Steyra 380 Cabrio. Hildenplatz, kierunek Kirchengasse. 30.04.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien

Powyższy #8362 na Hildenplatz, a w tle pomnik arcyksięcia Karola. 30.04.2012.

 

Arkady, Hofburg

Po przejechaniu przez Hildenplatz linia 2A dojeżdżała do kolejnej architektonicznej atrakcji. Arkady pod zabudową zamkową. Dalej zaczyna się In der Burg Strasse, czyli ulica W Zamku.

 

Arkady, Hofburg

 Kutsenits #8362 na linii 2A wjeżdża pod arkady. Kierunek Schwarzenbergplatz. 30.04.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien

 Kutsenits City IV #8355 wyjeżdża spod arkad na Hildenplatz. To rocznik 2005. 30.04.2012.

 

Arkady, Hofburg

Wnętrze arkad. Tędy przejeżdżały autobusy linii 2A. W dali, w przepalonym tle widać Äußeres Burgtor. 30.04.2012.

 

Hofburg, Wiedeń

Po przejechaniu pod arkadami linia 2A przejeżdżała ulicą In der Burg i wjeżdżała... do zamku. Przez ten fakt śmiało można ją określić mianem jednej z najciekawszych linii komunikacji miejskiej na świecie. Niestety to już historia. 30.04.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien, Hofburg

Do wnętrza zamku Hofburg wjeżdża Kutsenits City IV #8359. Kierunek Schwarzenbergplatz. 30.04.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien, Hofburg

 Kutsenits #8359 w kierunku Kirchengasse we wnętrzu rezydencji Habsburgów. Po lewej stronie zdjęcia znajduje się (tu niewidoczne) wejście do Muzeum Sisi, najsłynniejszej mieszkanki Hofburga. 30.04.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien, Hofburg

Także wnętrze zamku, ale wjazd od drugiej strony, od Burgringu. Tym razem to autobus #8361. Miejsce niezwykłe, ale niestety trudne do fotografowania ruchomych obiektów. W środku ciemno, a z zewnątrz bije blask. Niestety lepszymi zdjęciami nie dysponuję, a nowych już nie da się wykonać. 30.04.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien, Hofburg

Zdjęcie fatalne, ale jakże historyczne. Kutsenits #8362 na linii 2A przejeżdża obok wejścia do Muzeum Sisi, w którym zgromadzono pamiątki po słynnej żonie cesarza Franciszka Józefa I. 6.08.2012.

 

Hofburg, Wiedeń

Hofburg, Wiedeń

Hofburg. Widok na siedzibę Habsburgów od strony Michaelerplatz. Trudno uwierzyć, że przez tę bramę kursowały autobusy komunikacji miejskiej. 06.08.2012.

 

Kutsenits City IV, Wiener Linien, Hofburg

Kutsenits City IV #8359 na linii 2A wjeżdża do Hofburga. W tle widać Michaelerplatz. 30.04.2012.

 

Teraz zapraszam na przejażdżkę Kutsenitsem #8362. Kierunek Kirchengasse. Całą trasę z żoną byliśmy jedynymi pasażerami tego pojazdu. Film rozpoczyna się w trakcie skręcania z Michaelerplatz wprost do zamku. Wjeżdżamy do środka Hofburgu. Potem wąski przejazd pod kolejnymi zabudowaniami i wielka brama, spod której wyjazd na Burgring. W końcowym fragmencie filmu słychać głosową informację o następnym przystanku. Mężczyzna o dość specyficznym głosie (moim zdaniem bardzo nieprzyjemnym) wymienia także numery linii, na które można się przesiąść. Tego lektora słychać we wszystkich pojazdach komunikacji miejskiej w Wiedniu. Niekiedy taka zapowiedź trwa bardzo długo, gdy z danego przystanku odjeżdża kilka linii:

 

 

Poniżej przykładowy autobus Rampini Alé EL w barwach Wiener Linien. Egzemplarz testowany w Krakowie. Przed zmianą trasy linii 2A pojazdy te także kursowały przez Hofburg.

