Blog Transportowy działa od 2009 roku. Jest poświęcony środkom transportu. Przeważają autobusy, ale nie brakuje także pojazdów szynowych, ciężarówek i trolejbusów. Jest tu także miejsce na wyjątkowe osobówki oraz teksty o samolotach i pływających środkach transportu. Autor w niniejszym blogu nie reprezentuje żadnej firmy i instytucji. Notki są wzbogacane informacjami prasowymi nadsyłanymi przez producentów. Nowy adres, pod którym publikowane są najnowsze wpisy to: www.blogtransportowy.eu.
| < Grudzień 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Google+

Wpisy z tagiem: Scania

poniedziałek, 06 listopada 2017
KH-KIPPER – zabudowa dla energetyki, historia firmy i wywrotka kopalniana

Wracam do tematu różnych, ciekawych zabudów samochodów ciężarowych. Ostatnio prezentowałem je na przykładzie ukraińskiej marki KrAZ (link). Teraz zajmę się nie konkretną marką ciężarówek, a samym producentem zabudów. Dokładniej firmą KH-KIPPER, która co jakiś czas informuje o sprzedanych pojazdach.

Jedna z ostatnich informacji prasowych dotyczy wywrotki na bazie samochodu MAN TGM 18.340. Została ona kupiona przez firmę INST-EL z Jordanowa (działającą na terenie całej Polski w zakresie budownictwa ogólnego, w pełnym zakresie sieci i instalacji elektrycznych i elektroenergetycznych),  w ramach uzupełnienia zaplecza sprzętowego.

Jak podał KH-KIPPER,  „wywrotkę wyposażono we wspomaganie sprężynowe ułatwiające otwieranie i zamykanie burt bocznych przy użyciu minimalnej siły przez kierowcę. Po demontażu burt i słupków tylnych istnieje możliwość adaptacji i wykorzystania jako platforma. Za kabiną zamontowano żuraw hydrauliczny o udźwigu umożliwiającym stawianie betonowych słupów energetycznych”.

Producent informuje także, że zamontowane w podłodze uchwyty transportowe pozwalają bezpiecznie przewozić różnego  rodzaju ładunki takie jak palety, beczki czy dodatkowy osprzęt do żurawia.

Obecnie ten specjalistyczny MAN wykorzystywany jest do przewozu słupów energetycznych, transformatorów, urządzeń elektroenergetycznych i kabli. Zabudowa wyposażona została w uchylne burty, dzięki czemu pojazd może służyć również do transportu materiałów sypkich, takich jak np. piasek.

 

MAN TGM 18.340

MAN TGM 18.340

MAN TGM 18.340

MAN TGM 18.340 z firmy INST-EL. Przykład wykorzystania zabudowy - podnoszenie słupa. Prace na terenie Jordanowa.

 

Skąd jest firma KH-KIPPER? Kiedy powstała? Rok 2017 to idealny czas na udzielenie odpowiedzi na te pytania. Dlaczego? Ponieważ minęło już 20 lat od jej założenia.

W związku z tym jubileuszem otrzymałem ciekawy materiał od KH-KIPPER. Prezentuje on historię firmy oraz różne ciekawostki z nią związane. Poniżej jego treść.


20 lat temu w Kielcach powstała spółka KH-KIPPER produkująca zabudowy na samochody ciężarowe. W 1998 roku, czyli kolejnym roku od powstania firmy, z zakładu produkcyjnego w Kajetanowie k. Kielc wyjechało pierwsze 16 zabudowanych wywrotek. Ekipa pracownicza stanowiła wtedy kilkanaście osób. Dziś sytuacja jest diametralnie inna, bo KH-KIPPER stał się liderem w produkcji zabudów wywrotek zatrudniającym ponad 400 osób i posiadającym moce produkcyjne na poziomie 1500 sztuk rocznie. Zabudowy z logo KH-KIPPER jeżdżą na samochodach ciężarowych w najdalszych zakątkach świata, zaś marka jest znana i ceniona w branży w Europie i poza nią.

PRZEMYSŁOWE TRADYCJE REGIONU

Kielce to region z tradycjami przemysłu i produkcji maszyn. Do rozwoju lokalnego przemysłu przyczyniły się przede wszystkim położenie oraz dostępność bogatych złóż surowców mineralnych. Tereny te niegdyś były częścią dawnych okręgów przemysłowych. To tutaj jeszcze kilkadziesiąt lat temu prężnie działały znane w całej Polsce Fabryka Łożysk Tłocznych „Iskra”, Zakłady Urządzeń Chemicznych i Armatury Przemysłowej Chemar czy Zakład Wyrobów Metalowych SHL, gdzie w XX wieku powstawały słynne motocykle SHL i popularne Franie, kuchnie polowe i nadbudowy na podwoziach samochodów ciężarowych polskiej produkcji marek Jelcz i Star.

W 1978 roku w Kieleckich Zakładach Wyrobów Metalowych SHL jako młody konstruktor cystern i dystrybutorów rozpoczął pracę założyciel KH-KIPPER - Konstanty Kamionka. Wtedy była to duża firma. W samym biurze konstrukcyjnym z prototypownią i pracownią tłoczników zatrudnionych było 180 osób. Chociaż w SHL-ce zdobywał cenne doświadczenie i powierzano mu coraz bardziej odpowiedzialne projekty, już wtedy po cichu marzył, aby móc decydować o istotnych rzeczach dotyczących tworzonego produktu. W zakładzie przepracował  17 lat, aż do 1993 roku, kiedy to wraz z kolegami założył firmę Kamarg remontującą cysterny. Na początku przedsiębiorstwo zarejestrowano jako spółkę cywilną, a następnie po fuzji z belgijską firmą Stokota w 1995 r. przekształcono w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W Kamargu Konstanty Kamionka pracował do momentu połączenia ze Stokotą. W międzyczasie w 1994 r., podjął pracę w firmie Schmidt Polska, gdzie przez 4 lata pracował jako szef produkcji.

SKĄD SIĘ WZIĘŁA NAZWA KH-KIPPER?

Ponad pół roku przed odejściem z poprzedniej firmy Konstanty Kamionka założył spółkę KH-KIPPER. Jego partnerem był wówczas Cornelis Harrewijn – dyrektor techniczno-produkcyjny ze Schmidta. Chciano, aby nazwa firmy była identyfikowana z właścicielami i jednocześnie czytelna dla wszystkich klientów, zarówno polskich, jak i zagranicznych. Pierwszy człon nazwy firmy – KH, czyli Kamionka i Harrewijn, powstał właśnie od nazwisk założycieli. Natomiast na drugi człon nazwy wybrano słowo „kipper”, oznaczające wywrotkę, powszechnie znane, używane i podobnie brzmiące w Polsce i wielu innych krajach. Te elementy oraz zarys wywrotki dodany przez dział handlowy znalazły się również w firmowym logo.

Po pewnym czasie KH-KIPPER wzbogacił się o jeszcze jednego wspólnika. Został nim kolejny Holender  – Maarten Vinkesteijn. Wraz z jego przyjęciem udziały w KH-KIPPER zostały podzielone na trzy części. Niestety ponad rok po założeniu firmy, czyli w 1999, pierwszy wspólnik Kamionki, Cornelis Harrewijn, miał ciężki wypadek samochodowy i nie wrócił już do pracy. Wcześniej podczas współpracy w Schmidt i KH-KIPPER udało mu się przekazać szefowi KH-KIPPER nowe spojrzenie na współczesną przedsiębiorczość, nauczyć podejmowania ryzyka związanego z prowadzeniem firmy i działalności gospodarczej jakiej wówczas w Polsce nie było.


Wspomniana jubileuszowa informacja prasowa zawiera także opis „drogi do sukcesu”, czyli stopniowego rozwoju firmy. Tak on wyglądał.


Siedziba KH-KIPPER od początku mieściła się w Kajetanowie, oddalonym kilkanaście kilometrów od centrum Kielc w kierunku Warszawy. Najpierw był to dzierżawiony obiekt należący do Świętokrzyskiego Przedsiębiorstwa Robót Drogowych TRAKT.

