Blog Transportowy działa od 2009 roku. Jest poświęcony środkom transportu. Przeważają autobusy, ale nie brakuje także pojazdów szynowych, ciężarówek i trolejbusów. Jest tu także miejsce na wyjątkowe osobówki oraz teksty o samolotach i pływających środkach transportu. Autor w niniejszym blogu nie reprezentuje żadnej firmy i instytucji. Notki są wzbogacane informacjami prasowymi nadsyłanymi przez producentów. Jedyny poprawny adres bloga to www.blogtransportowy.blox.pl - w Internecie funkcjonuje podróbka bloga, która jest nikczemnym wykorzystaniem wypracowanej marki.
| < Październik 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          
Google+

Wpisy z tagiem: Ukraina

wtorek, 02 maja 2017
KrAZ – kilka informacji prasowych

Na początku kwietnia 2017 ukraiński KrAZ poinformował, że odpady z terenu fabryki w miejscowości Krzemieńczuk, ze względu na wielkość (około 150 hektarów) nazywanej „miastem w mieście”, będą wywożone przy wykorzystaniu śmieciarki bramowej na bazie podwozia KrAZ 5401 (4x2) z silnikiem gazowym Daimler M906LAG Euro-5. Nowy pojazd obsługuje kontenery o pojemności 10 m3. Zabudowę wykonała miejscowa firma Viva. Zbiorniki na gaz zamontowano za kabiną rodem z Renaulta.

Informacja ta była oczywiście także formą promocji modelu 5401.

 

KrAZ 5401 bramowiec

KrAZ 5401 bramowiec

KrAZ 5401 bramowiec

KrAZ 5401 bramowiec.

 

Z kolei pod koniec marca 2017 zaprezentowano nową wersję modelu 4501, czyli 4501Н2 4х2. Jest ona lżejsza i mniejsza od poprzednika. KrAZ podaje, że ta ciężarówka idealnie zastąpi na rynku ukraińskim lekkie i średnie pojazdy ciężarowe produkcji zagranicznej.

KrAZ 4501Н2 jest przeznaczony pod specjalistyczne zabudowy przemysłowe. Ładowność 5 ton, długość 6,23 m.

 

KrAZ 4501Н2

KrAZ 4501Н2

KrAZ 4501Н2

KrAZ 4501Н2 gotowy pod zabudowę. Na pierwszy rzut oka to MAN (kabina).

 

W styczniu 2017 KrAZ pisał o śmieciarce dostarczonej do miasta Brody (rejon Lwowa). Powstała ona na podwoziu KrAZ 5401Н2, a zabudowę wykonała wspomniana na początku wpisu firma Viva. Ciężarówka może przyjąć około 6 ton odpadów.

Jak podaje producent, podwozie 5401H2 jest obecnie najczęściej wykorzystywane pod zabudowy komunalne: śmieciarki, szambiarki, zamiatarki.

Miasto Brody ostatnią śmieciarkę kupiło w 2007 roku. Był to używany GAZ 53, którego prezentowano w trakcie przekazania nowego KrAZ-a.

 

KrAZ 5401Н2 śmieciarka

KrAZ 5401Н2 śmieciarka

KrAZ 5401Н2 śmieciarka

KrAZ 5401Н2, czyli nowa śmieciarka dla ukraińskiego miasta Brody.

 

KrAZ 5401Н2 śmieciarka, GAZ 53 śmieciarka

Stare i nowe w mieście Brody, czyli śmieciarki GAZ 53 i KrAZ 5401Н2.



W listopadzie 2016 ten ukraiński producent informował o nowym modelu. To 9-tonowy KrAZ 5401НЕ. Podwozie przeznaczone pod zabudowy specjalne, np. pojazdy straży pożarnej.

W informacji prasowej na ten temat podano między innymi, że model 5401НЕ posiada dwa zbiorniki paliwa o pojemności 165 litrów, co daje zasięg pojazdu na jednym tankowaniu do 600 kilometrów. Prędkość maksymalna ponad 90 km/h.

 

KrAZ 5401НЕ

KrAZ 5401НЕ

KrAZ 5401НЕ

KrAZ 5401НЕ.

 

KrAZ 5401НЕ

KrAZ 5401НЕ

Wnętrze kabiny modelu 5401НЕ.



Również w listopadzie 2016 KrAZ opublikował informację prasową o samochodach warsztatowych dla zagranicznego klienta. Co to za klient? Tę informację niestety skutecznie przemilczano.

Specjalistyczna zabudowa powstała na bazie podwozia KrAZ 63221 6x6. Efektem finalnym są terenowe mobilne warsztaty z częścią mieszkalną, przystosowane także do pracy w niskich temperaturach.

W części mieszkalnej zamontowano cztery łóżka – jak podaje producent, ich rozmieszczenie jest podobne do stosowanego w wagonach kolejowych. Jest też szafa i składany stolik. Natomiast w części warsztatowej znajduje się np. specjalny blat do pracy, szlifierka, półki i stojaki na narzędzia, generator Diesla.

 

KrAZ 63221 mobilny warsztat

KrAZ 63221 mobilny warsztat

KrAZ 63221 mobilny warsztat

KrAZ 63221 mobilny warsztat

KrAZ-y 63221 w wersji mobilny warsztat.

 

KrAZ 63221 mobilny warsztat

KrAZ 63221 mobilny warsztat

KrAZ 63221 mobilny warsztat

Wnętrze mobilnego warsztatu.

 

To moim zdaniem najciekawsza informacja prasowa z ostatnich miesięcy. Pod koniec sierpnia 2016 KrAZ oficjalnie zaprezentował wyjątkową zabudowę specjalną: maszynę do robót ziemnych. Przeznaczono ją dla wojska, ale w pracach cywilnych również znajdzie zastosowanie.

