Blog Transportowy działa od 2009 roku. Jest poświęcony środkom transportu. Przeważają autobusy, ale nie brakuje także pojazdów szynowych, ciężarówek i trolejbusów. Jest tu także miejsce na wyjątkowe osobówki oraz teksty o samolotach i pływających środkach transportu. Autor w niniejszym blogu nie reprezentuje żadnej firmy i instytucji. Notki są wzbogacane informacjami prasowymi nadsyłanymi przez producentów. Jedyny poprawny adres bloga to www.blogtransportowy.blox.pl - w Internecie funkcjonuje podróbka bloga, która jest nikczemnym wykorzystaniem wypracowanej marki.
| < Sierpień 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
Google+

Wpisy z tagiem: MZK Kędzierzyn-Koźle

czwartek, 25 sierpnia 2016
Ikarusem 260 po Kędzierzynie-Koźlu

Niedawno pisałem o przegubowym Ikarusie z Budapesztu (link). Bohaterem tego wpisu jest inny przedstawiciel tej kultowej marki. Tym razem krótszy i eksploatowany w Polsce.

To Ikarus 260.73A z MZK Kędzierzyn-Koźle. Rocznik 1994, zakupiony w 1995 roku i oznaczony numerem taborowym 208. Wówczas przewoźnik numerację 2xx stosował dla krótkich Ikarusów. I tak #201 – 203 posiadały używane, odkupione po remoncie kapitalnym wykonanym w Lublinie Ikarusy 260.04, kolejne #204 – 207 przydzielono nabytym w 1994 roku Ikarusom 415. Dalsze oznaczenia wzwyż od roku 1997 nadawano Ikarusom 412 (od #209 do #222).

Obecnie z przedstawicieli numeracji 2xx pozostały tylko dwa pojazdy. Opisywany #208 i remontowany #204.

Do Ikarusa #208 przydzielono na stałe dwóch kierowców i rozpoczął on regularne kursowanie po mieście. Obsługiwał wszystkie linie, choć jego obecność na trasach kursujących tylko w godzinach szczytu była jedynie epizodami (np. linia nr 8, czy 14), bo na nich przede wszystkim pojawiał się „szczytowy tabor”. Gdzieś w swoich zapiskach posiadam wykazy autobusów jeżdżących tylko w szczycie, więc pewnie powstanie oddzielny wpis na ten temat. To jednak w późniejszym czasie. Wracając do #208, po kilku latach normalnej eksploatacji, wprowadzono pewne zmiany. Zmienili się eksploatujący go kierowcy i przydzielono go do obsługi tylko jednej linii. Kursującej w dni robocze trasy nr 4 łączącej dworce kolejowe w Koźlu i Kędzierzynie przez ul. Łukasiewicza (obok bazy paliw CPN – ten rejon obecnie nie jest obsługiwany komunikacją miejską), Koźle Port, Kłodnicę i Żabieniec. Tu warto dodać, że linia nr 4 była jedyną w mieście, którą obsługiwał cały czas ten sam pojazd, z tymi samymi kierowcami. Przed wprowadzeniem na nią opisywanego Ikarusa (w 1998 roku), na stałe kursował na niej Jelcz M-11 #418, a wcześniej krótki epizod miał inny „mig”, #415. Po godzinie 22:00 autobus wykonujący zadania linii 4 obsługiwał dodatkowy kurs linii 14 spod Spółdzielni Inparco do Koźla PKS, bez obsługi osiedla Żabieniec. Niestety nie pamiętam, czy z Koźla wracał liniowo, czy był to już przejazd na pusto do zajezdni.

 

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Przez dość długi czas #208 woził na sobie reklamę lokalnej firmy budowlanej MEC (tak samo oklejone były także Ikarusy 415 #205 i 207). Tu jeszcze przed kilkuletnim rozpoczęciem obsługi linii nr 4, czyli jako trasa nr 2 w stronę pętli Rogi Stocznia. Ulica Szymanowskiego, 17.04.1998.

 

Z wyłącznej obsługi linii 4 Ikarus #208 został wycofany około roku 2002. Niestety nie wiem, jakie było jego późniejsze wykorzystanie, czyli czy przydzielono mu dwóch kierowców, czy może tylko z jednym kursował w dni robocze, w godzinach szczytu. Obecnie jest eksploatowany właśnie w ten drugi sposób. Co ciekawe, na stałe ma go przypisanego kierowca, który lata temu jeździł innym kultowym kędzierzyńskim autobusem. Był to #169, ostatni Jelcz PR-110 w mieście. To jednak temat na inny artykuł.