W 2001 r. odkupiono 2,5-hektarowy teren wraz z halą o powierzchni 1000 m2 i poddano gruntownej modernizacji.

W 2003 roku w Kajetanowie uruchomiono drugą nowoczesną halę produkcyjną. W tym samym roku zakład produkcyjny opuściła pierwsza zabudowa tylnozsypowa half-pipe – obecnie najpopularniejszy, eksportowany do kilkudziesięciu krajów produkt KH-KIPPER. Dzięki efektywnej strategii sprzedażowej z roku na rok udawało się znacząco zwiększać sprzedaż produktów na kolejne rynki zagraniczne.

Aby zwiększyć moce produkcyjne, w maju 2007 roku dokupiono obiekt po Mesko w Skarżysku-Kamiennej. Hala o powierzchni ponad 3000 m2, otoczona hektarowym gruntem była wtedy w nienajlepszym stanie technicznym.

Obecne dwa zakłady produkcyjne podzielone są funkcjonalnie. W Skarżysku-Kamiennej produkowane są tylko ramy i skrzynie, które następnie przewożone są do Kajetanowa, gdzie poddawane są dalszemu przetwarzaniu.

Trzecią halę produkcyjną w Kajetanowie, o powierzchni 2500 m2 uruchomiono również w tym samym 2007 roku.

Od 2009 roku, kiedy to doszło do spadku produkcji spowodowanego ogólnoświatowym kryzysem, KH-KIPPER poszerzył swoją ofertę o wiele nowych produktów, między innymi o naczepy i przyczepy wywrotki, podkontenerowe z wywrotem, kontenery oraz inne specjalistyczne produkty.

W 2011 roku uruchomiono nowoczesną halę serwisową. Dziś obsługa serwisowa KH-KIPPER jest realizowana przez serwisantów KH-KIPPER dysponujących specjalnie wyposażonym samochodem do mobilnej obsługi oraz dzięki ścisłej współpracy z autoryzowanymi zewnętrznymi serwisami obsługi nie tylko w kraju, ale i za granicą. Największa sieć serwisowa znajduje się w Polsce i Niemczech, ale usługi realizowane są również we Francji, Szwajcarii, Austrii, Litwie, Ukrainie, Rumunii, Serbii, Bułgarii, Gruzji i Estonii.

Od 2009 roku, kiedy to nastąpiło załamanie międzynarodowego rynku, firma wykazuje trend wzrostowy. W parze ze wzrostem produkcji i rozbudową zakładów idzie wzrost zatrudnienia, które obecnie stanowi ponad 400 pracowników. Zgrany zespół KH-KIPPER tworzą doświadczeni i zaangażowani fachowcy działających w obszarach takich jak produkcja, sprzedaż i dostawy, rozwój produktów czy administracja. Wielu pracowników KH-KIPPER jest w firmie od początku istnienia budując na przestrzeni 20 lat sukces firmy.

Świetne wyniki biznesowe KH-KIPPER to bez wątpienia zasługa efektywnej pracy zespołowej oraz podejścia do realizowanych zadań, klientów i dostawców w sposób partnerski. KH-KIPPER współpracuje także ściśle z Politechniką Świętokrzyską. W razie potrzeby lokalna uczelnia wykonuje intersujące przedsiębiorcę badania lub obliczenia. Wielu studentów i absolwentów znajduje także w KH-KIPPER swoje praktyki lub zatrudnienie (obecnie zatrudnionych jest 87 absolwentów).

Z zakładów KH-KIPPER co tydzień wyjeżdża około 30 zabudów, a roczna produkcja wynosi około 1500 sztuk zabudów, przyczep, naczep i urządzeń hakowych. Średnie roczne obroty oscylują w granicach 120 mln zł. KH-KIPPER jest wiodącym producentem zabudów wywrotek na podwozia powyżej 12t DMC. Wywrotki z zabudowami KH-KIPPER mają swoich odbiorców na całym świecie – w Europie, Azji, Afryce, Ameryce Południowej czy Australii i Oceanii.

Ponieważ strategia firmy opiera się na ciągłym ulepszaniu produktów i poszerzaniu oferty, wiele pojazdów zyskuje co roku wciąż nowe udoskonalenia. Kompletny park maszynowy oraz posiadanie własnego biura konstrukcyjnego i działu handlowego pozwalają na elastyczne podejście do realizowanych projektów. Wyposażenie produkcyjne obejmuje m.in. zrobotyzowane spawanie, wycinanie laserowe, obróbkę skrawaniem sterowaną numerycznie czy kształtowanie elementów poprzez tłoczenie i walcowanie.

Produkcja odbywa się w Polsce. W swoich zabudowach KH-KIPPER stosuje materiały i komponenty wyłącznie najwyższej jakości. Co dzień do Kajetanowa przyjeżdżają ciężarówki z dostawami stali, lakierów czy hydrauliki najlepszych krajowych i światowych producentów. Chociaż montaż na podwoziach gotowych zabudów odbywa się głównie w Polsce, wiele klientów zamawia je z dostawą w częściach jako zestaw do samodzielnego montażu.


Jednym z ciekawszych produktów firmy KH-KIPPER jest zabudowa kopalniana W1MV. Jak podaje producent,  może być ona „wykorzystywana do transportu urobku z miejsca wydobycia do kruszarki, a po odpowiednim przygotowaniu drogi transportowej może z powodzeniem zastąpić wozidło. Niektóre kopalnie mieszczą się na mocno ograniczonej powierzchni, gdzie drogi technologiczne są wąskie, a pojazdy trzeba dobierać pod kątem zwrotności. Uniwersalna wywrotka na podwoziu ciężarowym doskonale sprawdza się nie tylko w obrębie kopalń, ale również na drogach publicznych przemieszczając się pomiędzy kopalniami. Głównym motywem powstania nowego modelu zabudowy są rosnące koszty transportu. Większą ładowność uzyskano dzięki zmniejszeniu wagi skrzyni. Wyeliminowanie niepotrzebnych elementów konstrukcji zwiększyło także jej sprężystość, wydłużyło okres trwałości i zmniejszyło ilość uszkodzeń konstrukcji spowodowanych załadunkiem dużych odłamków skalnych. Obniżenie środka ciężkości całego pojazdu nie pozostaje bez wpływu na większą stabilność przy wyładunku materiału ze skrzyni”.

Zabudowę kopalnianą W1MV firma KH-KIPPER montuje na różnych podwoziach kilku producentów, np. MAN, Volvo.



Scania G480, W1MV KH-KIPPER

Scania G480, W1MV KH-KIPPER

Scania G480, W1MV KH-KIPPER

Scania G480, W1MV KH-KIPPER

Scania G480, W1MV KH-KIPPER

Zabudowa W1MV na bazie Scanii G480.



MAN TGS 40.480, KH-KIPPER, W1MV

MAN TGS 40.480, KH-KIPPER, W1MV

MAN TGS 40.480 z zabudową W1MV.


 Temat firmy KH-KIPPER na pewno jeszcze pojawi się w Blogu Transportowym.



Blog Transportowy na Google + 

Ten wpis już został przeniesiony pod nowy adres - link.

poniedziałek, 17 kwietnia 2017
Nowe autobusy Castrosua dla Madrytu

Na początku marca 2017 Scania poinformowała, że dostarczy do Madrytu 160 miejskich autobusów zasilanych CNG. Jest to opcja do zamówionych w 2016 roku 46 takich pojazdów. Trafią one do tamtejszego przewoźnika: EMT.

Wnikając w szczegóły zamówienia, Scania dostarczy podwozia (wraz z układem napędowym), które zabuduje hiszpańska firma Castrosua. Będą to modele New City. W 2017 roku zostanie dostarczonych 80 egzemplarzy, a kolejne 80 w roku 2018.