Pojazd powstał na bazie modelu 5233НЕ AWD jako efekt współpracy KrAZ-a z miejscowym producentem taboru kolejowego (KVBZ). Jest on opancerzony, a jego przeznaczenie to kopanie (także zakopywanie) rowów (okopów) o różnych głębokościach, w zakresie temperatur otoczenia od -400C do +400C oraz przy wilgotności względnej do 98%.

 

KrAZ 5233НЕ AWD koparka

KrAZ 5233НЕ AWD koparka

KrAZ 5233НЕ AWD koparka

 KrAZ 5233НЕ AWD koparka

KrAZ 5233НЕ AWD koparka

KrAZ 5233НЕ AWD koparka

KrAZ 5233НЕ AWD koparka

KrAZ 5233НЕ AWD koparka. Widok ogólny oraz w trakcie pracy i testów.

 

KrAZ 5233НЕ AWD koparka powstał ze względu na bardzo zaawansowany wiek taboru specjalnego ukraińskiej armii, który wymaga wymiany na nowe pojazdy. Jego znacznie starszym odpowiednikiem są np. kilkudziesięcioletnie koparki gąsienicowe BTM-3.

 

Blog Transportowy na Facebooku

piątek, 30 grudnia 2016
Trolejbusy we Lwowie (4) – na lotnisko

Już dawno temu planowałem kontynuować prezentację materiałów o lwowskich trolejbusach. Od mojej wizyty w tym mieście minęło ponad trzy i pół roku, zatem czas odkurzyć archiwa i powrócić do tematu. Ostatni wpis o tamtejszych „trajtkach” pod tym linkiem. Obiecałem w nim, że zajmę się linią nr 9. Dość reprezentacyjną trasą, bo dowożącą pasażerów do lotniska, czyli do pętli Aeroport. W maju 2013 reprezentacyjna była jednak tylko z założenia. Kursował na niej taki sam „trupiarski” tabor, jak na innych trasach.

„Dziewiątka” rozpoczyna trasę pod uniwersytetem. Ma długość 6,40 km i kursuje w godzinach 6:30 – 22:00. Częstotliwość 10 – 15 minut (tak było w 2013 roku i jest obecnie).

Linia nr 9 była jedyną trasą trolejbusową, którą podróżowałem po Lwowie. Bardzo zależało mi na przejażdżce LAZ-em, ale trafiłem tylko na czechosłowackie „szpachle”, czyli 14Tr. Do pętli Aeroport jechałem Škodą nr 596 z roku 1983. We Lwowie eksploatowaną od 1997 roku. Sprowadzono ją wówczas z czeskich Pardubic. Po latach użytkowania na Ukrainie nie odbiegała od standardów pozostałego taboru, czyli ruina na kołach. Z zewnątrz wprawdzie wyglądała w miarę dobrze (nowa reklama), ale wystarczyło wejść do środka, aby przeżyć dość spory szok. Aż strach było tym podróżować.

 

Škoda 14Tr, Lwów

Zmierzająca w stronę lotniska Škoda 14Tr #596 właśnie ominęła inną przedstawicielkę tej marki (#559 z 1989 roku), która odbywa przerwę w obsłudze linii 10. Ulica Metropolity Angełłowicza. 30.04.2013.

 

Po prostu ruina na kołach. Wrażenia z przejazdu były więc niesamowite. Nie tylko wizualne, ale także dźwiękowe. Škoda nr 596 była wyjątkowo głośna. Zużyte, zniszczone wnętrze, mega hałas, a do tego bardzo powolna jazda. Z punktu widzenia miłośnika transportu publicznego – rewelacyjna podróż do przeszłości. Takie spotkanie z czymś, co na terenie Unii Europejskiej po prostu nie mogło istnieć. Dla mieszkańców Lwowa typowa codzienność, która raczej nie była powodem do dumy i zadowolenia.



Škoda 14Tr, Lwów

Wnętrze Škody 14Tr #596. Frekwencja dość niska - to już rejon przed pętlą Aeroport. 30.04.2013.

 

 Škoda 14Tr, Lwów

Škoda #596 na pętli Aeroport. Przystanek końcowo-początkowy. Warto zwrócić uwagę na lokalizację znaku drogowego - popularne we Lwowie (a może i w całej Ukrainie) zawieszenie nad jezdnią. 30.04.2013.

 

Trasa linii 9 nie jest zbyt ciekawa. Owszem na uwagę zasługuje odcinek w rejonie uniwersytetu, czyli np. brukowany i stromy podjazd ul. Czynu Listopadowego. Dalsza relacja jest już jednak dość monotonna, przerywana od czasu do czasu atrakcjami w postaci podskoków pojazdu, np. w trakcie przejazdu przez torowisko tramwajowe, czy przy przejeździe przez liczne we Lwowie nierówności. Początkowo pośród starych kamienic, później już wśród blokowisk. Przewaga długich prostych odcinków.

 

Škoda 14Tr, Lwów

Przykładowy fragment trasy linii nr 9. Škoda 14Tr #604 wyjeżdżając z ul. Metropolity Angełłowicza przejeżdża przez pełną nierówności ulicę Bandery i wjeżdża w ul. Bohaterów UPA. Nazwy tych dwóch ostatnich ulic dość szokujące dla Polaków. Trolejbus ten to rocznik 1992, we Lwowie dopiero od 2013 roku. Wcześniej eksploatowany w Czechach, w miejscowości Zlín. Fot. Google Street View, maj 2015.

 

Teraz mała próbka atrakcji dźwiękowych z przejazdu Škodą 14Tr nr 596. Krótkie nagranie wykonane we wnętrzu „złomka”.