 

Rampini Alé EL, Wiener Linien

Rampini Alé EL, Wiener Linien

Elektryczny Rampini Alé EL #8311 z 2013 roku. Ten model autobusu zastąpił prezentowane we wpisie Kutsenitsy City IV. Na zdjęciu jeden z dwóch egzemplarzy wypożyczonych do Krakowa. Ulica Pawia, linia 154. 12.11.2015.


 Do tematu wiedeńskich autobusów jeszcze powrócę.

 

sobota, 15 sierpnia 2015
BYD ponownie w Krakowie

W lipcu 2015 na krakowskie ulice powróciła chińska marka BYD. O testach takiego autobusu pisałem w 2013 roku (tu link). Tym razem do stolicy Małopolski trafiły aż dwa egzemplarze. Dwudrzwiowy i trójdrzwiowy, oba to modele eBus 12, wcześniej występujące pod nazwą K9. Jak wszystkie dotychczasowe elektryczne autobusy jeżdżące po Krakowie, również i te pojazdy są testerami. Tu warto dodać, że na pierwsze własne elektrobusy Krakowowi przyjdzie jeszcze poczekać. Ogłoszony w kwietniu 2015 przetarg na 4 takie pojazdy (+1 jako dodatkowa opcja) został unieważniony 6 lipca 2015. Przewoźnik podał, że „nie złożono żadnej oferty niepodlegającej odrzuceniu”.

BYD-y zostały skierowane do obsługi „elektrycznej” linii 154. Tu artykuł na jej temat. Pojazdy oznaczono kolejnymi numerami taborowymi nadawanymi testowanym elektrobusom, czyli DK609 i DK610. Oprócz chińskich testerów na 154 zobaczymy także obsługujące ją od początku tego „ekologicznego eksperymentu” wozy nr DK601 (AMZ CS10E) i DK604 (Rampini Alé EL) oraz pojazd, o którym nie pisałem w Blogu Transportowym, czyli DK608, Solaris Urbino 12 electric. Zastąpił on niebieskiego Solarisa #DK602, który na początku 2015 roku opuścił Kraków i trafił na testy do innych miast, np. do Zielonej Góry i Polkowic.

 

BYD eBus 12, MPK Kraków

BYD eBus 12, MPK Kraków

Dwudrzwiowy BYD eBus 12 otrzymał numer DK609. Tu na przystanku początkowym pętli Dworzec Główny Zachód.

 

BYD eBus 12, MPK Kraków  BYD eBus 12, MPK Kraków

Wnętrze BYD-a #DK609 i logotyp z nazwą modelu.

 

BYD eBus 12, MPK Kraków

BYD eBus 12, MPK Kraków

BYD #DK609 rozpoczyna kolejny kurs na Prądnik Biały. 26.07.2015.

 

 BYD eBus 12, MPK Kraków

BYD eBus 12, MPK Kraków

Drugi, trójdrzwiowy BYD został oznaczony jako DK610. Pętla Dworzec Główny Zachód, oczekiwanie na kolejny kurs. W tle Solaris Urbino 12 #PU960 na linii 304. 26 lipca 2015.

 

 BYD eBus 12 i Solaris Urbino 12, MPK Kraków

BYD eBus 12 #DK609 i Solaris Urbino 12 #BU888 na linii 130. 26.07.2015.

 

 AMZ CS10E, MPK Kraków

Jeden z pierwszych kursujących regularnie po Krakowie elektrycznych autobusów, czyli AMZ CS10E #DK601 nadal obsługuje linię 154. Na zdjęciu w trakcie dość nietypowego zadania - eksponat z okazji Dni Ziemi na al. Róż. Autobus od kilku miesięcy jest oklejony logotypami promującymi 140 lat Komunikacji Miejskiej w Krakowie (link). 25.04.2015. 

 

 Solaris Urbino 12 electric, MPK Kraków

Solaris Urbino 12 electric, MPK Kraków

Solaris Urbino 12 electric #DK608 zastąpił innego „elektrycznego jamnika”, czyli autobus #DK602. Pętla Dworzec Główny Zachód. 25.04.2015.

 

Solaris Urbino 12 i Solaris Urbino 12 electric, MPK Kraków

Diesel i elektryczny obok siebie, czyli Solaris Urbino 12 #PU959 i Solaris Urbino 12 electric #DK608 na ul. Kurniki. 25.07.2015.