 

Castrosua New City, EMT Madrid

Castrosua New City na podwoziu Scania z EMT Madryt. Autobus #4308 na linii 35 do Plaza Mayor. To jeden z 46 egzemplarzy zamówionych w 2016 roku. W najbliższych dwóch latach będzie ich o 160 sztuk więcej. Listopad 2016.

 

Castrosua New City, EMT Madrid

Castrosua New City #4326 pozuje przy budynku EMT. Listopad 2016.



Zakup autobusów CNG jest związany z wdrażanym przez miasto Madryt procesem redukcji emisji dwutlenku węgla do atmosfery, czego następstwem będzie zakaz wjazdu do centrum pojazdów z silnikiem Diesla. Ma on obowiązywać od 2025 roku. Jest to wspólna inicjatywa władz czterech miast. Pozostałe to Paryż, Meksyk i Ateny. Obecnie połowa taboru EMT Madryt, czyli ponad 1500 autobusów to pojazdy gazowe.

 

Blog Transportowy na Twitterze

sobota, 18 lutego 2017
Transportowe gadżety

Tym razem w Blogu Transportowym dość nietypowy temat. Gadżety transportowe. Dokładniej kubki, koszulki i inne produkty ze zdjęciami pojazdów. Doskonałe np. na prezent, także dla siebie.

Od połowy lutego 2017 funkcjonuje sklep internetowy sygnowany logiem Bloga Transportowego. Prowadzi go firma zewnętrzna, natomiast produkty, a dokładniej ich opracowanie graficzne są mojego autorstwa.

Obecnie w sklepie tym dostępnych jest 10 artykułów. Wszystkie „autobusowe”. Stopniowo będzie ich więcej, pojawią się także produkty związane z innymi działami bloga.

 

Gadżety transportowe - Blog Transportowy

Strona główna sklepu z gadżetami transportowymi sygnowanego logiem Bloga Transportowego. Przykładowe trzy produkty. Poduszka z Jelczem 272 MEX z przyczepą PO1 oraz koszulka i kubek z czarno-białym zdjęciem Ikarusa 280 i Scani OmniCity Artic wykonanym obok dawnego dworca PKS w Krakowie.

 

Asortyment sklepu to przede wszystkim kubki i koszulki. Są także inne gadżety, np. poduszki, czy podkładki pod komputerowe myszki.

 

Gadżety transportowe - Blog Transportowy

Jeden z elementów oferty sklepu. Kubek z czarno-białym zdjęciem Ikarusa 280 i Scani OmniCity Artic.



Produktów stopniowo będzie przybywać, więc warto co jakiś czas zaglądać na stronę sklepu. Tu bezpośredni link.



Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo 

sobota, 14 stycznia 2017
Jest nowe, ale najstarszy tabor nadal w ruchu

W Krakowie regularnie przybywa nowego taboru autobusowego. Ostatnio np. rozpoczęła się eksploatacja dwunastu Solarisów Urbino 18 Hybrid zakupionych przez MPK. Ich prezentacja odbyła się 13 grudnia 2016 na pętli Czyżyny Dworzec. Następnie przegubowce rozpoczęły pracę liniową. Można je zobaczyć np. na trasach nr 139 (Mydlniki – Kombinat), 172 (Bronowice Małe – Aleja Przyjaźni), czy 501 (Chełmońskiego Osiedle – Bulwarowa).

Wszystkie hybrydy przydzielono do zajezdni Bieńczyce i oznaczono od numeru BH072 do BH083. Nowe Solarisy dołączyły do hybrydowego przegubowca, który jest własnością MPK Kraków od 2014 roku. To także Solaris Urbino 18 Hybrid. Do przewoźnika nie trafił on jednak jako fabrycznie nowy. To dawny egzemplarz testowy, rocznik 2010. Pierwotnie oznaczony jako #BH611, a obecnie przenumerowany na BH071.

 

Solaris Urbino 18 Hybrid, MPK Kraków

Solaris Urbino 18 Hybrid, MPK Kraków

Jeden z 12 nowych Solarisów Urbino 18 Hybrid, czyli #BH074. Postój i odjazd z przystanku „Politechnika” przy ul. Pawiej jako przyspieszona linia 501 w stronę pętli Chełmońskiego Osiedle. 23.12.2016.

 

Solaris Urbino 18 Hybrid, MPK Kraków 

Solaris Urbino 18 Hybrid, MPK Kraków

Pierwsza krakowska hybryda, czyli Solaris Urbino 18 Hybrid #BH611, obecnie pod oznaczeniem #BH071. Przystanek „Arka” przy ul. Obrońców Krzyża. Linia 139 w kierunku pętli Mydlniki. 13.07.2015.

 

Przydzielenie kilkunastu nowych autobusów do zajezdni Bieńczyce musiało wiązać się z likwidacją starszego taboru. Już od dłuższego czasu najbardziej zagrożone wycofaniem z ruchu były przypisane do tamtejszej bazy MAN-y NG313. Dziesięć sztuk z 2001 roku, oznaczone jako BM701 – BM710. Wszystkie wytrwały do 2016 roku. Pierwszy został zlikwidowany MAN #BM710. Jeszcze przed dostawą hybrydowych Solarisów, a „żywot” swój zakończył w dość spektakularny sposób – zdetonowano w nim ładunek wybuchowy. Był to eksperyment związany ze sprawą próby zamachu bombowego na autobus miejski we Wrocławiu. Obecnie w ruchu pozostała już tylko połowa NG313. Pojazdy te obsługują np. linię 139.

 

MAN NG313, MPK Kraków

Chłodny jesienny poranek. MAN NG313 #BM703 jako linia 139 w stronę pętli Kombinat. Przystanek „Os. Jagiellońskie” przy ul. Obrońców Krzyża. 8.11.2016.

 

MAN NG313, MPK Kraków

Pierwszy z wycofanych krakowskich MAN-ów NG313, czyli #BM710. Autobus po eksperymentalnej detonacji ładunku wybuchowego. Screen z portalu Onet.pl.

 

Spektakularny zakup aż 60 Solarisów Urbino 12 najnowszej generacji przez MPK Kraków (link) nie wyeliminował w całości najstarszego taboru z zajezdni, do których nowe pojazdy trafiły. To Jelcze M121MB z Woli Duchackiej (tam przydzielono 40 egzemplarzy najnowszych Solarisów) i krótkie Scanie (CN113CLL i OmniCity) z Płaszowa (tam przekazano 20 sztuk). Są to już ostatnie egzemplarze tych pojazdów, których pierwotnie jeździło po Krakowie kilkadziesiąt (Jelcze M121MB, Scanie CN113CLL).

 

Solaris Urbino 12, MPK Kraków

Solaris Urbino 12 #DU323 na pętli Borek Fałęcki. Przystanek dla wysiadających. Autobus właśnie zakończył kurs jako podmiejska linia 214 z miejscowości Grabówki. Ten model dość skutecznie wyeliminował z krakowskich ulic Jelcze M121MB i Scanie CN113CLL. Przez wiele lat były to autobusy charakterystyczne dla tej pętli. 13.12.2016.

 

Solaris Urbino 12, MPK Kraków

Jeden z 20 najnowszych Solarisów Urbino 12 przydzielonych do zajezdni Płaszów, czyli pojazd #PU989. Jako linia 124 do pętli o dość długiej nazwie TAURON Arena Kraków Wieczysta wjeżdża na przystanek „Cmentarz Rakowicki” przy al. Beliny-Prażmowskiego. 3.01.2017.

 

Scania CN113CLL, MPK Kraków

Scania CN113CLL #PS035. Rocznik 1997. Łącznie było ich aż 69 egzemplarzy. Pozostało tylko kilkanaście. Autobus obsługując linię 123 właśnie opuścił przystanek „Arka” przy ul. Obrońców Krzyża. Jego nazwa pochodzi od widocznego w tle kościoła Arka Pana. 8.12.2016.