 

 

Na pętli Aeroport uwagę zwraca budynek portu lotniczego. Jeszcze z czasów, gdy te tereny były polskie. Trolejbusy pięknie pozują do zdjęć na jego tle, powoli (wręcz w żółwim tempie) objeżdżając zlokalizowane tam rondo. Obecnie, od roku 2012 funkcjonuje nowy terminal, ale jego uruchomienie nie wiązało się z wydłużeniem trasy trolejbusu. Pasażerowie linii nr 9 chcący skorzystać z lwowskiego lotniska muszą więc odbyć dodatkową podróż pieszą.

Inną ciekawostką pętli Aeroport jest specjalny telefon umożliwiający kontakt kierowcy z zajezdnią, może z dyspozytornią. W trakcie mojego pobytu w kwietniu 2013 nie był on już wykorzystywany. Być może nie działał. Na pewno sprawne były identyczne urządzenia na pętlach tramwajowych. Osobiście widziałem, jak motornicza tramwaju linii 7 po dotarciu do pętli przy cmentarzu Łyczakowskim zgłaszała dyspozytorowi, że już dojechała.

 

Lwów, port lotniczy

Budynek lwowskiego portu lotniczego, czyli architektoniczna atrakcja pętli trolejbusowej Aeroport. 30.04.2016.



Škoda 14Tr, Lwów

Škoda 14Tr, Lwów

Škoda 14Tr, Lwów

Škoda 14Tr, Lwów

Škoda #596 właśnie rozpoczęła kolejny kurs do pętli Uniwersytet i powoli objeżdża rondo przy historycznym budynku portu lotniczego. 30.04.2013.

 

Lwów - pętla trolejbusowa Aeroport

Na pętli Aeroport. Rozkład jazdy umieszczony na znaku „przystanek trolejbusowy”, a pod nim „budka telefoniczna”, czyli dość archaiczne urządzenie do nawiązywania łączności z dyspozytorem.

 

Lwów - pętla trolejbusowa Aeroport

Zbliżenie na „aparat telefoniczny”.

 

Rozkład jazdy

Zbliżenie na rozkład jazdy. Nie zobaczymy na nim konkretnych godzin - jedynie ramowy czas, czyli o jakiej porze, co ile minut.

 

Z pętli Aeroport korzysta tylko linia nr 9. Nagrałem tam krótki materiał filmowy. Na początek scenka wjazdu Škody 14Tr nr 552. To rocznik 1989. Pojazd ten już prezentowałem we wcześniejszych trolejbusowych wpisach ze Lwowa. Później zobaczycie powolny i głośny przejazd Škody #596 obok starego budynku portu lotniczego. 30 kwietnia 2013.



 

Z Aeroportu do centrum wracałem Škodą #552. To Lwowianka od nowości. Niestety również w stanie agonalnym.

 

Škoda 14Tr, Lwów

Škoda 14Tr #552 na pętli Aeroport. Kierowca wysadził pasażerów przed przystankiem końcowo-początkowym i w tym miejscu odpoczywa. 30.04.2013.

 

Škoda 14Tr, Lwów

Wnętrze Škody 14Tr #552 na początkowym odcinku trasy linii 9 - za pętlą Aeroport.

 

 Škoda 14Tr, Lwów

Škoda 14Tr, Lwów

Detale zaniedbanego, zużytego wnętrza Škody #552. 

 

Od mojej wizyty we Lwowie w 2013 roku tamtejsza komunikacja miejska zmienia się pozytywnie, a przynajmniej podejmowane są pewne próby odmienienia jej złego wizerunku. Np. uruchomiono stronę pokazującą rzeczywistą lokalizację trolejbusów obsługujących daną linię. Podawany jest także numer taborowy pojazdu, a w przypadku jego braku, numer rejestracyjny. Dzięki tej stronie można dowiedzieć się, że na linii nr 9 jest eksploatowany również autobus elektryczny Electron E19101 (nr rej. ВС 5271 ЕМ). Tu link. Niestety „zbyt różowo” być nie może. Opcja wykorzystująca lokalizację GPS nie zawsze działa, bądź dotyczy tylko wybranych linii.

 

Lwów - komunikacja miejska

Screen strony prezentującej rzeczywistą lokalizację pojazdów obsługujących linię nr 9. Dzień 18 grudnia 2016 (sobota), przed godziną 20. Wówczas na trasie tej były cztery pojazdy, trzy trolejbusy i jeden autobus elektryczny - Electron E19101. Trolejbusy to Škody 14Tr (#583 z 1990 roku i #604 prezentowana na jednym z powyższych zdjęć) i 15Tr (przegubowiec #605 z 1992 roku, ex czeski Zlin).

 

W kolejnym wpisie o lwowskich trolejbusach podskakująca Škoda oraz zabytek – kanciapa dla kierowców.



Wpisy poświęcone autobusom 

sobota, 14 maja 2016
GAZ i Ził

Ponownie zapraszam do Lwowa. Już jakiś czas temu prezentowałem GAZ-a 53 na Cmentarzu Łyczakowskim (link). Innego przedstawiciela tego modelu utrwaliłem na placu Halickim, czyli już w centrum miasta. Miał on dość nietypową zabudowę, choć na Ukrainie to chyba dość powszechny widok. Najprawdopodobniej to jakieś pogotowie techniczne. Na przedniej ścianie tej „budy” jest napis „АВАРІЙНА”. Google Translator tłumaczy go na „nagły wypadek”, a korzystając z transkrypcji wychodzi „awaryjny”, czyli określenie, które w Polsce było dość często używane celem określenia taboru technicznego, ratunkowego. Przykładowo w Kędzierzynie-Koźlu pojazdy MPK (później MZK) pełniące funkcję pogotowia liniowego (przerobione z autobusów) miały napisy „autobus awaryjny”.