 

 Rampini Alé EL, MPK Kraków

Rampini Alé EL #DK604 nadal dzielnie jeździ po Krakowie. Ulica Pawia, 26.07.2015.

 

Rampini Alé EL i BYD eBus 12, MPK Kraków

Rampini Alé EL #DK604 i BYD eBus 12 #DK610 na ul. Kurniki. Pierwszy za chwilę rozpocznie kolejny kurs, drugi właśnie wrócił z Prądnika Białego. 26.07.2015.

 

Mercedesy Sprintery i Rampini Alé EL

Przystanek „Dworzec Główny Zachód” na ul. Pawiej jest często zajmowany przez busy. Tu dwie generacje Mercedesów Sprinterów (pierwszy do Myślenic, drugi do Bochni z przesiadką na Brzesko), za którymi w zatoce zmieścił się jeszcze Rampini Alé EL. 26.07.2015.

 

 Autosan Sancity M09LE, MPK Kraków

Mimo sprowadzenia do Krakowa dwóch BYD-ów, na linii 154 nadal pojawiają się tradycyjne Diesle. W tym przypadku to Autosan Sancity M09LE #DA112. Ulica Kurniki, 25.07.2015.

 

Elektryczne autobusy w ruchu. Pierwsza scena to BYD eBus 12 #DK609 odjeżdżający z pętli Dworzec Główny Zachód. Potem zobaczycie Solarisa Urbino 12 electric #DK608 na chwilę przesłoniętego przez obsługującego prywatną linię turystyczną MAN-a SD202 (rocznik 1987). Autobus kończy kolejny kurs z Prądnika Białego, a po wysadzeniu pasażerów na ul. Kurniki zjeżdża na przerwę. Bohaterem końcowej części filmu jest Rampini Alé EL. Jak w przypadku Solarisa, elektrobus kończy kurs i zjeżdża na przerwę do pobliskiej zatoki.

 

 

 

 

 Blog Transportowy na Google +

Blog Transportowy na Facebooku

środa, 09 lipca 2014
Rampini doładuje się na przystanku

Wracam do wpisu na temat pierwszej w Polsce linii obsługiwanej wyłącznie przez autobusy elektryczne (tu link). Wspomniałem w nim, że autobusy marki Rampini mogą doładowywać baterie przy ulicy Pawiej. Brakowało jednak stosownej dokumentacji fotograficznej. Zatem poniżej doładowujący się Rampini Alé EL. To autobus nr DK604, czyli wiedeński #8311 (15.06.2014):

 

Rampini Alé EL w Krakowie, #DK604, ładowanie baterii

 Rampini Alé EL w Krakowie, #DK604, ładowanie baterii

 

Punkt doładowywania funkcjonuje od 9 czerwca 2014. Jest zlokalizowany tuż przy pętli Dworzec Główny Zachód, w niewykorzystywanej przez komunikację miejską zatoce przystankowej, nad którą rozwieszono podwójną sieć trakcyjną (jak dla trolejbusu). Czas doładowywania jest uwzględniony w rozkładzie jazdy. To rozwiązanie staje się jednak problematyczne, gdy Rampini jest awaryjnie zastępowany autobusem spalinowym. Wówczas taki pojazd nie zjeżdża na ul. Pawią, tylko blokuje ciasną końcówkę przy ul. Kurniki („ciasną”, bo korzysta z niej bardzo dużo autobusów i niekiedy nie ma gdzie zatrzymać pojazdu). Osobiście byłem świadkiem takiej sytuacji, jadąc elektrycznym AMZ (na „turystycznym” odcinku przez ul. Basztową i pl. Matejki byłem jedynym pasażerem). Prowadzący go kierowca stwierdził wówczas, że: skierowanie linii 154 na ul. Kurniki było największą głupotą. Tam nie ma gdzie zatrzymać autobusu, a jak jeszcze za Rampini jeździ Diesel to już całkowita tragedia.

Tego dnia na ul. Kurniki faktycznie była „całkowita tragedia”. Oprócz dodatkowej zawalidrogi w postaci oczekującego na „elektryczny” kurs Jelcza M081MB3, miejsce zabierała zepsuta Scania OmniCity i stojące za nią pogotowie techniczne.