 

 Scania CN113CLL, MPK Kraków

Scania CN113CLL #PS069. Rocznik 1999. Wraz z innym taborem autobus stoi odstawiony (na czas pomiędzy godzinami szczytu) przy nieużywanych liniowo peronach pętli Mistrzejowice. Pojazd ten przez wiele lat był eksploatowany jako autobus rezerwowy, a w związku z tym pojawiał się także na tych liniach, które nie były obsługiwane przez zajezdnię Płaszów. 23.12.2016.

 

Scania OmniCity Artic, Scania CL113CLL, MPK Kraków

Scania OmniCity Artic, MPK Kraków

Obok powyższej Scanii #PS069 stoi Scania OmniCity Artic #PE188 z 2001 roku. Jedna z pierwotnie 15 egzemplarzy. Nadal jest ich 13, ale najprawdopodobniej jeszcze w tym roku zmieni się to. 23.12.2016.

 

Scania CN113CLL, MPK Kraków

Scania CN113CLL, Autosan M09LE, MPK Kraków

Scanie CN113CLL na godziny szczytu oczekują także w innych miejscach - tu pętla Łagiewniki i dwa pojazdy. To #PS056 (rocznik 1998), a za nią pokazana wcześniej #PS069. Obok Autosan M09LE #DA113 (rocznik 2010) na linii 133. 25.10.2016.

 

Autosan M09LE, MPK Kraków

Autosan M09LE #DA113 był jeszcze niedawno najnowszym przedstawicielem tego modelu we flocie MPK Kraków. Warto także dodać, że to dawny egzemplarz testowy, który do przewoźnika trafił w 2011 roku. W czwartek 12.01.2017 na pętli Osiedle Podwawelskie odbyła się prezentacja kolejnych 15 sztuk Autosana M09LE, które oznaczono jako #DA114 - DA128.

 

Jelcz M081MB3, MPK Kraków

 Jelcz M081MB3 #DH380 z 2005 roku. Przystanek końcowo-początkowy linii 409 na pętli Przegorzały UJ. 25.09.2016. Jest dość prawdopodobne, że zakup 15 nowych Autosanów M09LE wiąże się z likwidacją pewnej ilości Jelczy M081MB3, ale biorąc pod uwagę ich obecną liczebność (blisko 50 egzemplarzy), raczej jeszcze na długo pozostaną one na krakowskich ulicach. 

 

 Scania OmniCity, MPK Kraków

Najstarszy krakowski tabor pozostający w ruchu to także Scanie OmniCity. Jest ich już tylko 5 egzemplarzy. Tu #PS151 z 2000 roku. Postój na pętli Mistrzejowice. Za Scanią Solaris Urbino 12 #BU818 z 2004 roku. 29.12.2016.

 

Solaris Urbino 12, MPK Kraków

Najnowsze Solarisy Urbino 12 z zajezdni Wola Duchacka szybko przejęły zadania wykonywane wcześniej przez Jelcze M121MB. Ostatnim bastionem tych wycofywanych pojazdów była linia 134 do pętli ZOO. Na trasę tę w sezonie letnim wysyłano wyłącznie autobusy z zamontowanymi bagażnikami rowerowymi, czyli właśnie Jelcze. Takie urządzenia również umieszczono na najnowszych Urbino, które także rozpoczęły obsługę trasy nr 134. Na zdjęciu wyposażony w bagażnik rowerowy Solaris #DU306. Pętla Cracovia Stadion przy ul. Kałuży, a w tle hotel Cracovia. 25.09.2016.

 

 Jelcz M121MB, MPK Kraków

Zabrane z linii 134 Jelcze M121MB znalazły zatrudnienie np. na trasie nr 124. To była chyba już ostatnia okazja do zobaczenia tych pojazdów w centrum miasta. Pozostało ich tylko kilkanaście egzemplarzy (z pierwotnie 78). Na zdjęciu Jelcz M121MB o najwyższym numerze taborowym, czyli DJ686 z 2002 roku. Kurs linii 124 do pętli TAURON Arena Kraków Wieczysta. Ulica Lubicz, 25.09.2016.

 

Jelcz M121MB, Solaris Urbino 12, Mercedes Citaro, MPK Kraków

Na pętli Borek Fałęcki. Przedstawiciel ostatnich Jelczy M121MB, czyli #DJ669 (rocznik 2000) jako linia 451 do końcówki Judyma Szkoła. Obok niego najnowszy Solaris Urbino 12 #DU332 na podmiejskiej trasie nr 245 do Skawiny, a na końcu Mercedes Citaro #DO214 (rocznik 2011) obsługujący podmiejską linię 265 do miejscowości Konary. 13.12.2016.

 

14 grudnia 2016 przedstawiciele MPK Kraków i Solarisa podpisali umowę na dostawę aż 77 przegubowców. Na ulicach stolicy Małopolski mają się one pojawić już w 2017 roku. To oczywiście będzie związane z wycofywaniem kolejnych starszych pojazdów. Można zatem wnioskować, że z linii znikną Scanie OmniCity Artic i wciąż jeszcze bardzo liczne przegubowe Jelcze, których jest ponad 50 egzemplarzy.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

środa, 20 lipca 2016
Nowe Urbino 12 już w Krakowie

Na początku stycznia 2016 zamieściłem wpis o kolejnych nowych Solarisach (link). Znalazła się w nim także informacja, że aż 60 egzemplarzy nowych Urbino 12 pojawi się w Krakowie. W lipcu stało się to faktem.

W środę, 20 lipca 2016 oficjalnie zaprezentowano dostarczone do stolicy Małopolski autobusy.

 

Solaris Urbino 12, MPK Kraków

Najnowsze Solarisy Urbino 12 prezentowane na terenie zajezdni autobusowej Płaszów. Pierwszy z prawej to #DU306, czyli pojazd przypisany do zajezdni Wola Duchacka. 20.07.2016.

 

Jak podaje producent, najnowsze krakowskie Urbino 12 są napędzane ekologicznymi silnikami firmy DAF, spełniającymi restrykcyjne normy emisji spalin Euro-6. Dodatkową nowością jest system rekuperacji energii. Odzyskiwana w procesie hamowania energia kinetyczna po przekształceniu na elektryczną jest gromadzona w specjalnych superkondensatorach. Można ją wykorzystać do zasilania instalacji elektrycznej autobusu, czyli np. do oświetlenia czy do eksploatacji automatu biletowego, co wpłynie na zmniejszenie zużycia paliwa.

Oto, co na temat najnowszego taboru powiedział Rafał Świerczyński, prezes zarządu MPK SA w Krakowie: „Wielokrotnie podkreślałem, że zamawiając autobusy chcemy poprawić komfort i bezpieczeństwo naszych pasażerów, mieszkańców Krakowa i turystów. Jednocześnie jednak chcemy mieć tabor przyjazny dla środowiska. Dostawa 60 nowych autobusów zbliża nas do celu jakim jest kierowanie do obsługi linii w centrum miasta, w rejonie II Obwodnicy, wyłącznie takich pojazdów, które są wyposażone w silniki spełniające normę powyżej Euro-5”.

 

Solaris Urbino 12, MPK Kraków

Wnętrze jednego z najnowszych krakowskich Solarisów Urbino 12.

 

Z ciekawszych elementów wyposażenia wszystkich nowych Solarisów warto wymienić zamontowane w drzwiach specjalne bramki liczące wsiadających i wysiadających pasażerów, uwzględniając lokalizację przystanków na trasie. Dane te zostaną później wykorzystywane w aktywnym zarządzaniu komunikacją, np. potwierdzając potrzebę zwiększenia częstotliwości kursowania danej linii. Na pokładzie każdego z autobusów zamontowane zostały także po trzy porty/ładowarki USB, dzięki którym będzie można uzupełnić baterie smartfonów lub tabletów.

 

Solaris Urbino 12, MPK Kraków

Port/ładowarka USB w jednym z 60 krakowskich Solarisów najnowszej generacji.