Poniższe zdjęcie wykonałem 29 kwietnia 2013. Oglądając je warto przyjrzeć się podwoziu. Pod tą „awaryjną zabudową” GAZ ma umieszczone charakterystyczne butle na gaz. Takie przeróbki zmieniające rodzaj dostarczanego do silnika paliwa są tam bardzo powszechne. 

 

GAZ 53 (ГАЗ 53)

GAZ 53.

 

Za GAZ-em 53 jechała piękna wywrotka. To Ził 130, również z domontowanymi butlami na gaz (i to w dość sporej ilości). Ponieważ marka ta jeszcze nie pojawiała się w Blogu Transportowym, warto co nieco o niej dodatkowo napisać. Ził (ЗиЛ) to skrót od Zakład imienia Lichaczowa (Завод имени Лихачёва). Nazwa ta funkcjonuje od 1956 roku. Zastąpiono nią wcześniejszą markę ZIS (Zawod Imieni Stalina). ZiŁ 130 to radziecka, a później rosyjska ciężarówka produkowana w latach 1962 – 1994 w Moskwie. Powszechnie występująca nie tylko w ZSRR, ale także w innych krajach socjalistycznych. W Polsce bardzo popularna z zabudową wywrotki (także pod nazwą ZiŁ MMZ-555), eksploatowana np. przez przedsiębiorstwa o nazwie Transbud. Pojazdy te dość dobrze udokumentowano w wielu filmach, np. „Znaki na drodze”, „Nie lubię poniedziałku”, czy w serialu „Daleko od szosy”.

 

Ził 130 (ЗиЛ 130)

Ził 130 (ЗиЛ 130)

Ził 130.

 

Plac Halicki to bardzo dobre miejsce do dokumentowania starszych wiekiem ciężarówek różnych kultowych, radzieckich marek. Sfotografowałem tam jeszcze inne ciekawe pojazdy, które pojawią się we wpisach z tagiem Ukraina.

 

Lwów 2013

niedziela, 10 stycznia 2016
KrAZ 63221 pompa

W Blogu Transportowym co jakiś czas zamieszczam wpisy poświęcone mojej ulubionej marce ciężarówek, czyli KrAZ-owi. Ostatnio pisałem o tych pojazdach w kwietniu 2015 (link). Bohaterem tego wpisu jest model 63221 pompa. Zabudowa ta powstała we współpracy KrAZ-a z firmą „Tital”, która specjalizuje się w projektowaniu i produkcji pojazdów pożarniczych i specjalnych.

Ta specjalistyczna zabudowa wyposażona w pompę MPU-320 została zbudowana z myślą o dużych gospodarstwach rolnych oraz firmach, zakładach, w których przerwa w dostawie wody (np. wynikająca z braku zasilania) może niekorzystnie wpłynąć na proces produkcji oraz zagrozić bezpieczeństwu. Szczególnie ten ostatni czynnik będzie ważny w trakcie użytkowania prezentowanego na poniższych zdjęciach pojazdu. Jego nabywcą jest Południowoukraińska Elektrownia Jądrowa zlokalizowana w pobliżu miasta Jużnoukrajinśk w obwodzie mikołajowskim.

 

KrAZ 63221 pompa

 

Zabudowę wykonano na podwoziu KrAZ 63221 z napędem 6x6. Jest to bardzo popularny pojazd o ładowności 21 ton wykorzystywany pod różne specjalistyczne specyfikacje na Ukrainie i w krajach Wspólnoty Niepodległych Państw. Pompa została zabudowana w specjalnym kontenerze. Może bez przeszkód pracować w trakcie trzęsienia ziemi o sile do 8 stopni w skali Richtera. Temperatury zewnętrzne, przy których działa to zakres od -40oC do +50oC. Dopuszczalne ciśnienie atmosferyczne od 630 do 800 mm Hg. Pompa może tłoczyć substancje o temperaturach od +5 do +80oC.

 

KrAZ 63221 pompa

 

Do wspomnianej elektrowni w połowie 2015 roku trafiły trzy takie KrAZ-y 63221.

 

Blog Transportowy na Facebooku

Tagi: kraz Ukraina
15:24, lukaszwoblog , ciężarówki
Link Dodaj komentarz »
środa, 03 grudnia 2014
KrAZ ma już 55 lat

 

Blog Transportowy ma już 5 lat. 11 listopada 2009 - 11 listopada 2014

 

Rok 2014 obfituje w różne jubileusze z cyfrą 5 w tle. Dla mnie najważniejszym z nich było pięciolecie Bloga Transportowego. Krakowskie lotnisko świętowało 50-lecie, a aż dwie piątki „stuknęły” znanemu producentowi ciężarówek. Już od 55 lat powstają potężne KrAZ-y. Prywatnie jedne z moich ulubionych pojazdów.

Dnia 30 listopada 1959 roku w miejscowości Krzemieńczuk na terenie ZSRR (obecnie Ukraina) powstał pierwszy KrAZ 214 Dniepr. Przeznaczona dla wojska ciężka ciężarówka z napędem 6x6. Dokładnie był to YAZ 214 (ЯАЗ 214), którego produkcję przeniesiono z rosyjskiego Jarosławia (Jarosławski Awtomobilny Zawod, skrót YAZ, choć używano także nazwy YaAZ) na teren ukraińskiej republiki. Nazwa Dniepr za modelem miała podkreślać, gdzie te pojazdy powstają. Do końca roku 1959 wyprodukowano 25 egzemplarzy z zabudową skrzyniową.