 

Wpisy poświęcone autobusom

 Blog Transportowy na Facebooku

niedziela, 08 czerwca 2014
Pierwsze autobusy elektryczne jednak w Krakowie

W Blogu Transportowym dość sporo miejsca poświęciłem sprawie pierwszego w Polsce przetargu na autobusy elektryczne (pisałem o tym np. tu). Został on ogłoszony przez Miejskie Zakłady Autobusowe z Warszawy. Jego efektem końcowym miało być uruchomienie pierwszej w Polsce regularnej linii obsługiwanej wyłącznie taborem elektrycznym.

Okazało się jednak, że to nie stolica będzie pierwszym w Polsce miastem mającym taką trasę. Wyprzedził ją Kraków. Było to dość sporym zaskoczeniem, bo informacje na ten temat pojawiły się w mediach dość późno i wyglądały jak spóźniony żart primaaprillisowy. Nie było żadnego przetargu, a jednak do MPK Kraków trafiło kilka elektrycznych autobusów. Jak to możliwe?

W tym przypadku wykazano się wyjątkową pomysłowością. Omijając długie procedury przetargowe wybrano opcję testowania. Dokładnie rocznego testowania czterech pojazdów, które wypożyczono od ich właścicieli. Jak zapowiedział prezydent miasta Jacek Majchrowski, jeżeli wyniki testów będą pomyślne, zostanie ogłoszony przetarg na zakup 10 autobusów elektrycznych.

Elektryczny tabor skierowano do obsługi linii 154 z Prądnika Białego. W związku z tym lekko zmodyfikowano jej przebieg w centrum miasta, z pętli Dworzec Główny Wschód kierując ją na drugą stronę Galerii Krakowskiej, przez ul. Pawią, Basztową i pl. Matejki, do końcówki Dworzec Główny Zachód. Dzięki temu ekologiczny tabor jest lepiej widoczny. Objeżdżanie przez elektrobusy ul. Basztowej i placu Matejki jest wyłącznie elementem propagandowym, pokazowym. W sumie w tym samym rejonie (przy galerii) znajdują się aż trzy przystanki: „Dworzec Główny” i dwa o tej samej nazwie „Dworzec Główny Zachód” – jeden przelotowy, drugi końcowy. Wszystkie pozostałe linie kończące trasę w tym miejscu mają tylko jeden przystanek. Nie krytykuję jednak tego rozwiązania. Dzięki wprowadzeniu elektrycznego taboru, linia 154 stała się dodatkową atrakcją turystyczną miasta. „Objazdowe” przystanki w rejonie Galerii Krakowskiej dają możliwość zapoznania się  z „najnowszym autobusowym trendem” bez poświęcania na to zbyt dużej ilości czasu. Wystarczą 3 – 4 minuty, aby przekonać się, jak wygląda podróż elektrycznym autobusem (tyle czasu potrzebuje wracający z Prądnika Białego elektrobus na pokonanie odcinka z przystanku „Dworzec Główny Zachód” do końcówki o tej samej nazwie).

Ekologiczna linia 154 została uruchomiona we wtorek 29 kwietnia 2014. Poza szczytem dni roboczych oraz w soboty i święta elektrobusy kursują co pół godziny. Najczęściej jeżdżą w godzinach szczytu dni roboczych (co 20 minut), a najrzadziej pomiędzy godzinami 19 – 23 sobót i świąt (tylko raz na godzinę). Wspomniane cztery wypożyczone autobusy to przedstawiciele trzech marek. Największym z nich jest Solaris Urbino 12 electric. To tester znany chociażby z różnych imprez targowych, teraz przemalowany w krakowskie barwy i oznaczony numerem taborowym DK602.

 

Solaris Urbino 12 electric w Krakowie

Solaris Urbino 12 electric w Krakowie. Prezentacja przy Bramie Floriańskiej. 29.04.2014.

 

Jako #DK601 został oznaczony AMZ CS10E. Ten wyprodukowany w Kutnie autobus był już testowany w Krakowie.  Na początku 2013 roku kursował na linii przyspieszonej 537. Jest to zatem pierwszy przedstawiciel marki AMZ regularnie eksploatowany w stolicy Małopolski. Od sierpnia 2014 większa grupa produktów z Kutna będzie użytkowana przez firmę Mobilis.