Mimo wielu prób nie udawało mi się „upolować” #208. W końcu, 1 lipca 2016 stało się. Powstały zdjęcia i dokumentacja filmowa tego ciekawego pojazdu. Obsługiwał on wówczas linię nr 2 (Osiedle Piastów – Rogi Stocznia), także wydłużony wariant przez osiedle Żabieniec. Kiedy autobus ten na stałe był przydzielony do linii 4, trasa nr 2 miała tylko jeden kurs wariantowy przez Żabieniec, po godzinie 21 z Rogów. Teraz w dzień roboczy jest ich kilka.

Poniżej mały fotoreportaż z kursowania już ponad 20-letniego Ikarusa. 1 lipca 2016.

 

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Ikarus #208 na ul. Szymanowskiego. Kierunek Rogi Stocznia. To miejsce, w którym autobus ten utrwaliłem na powyższym zdjęciu, z 1998 roku. Warto zwrócić uwagę na tylną szybę, której powierzchnia została optycznie zmniejszona (zamalowana, zaklejona?) i wydzielono w niej świetlik na tablicę liniową. 

 

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Coraz bliżej pętli Rogi Stocznia - ul. Główna. W tle wiadukt, jaki tworzy linia kolejowa z Kędzierzyna do Nysy.

 

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Postój na pętli Rogi Stocznia. Za kilka minut, o 16:36 Ikarus rozpocznie kurs powrotny linii nr 2 na os. Piastów. To wariant przez Żabieniec. Pokonanie całej trasy (w tym objazd przez obwodnicę) zajmie mu prawie godzinę - rozkładowo do celu dotrze na 17:24.  


Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Wnętrze 208 w trakcie postoju na pętli Rogi Stocznia. Warto zwrócić uwagę, na charakterystyczne kasowniki firmy R&G z lat 90-tych.

 

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Tabliczki umieszczone w 208 wraz z „pachnącą saszetką do szafy”.

 

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Minęła 16:36. Ikarus właśnie ruszył z pętli Rogi Stocznia i wjeżdża na wał przeciwpowodziowy, który powstał po pamiętnej powodzi z 1997 roku.

 

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

W trakcie zjazdu z wału i jazdy w stronę osiedla Rogi. To ulica Stoczniowców. Klimaty bardzo niemiejskie, będące ciekawą scenerią dla miejskiego autobusu. 

 

Ikarus 260, MZK Kędzierzyn-Koźle

Na łączniku pomiędzy ul. Kozielską, a obwodnicą Kędzierzyna. To wciąż ten sam kurs, który wyruszył z Rogów o 16:36 (jest godzina 17:12).

 

Tak #208 prezentował się w ruchu. Dźwięk silnika bezcenny. Nagrania realizowane na ul. Szymanowskiego, kierunek Rogi. Potem przeniesiemy się na ul. Łukasiewicza obok parkingu przy Odrze (autobus nadal realizuje ten sam kurs, co wcześniej), a następnie na dalszy odcinek trasy, na ul. Główną, za wiaduktem kolejowym (wciąż to ten sam kurs). Jeszcze kilka lat temu znajdowało się tam wielkie złomowisko, a przez jezdnię przechodziły tory łączące jego dwie części. Było to jedyne miejsce, w którym autobusy MZK Kędzierzyn-Koźle przejeżdżały przez tory (w innych lokalizacjach jedynie pod lub nad nimi, wiaduktami).

Dalsza część filmu to już kurs powrotny linii 2 w relacji Rogi Stocznia – Osiedle Piastów, wariant wydłużony, przez osiedle Żabieniec, czyli możliwie najdłuższa forma podróżowania pomiędzy Koźlem, a Kędzierzynem. Najpierw #208 nagrałem bezpośrednio za pętlą, w trakcie jazdy przez wał przeciwpowodziowy. Na koniec Ikarus przejedzie przez tzw. łącznik do obwodnicy z ul. Kozielskiej. To trasa objazdowa ze względu na przebudowę al. Jana Pawła II za wiaduktem kolejowym.

 

 

Nie mam 100% pewności, ale Kędzierzyn-Koźle to już chyba ostatnie miasto w Polsce, po którym liniowo kursuje Ikarus 260.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

piątek, 22 maja 2015
Citaro G z Kędzierzyna w ruchu

Wracam do tematu przegubowców z MZK Kędzierzyn-Koźle. To Ikarus 280 i Mercedes-Benz Citaro G. Pisałem o nich w czerwcu 2014 (link). Później, w lutym 2015 zaprezentowałem krótkie nagranie pokazujące węgierski autobus w ruchu (link). 

Niemieckiego przegubowca udało mi się utrwalić w trakcie jazdy dopiero w kwietniu 2015. Natrafiłem na niego czysto przypadkowo – utknął na światłach w Kłodnicy, a ja wyjeżdżałem właśnie z bocznej drogi. Dalsze działania nie były już przypadkowe, choć wykonywane pod presją czasu, bo przecież autobus już jechał. Poniżej kilka zdjęć przegubowca nr 300, który obsługiwał linię 13 w popołudniowym szczycie komunikacyjnym.