 

KrAZ 214 Dniepr, prezentacja pierwszych egzemplarzy

Pierwszy KrAZ 214, a za nim kolejne egzemplarze. Parada upamiętniająca rozpoczęcie produkcji ciężarówek na terenie Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Jesień 1959, najprawdopodobniej początek grudnia. Ewentualnie 30 listopada - prosto z taśmy montażowej.

 

Od YAZ-a markę KrAZ odróżniały tylko dwa drobne elementy. Ukraińska ciężarówka nie miała na masce charakterystycznej figurki niedźwiedzia, symbolu Jarosławia. Zastąpiono ją uchwytem w barwach ówczesnej flagi ukraińskiej (USRR). Zmieniły się także logotypy. YAZ (ЯАЗ) został zastąpiony KrAZ-em (КрАЗ).

KrAZ 214 Dniepr był napędzany sześciocylindrowym silnikiem YaAZ-206B o mocy 205 KM. Skrzynia biegów pięciobiegowa. Ładowność 7 ton. Prędkość maksymalna 55 km/h, a zużycie paliwa 55 – 60 litrów na 100 kilometrów. W roku 1963 do produkcji wprowadzono zmodernizowaną wersję pojazdu, oznaczając ją jako KrAZ 214B. Ciężarówki serii 214 były na wyposażeniu armii ZSRR i państw Układu Warszawskiego. Trafiły także do Egiptu, Syrii, Pakistanu, Kuby, Indii i Wietnamu. Ich podstawowym zadaniem było przewożenie ładunków wojskowych (także transport żołnierzy). Z innych zastosowań tych terenowych pojazdów należy wymienić holowanie systemów artyleryjskich, czy wożenie mostów pontonowych. Wykonywano także na nich różne specjalistyczne zabudowy, jak np. stacja radarowa, wyrzutnia rakiet. Jak podaje producent, KrAZ 214 był produkowany przez 10 lat (1959 – 1969), w trakcie których powstało łącznie 32870 egzemplarzy. Z tego 2867 trafiło na eksport.

 

KrAZ 214 Dniepr

 KrAZ 214 Dniepr.

 

W roku 1967 do produkcji wszedł następca modelu 214, czyli KrAZ 255B. Pisałem o nim tutaj. Producent określa go mianem kultowego. Tytuł ten oczywiście należy się także modelowi 214, choć był produkowany znacznie krócej, bo tylko 10 lat (plus trzy lata jako YAZ 214). W latach 1967 – 1969 modele 214B i 255B były wytwarzane równolegle. Takie informacje znajdziemy na stronie internetowej producenta. Inne źródła podają zakończenie produkcji modelu 214 już w roku 1967, przypuszczalnie traktując rozpoczęcie produkcji 255B jako definitywny koniec 214B. Mimo wszystko były to jednak różne pojazdy (biorąc chociażby pod uwagę ładowność: 214B mógł wieźć 7 ton, a 255B już o pół tony więcej), więc dlaczego wykluczać jednoczesne wytwarzanie obu tych modeli. Zdecydowanie wierzę w informację podaną przez producenta, nawet jeżeli jej źródła sięgają czasów wielkiej propagandy sukcesu. KrAZ 214 bez wątpienia takim sukcesem był.

 

Blog Transportowy na Twitterze

Blog Transportowy na Facebooku

Tagi: kraz Ukraina
21:45, lukaszwoblog , ciężarówki
Link Komentarze (2) »
poniedziałek, 01 grudnia 2014
Trolejbusy we Lwowie (3)

 

Blog Transportowy ma już 5 lat. 11 listopada 2009 - 11 listopada 2014

 

Ponownie zapraszam do Lwowa, na spotkanie z tamtejszymi rozpadającymi się trolejbusami. W ostatnim wpisie (tu link) prezentowałem Škody 14Tr powoli pokonujące stromą część ul. Czynu Listopadowego. Teraz pokażę „szpachle” na dalszym odcinku trasy, czyli na placu św. Jura. Tam ruch jest już dwukierunkowy i nie ma tak klimatycznej brukowej nawierzchni. Jest też płasko. To miejsce jest bardzo popularne wśród turystów, bo obok znajduje się wpisana na listę UNESCO cerkiew katedralna, czyli archikatedralny sobór św. Jura.

Poniżej kilka zdjęć i film.

 

Škoda 14Tr #543, LvivElectroTrans, Львівелектротранс, Lwów

Škoda 14Tr #543, LvivElectroTrans, Львівелектротранс, Lwów

Prezentowana już wcześniej oreklamowana Škoda 14Tr #543 na linii 2. Trolejbus właśnie kończy mozolną wspinaczkę ul. Czynu Listopadowego i wjeżdża na pl. św. Jura (pod tą nazwą kryje się także spory fragment zwykłej ulicy przyległej do placu, przechodzącej później w ul. Metropolity Andrzeja). Rocznik 1989. Warto zwrócić uwagę na drugie i trzecie drzwi - brak w nich szyb. 1.05.2013.

 

Škoda 14Tr #574, LvivElectroTrans, Львівелектротранс, Lwów

Škoda 14Tr #574, LvivElectroTrans, Львівелектротранс, Lwów

Škoda 14Tr #574, LvivElectroTrans, Львівелектротранс, Lwów

Škoda 14Tr #574, LvivElectroTrans, Львівелектротранс, Lwów

Ten trolejbus także już pojawił się w Blogu Transportowym. To Škoda 14Tr #574, która obsługuje linię 2 do pobliskiej pętli Uniwersytet. Plac św. Jura. Obiekty wpisane na listę UNESCO znajdują się za widocznym na pierwszym zdjęciu autobusem turystycznym. 1.05.2013.