 

 AMZ CS10E w Krakowie, linia 154

AMZ CS10E na linii 154 przejeżdża przez ul. Pawią. 10.05.2014.

 

AMZ CS10E w Krakowie, linia 154

AMZ CS10E na przystanku „Dworzec Główny” przy ul. Pawiej.

 

AMZ CS10E w Krakowie, linia 154

AMZ CS10E w Krakowie, linia 154

AMZ CS10E #DK601 na ul. Kurniki. Przystakek końcowo-początkowy Dworzec Główny Zachód.

 

 AMZ CS10E w Krakowie, linia 154

AMZ CS10E odjeżdża z przystanku początkowego Dworzec Główny Zachód na ul. Kurniki. 

 

Mamy w Krakowie sprowadzone z Wiednia tramwaje, a teraz także i autobusy. Moim zdaniem największą rewelacją tego „elektrycznego testu” są dwa pojazdy wypożyczone z Wiener Linien, czyli od wiedeńskiego operatora komunikacji miejskiej. Wprost z turystycznej linii 2A do Polski trafiły Rampini Alé EL. Pojazdy mają zachowane wszystkie wiedeńskie oznaczenia. Nadano im jedynie krakowskie numery taborowe, czyli DK603 (dla #8310) i DK604 (dla #8311).

 

 Rampini Alé EL w Krakowie, linia 154

 Rampini Alé EL #DK604 (#8311) na przystanku „Dworzec Główny” przy ul. Pawiej.

 

 Rampini Alé EL w Krakowie, linia 154

 Rampini Alé EL #DK604 (#8311) skręca z ul. Pawiej w Basztową.

 

 Rampini Alé EL w Krakowie, linia 154

Wnętrze Rampini Alé EL #DK604. Na suficie ekologiczna grafika. Każde z siedzeń ma logotyp Wiener Linien.

 

Rampini Alé EL w Krakowie, linia 154

Rampini Alé EL w Krakowie, linia 154

Oznaczenia na boku Rampini Alé EL #DK604.

 

Rampini Alé EL w Krakowie, linia 154

Rampini Alé EL w Krakowie, linia 154

Rampini Alé EL #DK604 na przystanku końcowo-początkowy Dworzec Główny Zachód.

 

Rampini Alé EL w Krakowie, linia 154

Rampini Alé EL #DK604. Na dachu umieszczono pantograf. Dzięki niemu w Wiedniu autobus mógł doładowywać baterie na pętlach. W Krakowie też już jest to możliwe - przy ul. Pawiej zamontowano specjalny fragment sieci.

 

Rampini Alé EL w Krakowie, linia 154

Rampini Alé EL w Krakowie, linia 154

Rampini Alé EL #DK604 odjeżdża z przystanku początkowego Dworzec Główny Zachód na ul. Kurniki, wjeżdżając w ul. Pawią.

 

Tak Rampini Alé EL i AMZ CS10E prezentują się w ruchu. „Pętla turystyczna”, czyli przystanek „Dworzec Główny” na ul. Pawiej i odjazd powrotny w stronę Prądnika Białego:

 

 

Linia 2A z Wiednia pojawi się już niedługo w Blogu Transportowym. Warto jeszcze dodać, że krakowskie oznaczenia taborowe elektrycznych autobusów w pewien sposób nawiązują do wycofanych już dawno Ikarusów 280. Ich numery także zaczynały się od liter „DK”. Celowe działanie, czy ot takie sobie „literkowe strzelanie”?

 

Ikarus 280, MPK Kraków

Ikarus 280 #DK277 skręca z ul. Wielickiej w Dworcową. Teraz oznaczenie „DK” ma tabor elektryczny.

 

 Słupek przystankowy, MPK Kraków

Tabliczki z numerem linii 154 dodatkowo wzbogacono informacją o ekologicznym charakterze tej trasy. 

 

Jelcz M081MB3, MPK Kraków, linia 154

Wprawdzie autobusy elektryczne są cztery, ale i tak na linii 154 możemy zobaczyć zastępczego Diesla. Tu Jelcz M081MB3 #DH372 na przystanku końcowo-początkowy Dworzec Główny Zachód. 7.06.2014.

 

 Blog Transportowy na Twitterze

 Blog Transportowy na Facebooku