 

Po prezentacji nowe pojazdy wyruszyły w Kraków. Osobiście widziałem jednego z nich (z zajezdni Płaszów) w trakcie obsługi linii 123 łączącej pętle Mistrzejowice i Mały Płaszów. Równolegle do najnowszego taboru, po mieście nadal kursują najstarsze autobusy. Przykładowo tego dnia na linii 162 (Osiedle Podwawelskie – Podgórki Tynieckie) jeździła pierwsza Scania CN113CLL, czyli #PS001 z 1994 roku.

 

Scania CN113CLL, MPK Kraków

Scania CN113CLL, MPK Kraków

W dniu, w którym najnowsze Solarisy wyruszyły na linie, po sieci krakowskiej komunikacji miejskiej kursowały także najstarsze autobusy. Tu pierwsza Scania CN113CLL #PS001 na pętli linii 162 Podgórki Tynieckie. 20.07.2016.

 

Nowe pojazdy to oczywiście pożegnanie ze starymi. Po Światowych Dniach Młodzieży należy spodziewać się ich zmasowanych kasacji.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

środa, 11 maja 2016
MAN i Scania - SilesiaKOMUNIKACJA 2016

We wcześniejszym wpisie na temat targów SilesiaKOMUNIKACJA 2016 prezentowałem autobusy PKM Tychy i MPK Częstochowa (link). Ten materiał poświęcę pojazdom marki MAN i Scania. Ta ostatnia była reprezentowana tylko jednym egzemplarzem. 

Bardzo charakterystyczny autobus, wyjątkowo bliski kibicom klubu sportowego GKS Tychy, stał tuż przy wejściu do hali targowej. To MAN Lion`s Coach z 2015 roku. Eksploatowany przez PKM Tychy, gdzie otrzymał numer taborowy 501. Pojazd jest przeznaczony do przewozu zawodników GKS Tychy.

 

MAN Lion`s Coach, PKM Tychy, GKS Tychy, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

MAN Lion`s Coach, PKM Tychy, GKS Tychy, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Tym autobusem podróżują zawodnicy GKS Tychy. MAN Lion`s Coach.

 

Wilk, maskotka GKS Tychy

Wilk - maskotka klubu GKS Tychy, która przechadzała się pośród tyskich autobusów. W tle MAN Lion's City G CNG.

 

Równolegle do „turystyka z GKS-u” ustawiono najnowsze „dziecko” MAN-a, czyli międzymiastowy model Lion`s Intercity. Rocznik 2016. Egzemplarz demonstracyjny, który był w marcu prezentowany na Targach Publicznego Transportu Zbiorowego – Warsaw Bus 2016 w Nadarzynie. Odwiedzającym sosnowiecką imprezę przypominał o tym wyświetlacz autobusu, który na przemian z innymi napisami podawał nazwę konkurencyjnego dla targów SilesiaKOMUNIKACJA wydarzenia. Roztargnienie wystawcy, czy celowe działanie? Odbiegając jednak od tej „mini prowokacji” warto dodać kilka słów na temat stoiska, przy którym w Nadarzynie ustawiono prezentowany autobus. Stał on wówczas obok ekspozycji firmy GSP Polska, a dokładniej przy pojazdach kultowej marki Sanos. Niestety w Sosnowcu ich zabrakło. Szkoda, bo oferta tego ex jugosłowiańskiego producenta jest bardzo ciekawa. Już niedługo zamieszczę wpis jej poświęcony.

Pozostając w temacie modelu Lion`s Intercity, jego producent podaje, że to pierwszy pojazd tej klasy, który spełnia obowiązkową od 2017 roku normę bezpieczeństwa ECE R66.02. Reguluje ona stabilność konstrukcyjną autobusów i wymogi w zakresie badania metodą przewracania pojazdu. W przypadku przewrócenia się użebrowanie musi mieć zdolność absorbowania znacznie większej energii, co ma zapobiec naruszeniu przestrzeni chronionej, w której przebywają pasażerowie. Dlatego MAN opracował zupełnie nową konstrukcję ze stali o dużej wytrzymałości, którą wzmocniono licznymi wręgami. Zapewniają one wymaganą stabilność konstrukcji i są gwarantem optymalnej zdolności absorbowania energii uderzeniowej w przypadku przewrócenia się autobusu Lion’s Intercity.

 

MAN Lion`s Intercity, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

MAN Lion`s Intercity, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

MAN Lion`s Intercity, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

MAN Lion`s Intercity.

 

Odwiedzający targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016 mogli także zobaczyć starszego MAN-a, z 2010 roku. To przedstawiciel modelu Lion`s Coach L. Co ciekawe, był on prezentowany na stoisku Scanii. Oferta dotyczyła pojazdów używanych, w przypadku których Scania sprzedaje także inne marki (np. Volvo, Jonckheere), stąd obecność tam tego pojazdu.

 

MAN Lion`s Coach L, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

MAN Lion`s Coach L, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

MAN Lion`s Coach L na stoisku Scanii.

 

W sumie trudno mówić o stoisku Scanii. Tworzyły je dwa ustawione obok siebie autobusy i roll-upy, dzięki którym było wiadomo, kto wystawia te pojazdy. Nic więcej. Maksymalna prostota i redukcja kosztów.

Obok pokazanego powyżej MAN-a stała Scania OmniLink. Niskowejściowy autobus miejski z roku 2007. Kursujący przez prawie 10 lat po Sztokholmie, pierwotnie eksploatowany przez firmę Busslink, a później Keolis (ten francuski przewoźnik przejął Busslink). Jego numer taborowy to 4760, choć z przodu pojazdu widnieje oznaczenie wozu 4756 (najprawdopodobniej podmieniono uszkodzoną część zawierającą numer).

Warto jeszcze zwrócić uwagę na fakt, że używane Scanie OmniLink ze Sztokholmu już jeżdżą po Polsce. W 2016 roku sześć egzemplarzy zasiliło tabor MPK Tarnów. To jednak starsze pojazdy niż ten zaprezentowany w Sosnowcu – z 2004 roku. Fabrycznie nowe OmniLinki w 2005 roku kupiło MPK Olsztyn. Nowe przedstawicielki tego modelu trafiały także do MZK Słupsk, pierwotnie zasilane etanolem.

 

Scania OmniLink, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

 Scania OmniLink, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Scania OmniLink, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

 Scania OmniLink, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Scania OmniLink, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016    Scania OmniLink, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Wprost ze Sztokholmu. Scania OmniLink #4760.

 

Scania OmniLink, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Scania OmniLink, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Scania OmniLink, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Wnętrze niskowejściowej Scanii oraz stanowisko pracy kierowcy. 

 

Scania OmniLink i MAN Lion's Coach L, Targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Scania OmniLink i MAN Lion's Coach L, czyli ekspozycja firmy Scania Polska.

 

W następnej części relacji z sosnowieckich targów zaprezentuję autobusy marki SOR oraz Mercedesy Sprintery, zabudowy z firmy Mercus. Link do tego materiału.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

Tagi: man Scania
18:51, lukaszwoblog , autobusy
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 06 grudnia 2015
Te linie oddał Mobilis

W Blogu Transportowym już kilka razy pisałem o nowym kontrakcie firmy Mobilis na obsługę wybranych linii komunikacji miejskiej w Krakowie (przykładowy link). Do tematu powracam, ale nie w kontekście tras przejętych od MPK Kraków, a oddanych temu przewoźnikowi. Dokładnie chodzi o dwie przyspieszone linie aglomeracyjne, czyli 301 (Dworzec Płaszów – Wieliczka – Niepołomice Dworzec) i 304 (Dworzec Główny Zachód – Wieliczka).

Od 1 sierpnia 2014 ich obsługę rozpoczął miejski przewoźnik, czyli MPK. Zamiast żółtych Irisbusów Citelis 12M lub sporadycznie MAZ-a 203, kursują na nich biało-granatowe Solarisy Urbino 12 z zajezdni Płaszów.

 

Solaris Urbino 12, MPK Kraków

Solaris Urbino 12 z zajezdni Płaszów (tu #PU966) to obecnie standardowa obsługa linii 304. Autobus właśnie rozpoczyna kolejny kurs do Wieliczki. Ulica Pawia, 2.11.2014.