 

 Škoda 14Tr #557, LvivElectroTrans, Львівелектротранс, Lwów

Škoda 14Tr #557, LvivElectroTrans, Львівелектротранс, Lwów

Škoda 14Tr #557, LvivElectroTrans, Львівелектротранс, Lwów

 Linia nr 9 wraca z lotniska. To Škoda 14Tr #557, rocznik 1989.  Plac św. Jura. 1.05.2013.

 

Powyższe Škody na filmie. Kolejność odwrotna niż na zdjęciach, czyli na początek #557, potem 574 i oreklamowana 543:

 

 

W następnym wpisie na temat lwowskich trolejbusów podróż linią nr 9 do portu lotniczego. Tu link.

 

 Lwów 2013

Blog Transportowy na Facebooku

Tagi: skoda Ukraina
20:49, lukaszwoblog , trolejbusy
Link Dodaj komentarz »
piątek, 30 maja 2014
KrAZ 255 pogotowie techniczne

W dziale Trolejbusy już od kilku miesięcy publikuję wpisy o elektrycznych pojazdach ze Lwowa. Ich stan techniczny jest tak zły, że przeróżne awarie zdarzają się dość często. Niekiedy trolejbus potrafi się „rozkraczyć” w centrum miasta i zrobić dość sporo zamieszania, skutecznie blokując ruch. O takiej sytuacji wspomniałem tu, podpisując zdjęcie Skody #552. Wówczas na ratunek rusza potężne pogotowie techniczne LET (LvivElectroTrans, Львівелектротранс), czyli KrAZ 255. Zobaczenie tego „smoka” w ruchu to doprawdy niezwykłe przeżycie. Tę przyjemność zaznałem trzy razy. Poniżej KrAZ 255 z LET wspina się ulicą Czynu Listopadowego, którą zakorkował trolejbus. 29.04.2013:

 

KrAZ 255 (КрАЗ 255) LvivElectroTrans (Львівелектротранс), Lwów

 

Tak „smok” prezentował się w ruchu. Trąbienie nie było przyjazne. Tego dnia opisywanego KrAZ-a spotkałem już po raz trzeci i za każdym razem kierowca używał klaksonu, który ewidentnie oznaczał, że nie mam robić zdjęcia:

 

 

Pierwszy raz prezentowanego KrAZ-a podziwiałem z samego rana, około godziny szóstej. Z żoną jechaliśmy autobusem LAZ A183, siedząc w jego przedniej części. Ciężarówka zatrzymała się równolegle do naszego pojazdu. Siedzieliśmy bardzo nisko, a wielkie koła pogotowia technicznego sięgały prawie do połowy okien. Kraz robił więc niesamowite wrażenie, zwłaszcza gdy ruszaliśmy jednocześnie i doskonale było słychać ryk jego silnika. Na dalszym odcinku autobus wyprzedził ciężarówkę, dlatego udało mi się nakręcić poniższy film. Kraz jedzie ulicą Pidvalną (Podwalną) i holuje trolejbus linii 13, czyli LAZ-a 52522 #042:

 

 

 

Trolejbus był holowany z zajezdni na pętlę linii 13. Z moich obserwacji wynika, że nie ma bezpośredniego połączenia trasy nr 13 z resztą sieci, dlatego pomoc KrAZ-a była niezbędna. Z ulicy Podwalnej do pętli „trzynastki” nie jest daleko, więc KrAZ po 10 minutach wracał. Oczywiście kierowca znów skorzystał z klaksonu. Tym razem nie kręciłem filmu, ograniczając się tylko do jednego zdjęcia. Ciężarówka jest wyższa od jadącego obok tramwaju:

 

KrAZ 255 (КрАЗ 255) LvivElectroTrans (Львівелектротранс), Lwów

 

KrAZ 255 był produkowany w latach 1967 – 1994 w miejscowości Krzemieńczuk z Związku Radzieckim (obecnie Ukraina). Nazwa to skrót od: Krzemenczucki Awtomobilny Zawod. Następca modelu 214. Napęd 6x6, ładowność 7,5 tony, masa własna 12,175 tony. Spalanie to około 40 litrów (optymistyczna wersja) na 100 kilometrów. Charakterystyczny, monstrualny wygląd nadają mu szerokie i wysokie opony. KrAZ 255 pojawił się już w Blogu Transportowym, ale w dziale Autobusy – na jednym ze zdjęć prezentujących zajezdnię PKSiS Oświęcim (tu link). KrAZ-y nadal są produkowane. Niedawno dość sporą partię tych ciężarówek zamówiła egipska armia.

 

Lwów 2013 

 Blog Transportowy na Facebooku

poniedziałek, 21 kwietnia 2014
Ciekawa wymiana koła

We Lwowie zobaczymy dość sporo starszych wiekiem osobówek. Wśród nich przeważają Łady, ale są także inne, bardzo kultowe już marki. Stopniowo będę dodawał wpisy na ich temat. Teraz tylko jedno zdjęcie i króciutki opis. Centrum miasta, ul. Czynu Listopadowego, która pojawiała się już na blogu, dokładniej w dziale Trolejbusy. Gdzieś na poboczu właściciel zmienia koło w swoim weteranie szos. Robi to bardzo widowiskowo. Nie ma lewarka, a auto jest podtrzymywane przez dwie opony. Pełen profesjonalizm.

Niestety zrobiłem tylko jedno zdjęcie. Na ulicy panował dość spory ruch, a nie chciałem tak oscentacyjnie czekać, aż wszystko przejedzie. Zapracowany właściciel Łady mógłby np. negatywnie zareagować na natrętnego fotografa. 29 kwietnia 2013.