 

Poniżej zdjęcia żółtego taboru firmy Mobilis obsługującego linie 301 i 304.

 

Irisbus Citelis 12M, Mobilis

Irisbus Citelis 12M do 31 lipca 2014 był podstawowym typem autobusu obsługującym linię 304. Jej pierwotna trasa przebiegała obok Wawelu i przez ul. Krakowską i Kalwaryjską. Na zdjęciu pojazd #MI956 dojeżdżający ul. Krakowską do mostu Piłsudskiego. 21.04.2012.

 

 Irisbus Citelis 12M, Mobilis

Także ul. Krakowska, ale już inny Irisbus. To #MI954. 21.04.2012.

 

Irisbus Citelis 12M, Mobilis

Przez most Piłsudskiego przejeżdża Irisbus #MI965. Kierunek Dworzec Główny Zachód (Galeria). 21.04.2012. 

 

Scania CN113CLL, MPK Kraków i Irisbus Citelis 12M, Mobilis - Niepołomice

Jako linia 301 autobusy firmy Mobilis kursowały do Niepołomic (od 28 grudnia 2010). Tu na przystanku „Niepołomice Rynek” Irisbus Citelis 12M #MI965, a obok realizująca przejazd specjalny Scania CN113CLL #PS047 z MPK Kraków. 26.04.2014.

 

Irisbus Citelis 12M, Mobilis

Powyższy #MI965 na przystanku „Teatr Bagatela” przy ul. Dunajewskiego. Linia 304, kierunek Wieliczka. 1.03.2014.

 

Irisbus Citelis 12M, Mobilis

Citelis #MI961 przejeżdża pod Wawelem. Kierunek Wieliczka. 17.04.2010.

 

Irisbus Citelis 12M, Mobilis

Irisbus #MI958 jako linia 304 w stronę Wieliczki jedzie objazdem. Autobus z al. Mickiewicza skręca w ul. Piłsudskiego, aby na ul. Straszewskiego wrócić na stałą trasę, zmierzając pod Wawel. Budynek po prawej to Muzeum Narodowe. 4.07.2010.

 

 Irisbus Citelis 12M, Mobilis

Niektóre Irisbusy posiadały reklamy. Były to jednak dość sporadyczne przypadki. Autobus #MI961 w kierunku Wieliczki dojeżdża do mostu Dębnickiego. To obecnie obowiązująca trasa linii 304. Pierwotna jej wersja (przedstawiona także na powyższych zdjęciach) wiodła pod Wawelem i przez most Piłsudskiego. 11.05.2013.

 

Irisbus Citelis 12M, Mobilis

Ulica Kurniki. Irisbus Citelis 12M #MI953 właśnie rozpoczyna kolejny kurs do Wieliczki. Obok nietypowy gość w tym miejscu, czyli zabytkowy Jelcz 021 z MPK Kraków, przejazd specjalny na linii 105. 2.09.2012.

 

Irisbus Citelis 12M, Mobilis

Citelis #MI957 jako linia 301 na przystanku „Niepołomice Rynek”. Za około dwie minuty dojedzie do pobliskiej pętli Niepołomice Dworzec. 20.01.2011.

 

Irisbus Citelis 12M, Mobilis

Irisbus #MI962 na linii 301 odjeżdża z przystanku „Niepołomice Rynek”. Kierunek Dworzec Płaszów. 4.10.2011.

 

 MAZ 203, Mobilis

Na liniach 301 i 304 oprócz Irisbusów Citelis 12M pojawiały się także dwa MAZ-y 203 wypożyczone przez Mobilisa od firmy Warbus. Tu egzemplarz #MM989 z 2008 roku na ul. Basztowej. 10.05.2014. Autobus obecnie obsługuje komunikację miejska w Gdańsku, miał też swój epizod w Elblągu.

 

 MAZ 203, Mobilis

MAZ 203, Mobilis

Drugi z MAZ-ów 203, czyli #MM988. Także rocznik 2008, który z Krakowa trafił do Ełku. Przystanek końcowo-początkowy Dworzec Główny Zachód przy ul. Kurniki. 20.04.2013.

 

 Solaris Urbino 18, Mobilis

Solaris Urbino 18, Mobilis

W okresie 1 listopada na linii 304 pojawiał się tabor klasy mega. W tym przypadku Solaris Urbino 18 #MR907. Przystanek końcowo-początkowy Dworzec Główny Zachód na ul. Kurniki. 1.11.2012. Autobus po zakończeniu obsługi krakowskich linii trafił do firmy Transkom z miejscowości Koziegłowy koło Poznania.

 

Solbus SM12, Mobilis 

Solbus SM12, Mobilis

W roku 2011 w taborze Mobilisu pojawiły się dwa Solbusy SM12. Wypożyczone z firmy Warbus pełniły funkcję autobusów rezerwowych, często pojawiając się np. na linii 301. Tu autobus #MS988 na przystanku „Niepołomice Rynek”. Rocznik 2008, obecnie kursujący po Gdańsku. Za szybą tablica o treści „Autobus rezerwowy”. 8.02.2011.

 

Pod koniec obsługi linii nr 301 i 304 przez firmę Mobilis nakręciłem dwa krótkie filmy na przystanku „Niepołomice Rynek” (na trasie 301). Poniżej całość zmontowana w jeden materiał. Jego pierwsza część to podstawowa obsługa tej linii, czyli Irisbus Citelis 12M, w tym przypadku #MI957 (31 lipca 2014). Druga to jeden z dwóch MAZ-ów 203, #MM989 (30 lipca 2014):

 

 

Do tematu firmy Mobilis na liniach 301 i 304 jeszcze powrócę.

 

Blog Transportowy na Facebooku

piątek, 18 września 2015
Bez TransExpo 2015 i edycja 2010

W roku 2015 targi TransExpo nie odbędą się. Po raz pierwszy w historii ich istnienia (czyli od 2003 roku) zdecydowano o rocznej przerwie, jednocześnie przechodząc na cykl dwuletni, na przemian z Busworld w belgijskim Kortrijk. Tak więc najbliższa edycja targów dopiero w 2016 roku.

W tym wpisie wracam do starszej edycji TransExpo, z 2010 roku. W Blogu Transportowym dawno temu zamieściłem dwa materiały na ten temat. Link do pierwszegoLink do drugiego. Wówczas nie opublikowałem wszystkich zaplanowanych treści. Zabrakło np. najnowszego zakupu MZK Słupsk – Scanii OmniCity. Pominąłem także Neoplana N5217 Starlinera w barwach klubu piłkarskiego Lech Poznań oraz inne pojazdy. Zatem poniżej kilka zdjęć z TransExpo 2010.

Zaczynam od wspomnianej Scanii OmniCity z MZK Słupsk. Zaprezentowany pojazd był jednym z 7 egzemplarzy zakupionych przez tego przewoźnika pod koniec 2010 roku:

 

Scania OmniCity, MZK Słupsk, TransExpo 2010, Kielce

Scania OmniCity, MZK Słupsk, TransExpo 2010, Kielce

 

Gratka dla kibiców piłkarskich, czyli Neoplan Starliner wożący drużynę klubu Lech Poznań. Pojazd był wówczas eksploatowany przez firmę Fun Club z Poznania, która została polskim przedstawicielem holenderskiej marki  Van Hool. Tak prezentował się piłkarski Neoplan N5217:

 

Neoplan N5217 Starliner, Fun Club, Lech Poznań, TransExpo 2010, Kielce

 Neoplan N5217 Starliner, Fun Club, Lech Poznań, TransExpo 2010, Kielce

 

Skoro już poruszyłem temat marki Van Hool, wypada zaprezentować wystawione w Kielcach pojazdy tej firmy. Zwłaszcza, że był to debiut holenderskiego producenta na TransExpo. Łącznie na stoisku Fun Clubu znalazły się trzy autobusy. Zielony Van Hool T915 Alicron:

 

Van Hool T915 Alicron, TransExpo 2010, Kielce

 

Van Hool T916 Astronef:

 

Van Hool T916 Astronef, TransExpo 2010, Kielce

 

I ostatni Van Hool wystawiony przez Fun Club, czyli TD927 Astromega. Model później eksploatowany przez PolskiegoBusa:

 

Van Hool TD927 Astromega, TransExpo 2010, Kielce

 

MAN Lion’s City G w malowaniu warszawskim. Autobus okazał się testerem, który ostatecznie trafił do PKM Sosnowiec, otrzymując tam numer 550:

 

MAN Lion’s City G, TransExpo 2010, Kielce

 MAN Lion’s City G, TransExpo 2010, Kielce

 

Marka Van Hool pojawiła się także na stoisku firmy Belgian Bus Sales. W tym przypadku był to jednak pojazd używany, rocznik 2008. To model T915CL:

 

Van Hool T915CL, Belgian Bus Sales, TransExpo 2010, Kielce

 

Inny używany autobus zaprezentowała firma Polster. Był to element reklamujący ofertę kompleksowej renowacji starszego taboru. Pojazd wyjątkowy i jak na polskie warunki mocno egzotyczny. To Scania K93CLB, a w zasadzie takie podwozie, na którym powstał autobus Lahti Falcon 540. Sprowadzony z Finlandii, rocznik 1996:

 

Lahti Falcon 540, Polster, TransExpo 2010, Kielce

 Lahti Falcon 540, Polster, TransExpo 2010, Kielce

 

Pozostając w temacie dość egzotycznego jak na Polskę taboru, warto przypomnieć ofertę firmy Dafa Danisch Jan, która oferuje autobusy używane. Na jej stoisku stał trójosiowy Neoplan N3318K z 2000 roku:

 

Neoplan N3318K, TransExpo 2010, Kielce

 Neoplan N3318K, TransExpo 2010, Kielce

 

Mercedes-Benz Citaro w wersji hybrydowej. Drugiego dnia targów, czyli 7.10.2010 odbyła się jego polska premiera. Pojazd odbył dwa pokazowe przejazdy po Kielcach:

 

Mercedes-Benz Citaro G Hybrid, TransExpo 2010, Kielce

 

Na TransExpo 2010 były także inne ciekawe pojazdy. Do tego tematu powrócę już niedługo.

 

 Kalendarz imprez komunikacyjnych

Blog Transportowy na Facebooku

czwartek, 19 lutego 2015
Koniec liniowej eksploatacji ALB w Krakowie

Zakończyła się liniowa eksploatacja autobusów Scania CN113ALB w Krakowie. Z łącznie 30 zakupionych egzemplarzy do końca wytrwały tylko dwa. To pojazdy o numerach PE095 i PE100. Nieco wcześniej ostatnie kilometry wyjeździła Scania #PE091, której zdjęcie publikowałem w tym wpisie – link. Oficjalnym finalnym dniem liniowej eksploatacji był czwartek 5 lutego 2014. Jego bohaterem został autobus #PE100, czyli numeracyjnie ostatnia Scania CN113ALB zakupiona przez MPK Kraków. Rocznik 1996. Pierwotnie oznaczona jako 38030, a po likwidacji zajezdni Czyżyny i przeniesieniu do Płaszowa jako 48030. Od roku 1999 pod obecnym oznaczeniem PE100. Ostatni kurs odbył się w relacji Dworzec Główny Zachód – Osiedle Podwawelskie. Na tej trasie nie kursuje żadna regularna linia krakowskiej komunikacji miejskiej, dlatego „setka” zamiast numeru linii miała napis: „Ostatni kurs Scanii CN113ALB”. Mógł w nim wziąć udział każdy, dodatkowo otrzymując specjalny, pamiątkowy bilet. Przegubowiec wyruszył o godzinie 11:00. Na pętli Osiedle Podwawelskie odbyła się oficjalna uroczystość pożegnania tego kultowego już modelu autobusu. Scania CN113ALB była ostatnim przedstawicielem wysokiej podłogi w krakowskiej komunikacji miejskiej. Teraz obsługują ją już tylko pojazdy niskopodłogowe i niskowejściowe.

Tak skończył się kolejny rozdział taborowej historii MPK Kraków. Zakończenie eksploatacji nie oznacza jednak, że „ALB-y” całkowicie zniknęły z Krakowa. Opisywana „setka” zostanie zachowana jako pojazd historyczny. Co jakiś czas można więc będzie podróżować nią np. na liniach muzealnych.

Osobiście w pożegnaniu niestety nie brałem udziału. Po raz ostatni „oko w oko” stanąłem z krakowską Scanią CN113ALB w dniu 2 listopada 2014. Przegubowiec #PE100 obsługiwał wówczas linię 129 łączącą pętle Dworzec Główny Zachód i Czyżyny Dworzec.

 

Scania CN113ALB #PE100, MPK Kraków

 Scania CN113ALB #PE100, MPK Kraków

Pętla Dworzec Główny Zachód. Scania #PE100 wyjeżdża z ul. Kurniki (tam zlokalizowano przystanek końcowy) w ul. Pawią (na niej przystanek początkowy). Niestety na dolnym zdjęciu pojazd jest lekko poruszony. Szkoda, bo takiego ujęcia już nie da się powtórzyć.

 

 Scania CN113ALB #PE100, MPK Kraków

Scania CN113ALB #PE100, MPK Kraków

Przyszły pojazd historyczny podstawiony na przystanku początkowym pętli Dworzec Główny Zachód. Pasażerowie raczej nie zdawali sobie sprawy z tego, że wówczas po mieście jeździły już tylko dwa autobusy tego typu. Przed Scanią stoi jeden z najnowszych pojazdów krakowskiego MPK, Solaris Urbino 18 MetroStyle #PR772.

 

Nakręciłem wówczas krótki film. Wyjazd z ul. Kórniki w Pawią i odjazd z pętli Dworzec Główny Zachód w kierunku Czyżyn:

 

 

Na pewno za jakiś czas powrócę do tematu tych niezwykłych autobusów. Pierwszych fabrycznie nowych „zachodnich produktów” kupowanych seryjnie przez MPK Kraków. Na koniec zapraszam do lektury starego wpisu (z grudnia 2010), w którym poruszyłem temat nadciągającej likwidacji „ALB”. Link.

 

 Blog Transportowy na Twitterze

  Blog Transportowy na Facebooku 

niedziela, 18 stycznia 2015
Sprawdź autobus

Pod koniec czerwca 2014 polskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych uruchomiło bezpłatną usługę o nazwie Bezpieczny Autobus. Dzięki niej można sprawdzić, czy dany pojazd ma aktualne badania techniczne, jest ubezpieczony i czy z jakiś powodów nie został wycofany z ruchu (np. decyzją policji). Wystarczy wejść na stronę internetową (tu link) i wpisać numer rejestracyjny autobusu. Wówczas wyświetli się raport podający markę i model pojazdu, jego rok produkcji oraz dane dotyczące ubezpieczenia oraz ważności przeglądu technicznego. Podane są także podstawowe informacje o sprawdzanym autobusie: ilość miejsc, masa. W niektórych przypadkach wyświetli się także ostatni zarejestrowany stan licznika.

Bezpieczny Autobus powstał z myślą o rodzicach wysyłających swoje dzieci na wakacyjne wyjazdy. Nakręcono nawet specjalny animowany film, który zachęca do korzystania z tej nowej usługi. Można go oglądać w serwisie YouTube (tu link). Opinie o tym obrazie są jednak bardzo negatywne, a dzieci po obejrzeniu materiału niejednokrotnie reagowały przerażeniem, płaczem. Nie dziwię się. W końcu główny bohater filmu, stary, zniszczony autobus ginie, a scena śmierci to nie jest element humorystyczny.