 

Łada, wymiana koła

 

Lwów 2013

Blog Transportowy na Facebooku 

Tagi: Ukraina
20:04, lukaszwoblog , osobówki
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 10 kwietnia 2014
GAZ 53 na Cmentarzu Łyczakowskim

Cmentarz Łyczakowski we Lwowie to najstarsza zabytkowa nekropolia w mieście, a jednocześnie jedna z najstarszych w Europie. Rok założenia 1786. Pochowano na nim wiele znanych i ważnych  osób, Polaków i Ukraińców. Maria Konopnicka, Artur Grottger, Gabriela Zapolska – te nazwiska przyciągają bardzo liczne grupy turystów z Polski, choć ich głównym celem jest zlokalizowany obok Cmentarz Obrońców Lwowa (Cmentarz Orląt Lwowskich).

Dość blisko grobów znanych osób jest jeszcze jedna atrakcja turystyczna. Nie zachwyca się nią jednak każdy z odwiedzających słynną nekropolię. To GAZ 53. Ciężarówka na stałe garażująca na terenie cmentarza, przy płocie od strony ul. Łyczakowskiej. W najlepszym wypadku samochód ten ma już ponad 20 lat (to opcja najmłodsza, obstawiam znacznie odleglejszą datę produkcji). Pojazd wykorzystywany jest przez służby porządkowe. Taka cmentarna śmieciarka. Zdjęcia tego oldtimera zrobiłem 2 maja 2013.

 

GAZ 53, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

GAZ 53, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

 GAZ 53, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

 

Pomniki na grobach Gabrieli Zapolskiej i Marii Konopnickiej. W tle pierwszego zdjęcia widać fragment kabiny prezentowanego GAZ-a. Groby znanych Polaków łatwo rozpoznać z daleka, bo są na nich spore ilości zniczy i kwiatów:

 

Grób Gabrieli Zapolskiej, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie   Grób Gabrieli Zapolskiej, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

 Grób Marii Konopnickiej, Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

 

Lwów i pewnie cała Ukraina dla miłośnika starych pojazdów jest prawdziwym rajem. Ciężarówki, które już dawno zniknęły z polskich ulic tam są czymś zwykłym, codziennym i co najważniejsze – występującym w bardzo dużych ilościach. Coś, co jest powodem zachwytu miłośnika transportu (historycznego transportu) nie jest jednak przyczyną radości mieszkańców Ukrainy. Tak duże ilości wiekowego, przestarzałego taboru to tylko dowód na to, że sytuacja gospodarcza kraju nie jest najlepsza.

GAZ 53 to radziecka ciężarówka produkowana w latach 1961 – 1993. Jej nazwa to skrót od Gorkowskij Awtomobilnyj Zawod (Gorkowska Fabryka Samochodów), czyli od nazwy producenta z Niżnego Nowogrodu w obecnej Rosji. Powstało ponad 4 miliony egzemplarzy tego pojazdu.

W następnych ciężarówkowych wpisach dotyczących Lwowa przedstawię inne wciąż sprawne klasyczne, historyczne pojazdy. Będą w nich także kolejne GAZ-y.

 

Lwów 2013

 Blog Transportowy na Facebooku

Tagi: gaz Ukraina
19:57, lukaszwoblog , ciężarówki
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 02 stycznia 2014
Dwie lokomotywy WL80 na stacji Lwów Podzamcze

W Blogu Transportowym już od jakiegoś czasu dodaję wpisy poświęcone Ukrainie, a dokładniej pojazdom z miasta Lwów. Było już coś o tamtejszych autobusach i trolejbusach, czas zatem na kolej. Zapraszam na stację Lwów Podzamcze. Przyznam, że mój plan pobytu we Lwowie nie zakładał odwiedzenia tego miejsca. Nie mogłem jednak tam się nie pojawić – z żoną przez krótki czas byliśmy w pobliżu przechodzących przez stację torów, a ponieważ praktycznie co chwilę jechał po nich pociąg, oboje stwierdziliśmy, że wizyta na tym dworcu jest obowiązkowa. Była to bardzo słuszna decyzja, która zaowocowała nakręceniem wielu filmów i wykonaniem ciekawych kolejowych zdjęć.

Stacja Lwów Podzamcze robi bardzo dobre wrażenie – zadbany, odrestaurowany budynek. Czynna poczekalnia, kasa i bardzo dużo podróżnych. To tylko mała stacyjka, na której nie zatrzymują się dalekobieżne pociągi, a wszystko tu normalnie funkcjonuje. Pod tym względem ukraińska kolej zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie. W dodatku ruch pociągów jest tam bardzo duży. Pasażerskie i towarowe, trakcja elektryczna i spalinowa. Miałem tylko pewne wątpliwości, czy na pewno na Ukrainie wolno fotografować kolej. Nikt jednak się do nas nie przyczepił (żona także korzystała tam z aparatu), jedynie niektórzy maszyniści coś tam wołali i gestykulowali, co obawiam się, że nie było gestem przyjaźni. Milicja nie miała żadnych uwag do naszej działalności. Wprawdzie przez chwilę zostałem „zmierzony wzrokiem” przez jednego ze stojących przy pociągu funkcjonariuszy, ale tylko na tym się skończyło. Dodam, że wszystkie zdjęcia były robione z pełną premedytacją, czyli bez jakiejkolwiek formy kamuflażu.

Bohaterem tego wpisu jest pociąg towarowy. Tylko jeden, ale bardzo konkretny. Prowadzony dwiema lokomotywami serii ВЛ80, czyli WL80. To dwuczłonowe elektrowozy produkowane w ZSRR, a następnie w Rosji (miejscowość Nowoczerkask) w latach 1961 – 1995. Łącznie powstało ponad 4900 takich lokomotyw, które są obecnie eksploatowane przez koleje w Rosji, Białorusi, Ukrainie, Kazachstanie i Uzbekistanie.