Uruchamiając usługę Bezpieczny Autobus ministerstwo zrobiło ogromny prezent wszystkim miłośnikom autobusów. Otwarto ogromną bazę danych, obejmującą także pojazdy dawno wycofane z eksploatacji. Nie ma już teraz żadnego problemu z dokładnym określeniem, z którego roku jest dany autobus, czy kiedy go wyrejestrowano, przeznaczając do demontażu. Nieco gorzej jest z dokładnym ustaleniem typu. Dane zapisane w dowodach rejestracyjnych (i zgromadzone w bazie danych, z której korzysta usługa) nie zawsze pokrywają się ze stanem faktycznym. Np. zamiast hiszpańskiej marki Castrosua zobaczymy informację, że to Scania, bo takie autobus ma podwozie.

Poniżej kilka przykładowych autobusów i to, co na ich temat podaje opisywana strona ministerstwa.

 

Sunsundegui Sideral 2000, PKS Chełm

 

Ciekawy hiszpański autobus. Przedstawicieli tego modelu trochę jeździ po Polsce, co nie zmienia  faktu, że to bardzo oryginalny pojazd: ze względu na markę oraz wygląd. To Sunsundegui Sideral 2000. Własność PKS-u Chełm. Okolica ówczesnego Regionalnego Dworca Autobusowego w Krakowie, oczekiwanie na kurs pospieszny Kraków – Chełm przez Sandomierz i Lublin. 30.01.2010. Strona ministerstwa podaje, że to autobus turystyczny Volvo B12, czyli podwozie, na którym powstał ten pojazd. O marce Sunsundegui nie ma żadnej wzmianki. Na pasażera istotniejsza jest informacja o aktualnym badaniu technicznym (obecnie ważnym do 30.09.2015) i ważnej polisie OC. Rok produkcji 2002. Za opisywanym pojazdem Autosan Solina z PKS Myślenice (wówczas już PKS Grupa). Obecnie przewoźnik nie istnieje, a Soliny trafiły do różnych firm, np. do Małopolanina, który przejął trasy po słynnym CB (linie np. do Koszyc i Nowego Brzeska). Screen raportu.

 

Scania CN113CLB, CB Dobiesławice

 

To zdjęcie miało być tylko moją prywatną dokumentacją istnienia takiego autobusu. Wykonane pospiesznie, w ostatniej chwili wyjętym aparatem. Teraz ma już wielką wartość historyczną. Ta Scania CN113CLB należała do wspomnianej powyżej firmy CB z miejscowości Dobiesławice. Przewoźnik  obsługiwał kilka podmiejskich linii z Krakowa (np. do Chobotu przez Niepołomice), a w jego taborze przeważały starsze Scanie sprowadzone jako używane ze Skandynawii. To rocznik 1988. Autobus odjeżdża z przystanku „Plac Centralny” w Krakowie, realizując poranny kurs Czyżyny Dworzec – Gawłówek przez ul. Igołomską, Nowe Brzesko i Groblę. 26.08.2008. Od dobrych kilku lat autobus nie istnieje. CB swoje Scanie złomowało na terenie krakowskiej bazy przy ul. Łowińskiego. Najwidoczniej nie dopełniono wszystkich formalności, bo Bezpieczny Autobus podaje, że pojazd nadal jest zarejestrowany. Nie ma jednak ważnego badania oraz polisy OC. Dowód rejestracyjny wydano 20.12.2007. Screen raportu.

 

Scania CN113ALB, CB Dobiesławice

 

Jeszcze jeden autobus słynnej firmy CB. Tym razem przegubowiec. Linia Czyżyny Dworzec – Koszyce miała takie obłożenie, że konieczne było wykorzystywanie taboru mega. Kurs do Krakowa przed godziną 7:00 obsługiwały dwa jadące razem przegubowce. Tu Scania CN113ALB w wersji lokalnej (drzwi w układzie: 1-1-1-0), rocznik 1992. Na zdjęciu przystanek początkowy. Był wówczas wielki upał, a autobus nie miał otwieralnych okien. Nawiewy działały, ale i tak jazda nim była dość ekstremalnym przeżyciem (wysiadłem na krótko przed zrobieniem zdjęcia). 29.06.2009. Według bazy ministerstwa, pojazd nadal jest zarejestrowany, ale bez ważnego przeglądu i polisy OC. W rzeczywistości autobus złomowano w bazie przy ul. Łowińskiego. Screen raportu.

 

Irizar Century, PKS Zielona Góra

 

Irizar Century z roku 1997. Własność PKS Zielona Góra. Autobus podstawiony na górnej płycie ówczesnego RDA w Krakowie, jako kurs pospieszny z Zakopanego do Zielonej Góry. 18.01.2009. Baza ministerstwa podaje, że 15 lipca 2014 (wówczas wykonałem screen) nie miał on już ważnej polisy OC, a badania techniczne kończyły mu się 23 lipca 2014. Screen raportu. Pojazd nadal jest eksploatowany. Nowe badania techniczne wykonano 12 sierpnia i obowiązują do 12 lutego 2015.

 

DAB serii 6, PKS Namysłów

 

DAB serii 6 z roku 1981 (PKS Namysłów), a obok Autosan A1010T, rocznik 2003 (PKS Nysa). Jak podają źródła internetowe, ten piękny duński klasyk przestał istnieć już w roku 2010. Strona Bezpieczny Autobus twierdzi, że jest on nadal zarejestrowany, ale nie ma ważnego badania technicznego i ubezpieczenia. Autosan nadal istnieje, ma OC i przegląd (ważny do 18.06.2015), a na liczniku ponad 103 tys. pokonanych kilometrów, czyli dość mało jak na 2003 rocznik. Zdjęcie powstało na dworcu autobusowym w Opolu, 22.01.2009. Screen raportu (raport z lipca 2014). Warto jeszcze dodać, że raport podaje dość ciekawą masę własną DAB-a: 0 kg.

 

Ikarus 260.04, MZK Kędzierzyn-Koźle

 

W bazie znajdują się także autobusy skasowane dawno temu. Przykładem jest Ikarus 260.04 #201 z MZK Kędzierzyn-Koźle. Rocznik 1983, u przewoźnika od roku 1992 (odkupiony od Lubelskich Zakładów Naprawy Samochodów, gdzie przeszedł remont kapitalny). Na stronie Bezpieczny Autobus podano informację, że Ikarusa wyrejestrowano 3.04.1997 i zezłomowano. Nie jest to jednak data fizycznej likwidacji. Pojazd jeszcze jakiś czas stał na stanowisku kasacyjnym. Powyższe zdjęcie pochodzi z tygodnika ukazującego się w Kędzierzynie-Koźlu w połowie lat 90-tych („Jest Nasza Gazeta”). Wówczas kierowcy MZK protestowali, stąd dodatkowa tablica za przednią szybą. Kurs linii nr 5 w stronę pętli Pogorzelec, wtedy najprawdopodobniej zlokalizowanej jeszcze na ul. Żwirki i Wigury. Przystanek przy dworcu PKP w Kędzierzynie. Screen raportu.


Ikarus 280.26, MZK Kędzierzyn-Koźle

 

Inny historyczny już pojazd MZK Kędzierzyn-Koźle. Ikarus 280.26 #309 z 1985 roku. Pojazd obsługując linię nr 2 jedzie ul. Szymanowskiego w stronę pętli Rogi Stocznia. Około roku 1996. Widoczna na przyczepie reklama Opla była wówczas przyklejona na wielu autobusach kędzierzyńskiego przewoźnika. Opisywana baza podaje, iż przegubowiec został wyrejestrowany 24.05.2000 i złomowany. Screen raportu.


Renault Messenger

 

Bezpieczny Autobus to także źródło wiedzy o najmniejszym taborze. Tu dość nietypowy pojazd w polskim transporcie pasażerskim, czyli Renault Messenger z 1993 roku. Własność prywatnego przewoźnika kursującego po Zakopanem. Końcowy przystanek na Gubałówce. 2.03.2009. Screen raportu

 

 Blog Transportowy na Google +

Blog Transportowy na Facebooku

 
1 , 2 , 3