Kiedy dotarliśmy na stację, do 69 różnych wagonów była podpięta lokomotywa  ВЛ80-136, a ВЛ80-1460 jeszcze manewrowała, dojeżdżając na początek składu. Po około 30 minutach ciężki skład WL80-1460 + WL80-136 + 69 wagonów ruszył w stronę dworca głównego. Poniżej kilka zdjęć i film z odjazdu.

 

Lokomotywy WL80-1460 + WL80-136 (ВЛ80-1460 + ВЛ80-136) ukraińskich kolei UZ na stacji Lwów Podzamcze

Lokomotywy WL80-1460 + WL80-136 (ВЛ80-1460 + ВЛ80-136) ukraińskich kolei UZ na stacji Lwów Podzamcze

 Lokomotywy gotowe do odjazdu z długim mieszanym składem. Na Ukrainie nie ma obowiązku włączania świateł w dzień, dlatego można mieć wątpliwości, czy pociąg ruszy, czy może stoi odstawiony - szczególnie gdy jest się daleko od niego i nie widać maszynisty w kabinie.

 

Lokomotywy WL80-1460 + WL80-136 (ВЛ80-1460 + ВЛ80-136) i WL80-1489 (ВЛ80-1489) ukraińskich kolei UZ na stacji Lwów Podzamcze

Odjazd przedłużał się. Opisywany pociąg przepuszczał pasażerskie i towarowe składy jadące w stronę stacji Lwów. Prowadziły je głównie inne lokomotywy serii WL80. Tu ВЛ80-1489 z niezidentyfikowanym, a jednocześnie bardzo długim pociągiem pasażerskim. Więcej o nim w kolejnych ukraińskich wpisach działu Kolej.

 

Lokomotywy WL80-1460 + WL80-136 (ВЛ80-1460 + ВЛ80-136) ukraińskich kolei UZ na stacji Lwów Podzamcze

Lokomotywy WL80-1460 + WL80-136 (ВЛ80-1460 + ВЛ80-136) ukraińskich kolei UZ na stacji Lwów Podzamcze

 Lokomotywy WL80-1460 + WL80-136 (ВЛ80-1460 + ВЛ80-136) ukraińskich kolei UZ na stacji Lwów Podzamcze

 W końcu długi skład ruszył. Elektrowozy pięknie hałasowały - ciekawe przeżycie doświadczyć czegoś takiego na żywo.

 

 Lokomotywa WL80-136 (ВЛ80-136) ukraińskich kolei UZ na stacji Lwów Podzamcze

Drugi elektrowóz, czyli WL80-136 (ВЛ80-136). Ukraińskie koleje UZ malują swoje pojazdy w różnoraki sposób. Niebieskie, zielone.

 

Wagon węglarka ukraińskich kolei UZ, stacja Lwów Podzamcze

Długi skład rozpoczynały węglarki. Jak widać ich powierzchnia ładunkowa nie była wystarczająca, więc powiększono ją deskami.

 

Wagon węglarka ukraińskich kolei UZ, stacja Lwów Podzamcze

Wagon węglarka ukraińskich kolei UZ, stacja Lwów Podzamcze

Dalej jechały zwykłe węglarki - o niższych i wyższych burtach. Takie wagony można zobaczyć także w Polsce, na LHS. Po tym szerokotorowym szlaku kursują składy złożone z wagonów ukraińskich kolei UZ.

 

 Wagon węglarka białoruskich kolei BC, stacja Lwów Podzamcze

W składzie znalazły się także wypełnione drewnem węglarki białoruskich kolei BC. Wyglądały jak fabrycznie nowe lub po remoncie.

 

Wagony cysterny rosyjskich kolei RŻD, stacja Lwów Podzamcze

Wagony cysterny rosyjskich kolei RŻD, stacja Lwów Podzamcze

 Wagony cysterny rosyjskich kolei RŻD, stacja Lwów Podzamcze

Za białoruskimi jechały wagony z Rosji. Różnej wielkości cysterny były oznaczone tablicami ADR: 23 (gaz palny) / 1965 (mieszaniny węglowodorów [gazy skroplone], mieszaniny A, AO, Al, B i C).

 

Wagon do przewozu materiałów sypkich, rosyjskie koleje RŻD, stacja Lwów Podzamcze

Jeden z potężniejszych wagonów w składzie. Także kolei rosyjskich. Przeznaczony do przewozu materiałów sypkich (może zboże, nawozy).

 

Wagon węglarka rosyjskich kolei RŻD, stacja Lwów Podzamcze

Dość zniszczona węglarka rosyjskich kolei RŻD. Za nią dwa inne zielone wagony - także z Rosji, ale już w znacznie lepszym stanie technicznym i z oznaczeniami ВTБ ЛИЗИНГ, czyli WTB Leasing.

 

 Wagon do przewozu cementu, ukraińskie koleje UZ, stacja Lwów Podzamcze

Wagon do przewozu cementu, ukraińskie koleje UZ, stacja Lwów Podzamcze

Wagon do przewozu cementu, ukraińskie koleje UZ, stacja Lwów Podzamcze

Skład kończą ukraińskie wagony do przewozu cementu (informacja o rodzaju przewożonego ładunku jest wypisana na burtach).

 

Zapraszam zatem do obejrzenia przejazdu tego ciekawego, międzynarodowego pociągu:

 

 

 

Na stację Lwów Podzamcze zaproszę juz wkrótce. Tym razem będzie spalinowo.

  

Wpisy poświęcone autobusom

 Blog Transportowy na Facebooku

 
1 , 2