 

Mercedes-Benz Citaro G, MZK Kędzierzyn-Koźle

Mercedes-Benz Citaro G, MZK Kędzierzyn-Koźle

Ulica Kozielska, jej niedawno wyremontowany fragment, czyli odcinek za przystankiem „Kozielska II”, kierunek Elektrownia. 3.04.2015.

 

Mercedes-Benz Citaro G, MZK Kędzierzyn-Koźle

Mercedes-Benz Citaro G, MZK Kędzierzyn-Koźle

Mercedes-Benz Citaro G, MZK Kędzierzyn-Koźle

Na ul. 1 Maja, przystanek „Szkoła Podstawowa nr 6”. Kiedy Mercedes odjechał, w przeciwną stronę pojechał Ikarus 280 #312. Niestety wtedy już wsiadałem do samochodu.

 

Mercedes-Benz Citaro G, MZK Kędzierzyn-Koźle

Kurs powrotny do Koźla, ul. 1 Maja obok punktu kontroli ruchu.

 

Mercedes-Benz Citaro G, MZK Kędzierzyn-Koźle

Na przystanku „1 Maja 'Kosmos'”. Na prawo od wyświetlacza z numerem linii wyraźnie widoczna nazwa wcześniejszego właściciela, czyli firmy Qbuzz z Holandii.

 

Teraz wisienka na torcie, czyli Citaro w ruchu. Miejsca jak na powyższych zdjęciach: ul. Kozielska, przejazd z ul. 1 Maja w Stalmacha i Harcerską, a na koniec relacja powrotna z Elektrowni, ul. 1 Maja przy punkcie kontroli ruchu:

 

 

Tego dnia chciałem także nakręcić Ikarusa 260.73A #208, ale niestety nie jeździł.

 

Blog Transportowy na Twitterze

Blog Transportowy na Facebooku

sobota, 28 marca 2015
Komunikacyjne zmiany w Kędzierzynie-Koźlu (2)

Wracam do tematu zmian komunikacyjnych w Kędzierzynie-Koźlu. Tu link do części pierwszej.

 

Wręcz epokowym wydarzeniem w historii kędzierzyńskiej komunikacji było uruchomienie regularnej linii nocnej. Stało się to w lipcu 2012. Linia oznaczona symbolem „N” kursuje do tej pory. Jeździ wprawdzie tylko dwa razy w tygodniu (piątek/sobota, sobota/niedziela), ale nadal jest, choć pierwotnie była planowana tylko na okres wakacyjny. Nocny autobus łączy pętlę Koźle Dworzec PKP i Sławięcice Bar Danka, przejeżdżając także przez Azoty. Pokonanie całej trasy zajmuje mu godzinę.

 

Rozkład jazdy, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia nocna N

Rozkład jazdy nocnej linii N. Przystanek początkowy Koźle Dworzec PKP. Wprawdzie tylko dwa odjazdy, ale dobre choć to. 28.09.2013.

 

W trakcie wprowadzania tych wszystkich zmian zaniechano uruchamiania sezonowej linii 10 do Dębowej (na kąpielisko). Niestety nie jestem w stanie określić, kiedy to się stało. Zlikwidowano także dwa jedyne wariantowe kursy linii nr 5 ze Sławięcic do Koźla Dworca PKP.  Była to wówczas najdłuższa relacja obsługiwana przez MZK, objeżdżająca prawie całe miasto i dająca mieszkańcom Sławięcic możliwość dotarcia do Koźla (gdzie mieści się np. urząd miasta) na jednym bilecie.

 

Jelcz M121MB #174, MZK Kędzierzyn-Koźle

Jelcz M121MB #174 jako linia 10 na gruntowej pętli Dębowa. Czerwiec 1998. Na autobusie naklejona reklama kina Chemik.

 

We wrześniu 2013 Kędzierzyn-Koźle wzbogacił się o nową linię nr 6, dzięki której komunikacja miejska dotarła do wcześniej nieobsługiwanych rejonów osiedla Rogi oraz pod kozielski cmentarz, do którego MZK dojeżdżało wcześniej tylko w okresie 1 listopada (ten wariant trasy już nie istnieje, od 17.02.2014 „szóstka” została skrócona do pętli na ul. Głubczyckiej, a kursy przez ul. Raciborską zostały całkowicie zlikwidowane). Linia nr 6 pojawiała się już w Kędzierzynie-Koźlu kilkakrotnie. Pierwotnie była to trasa podmiejska łącząca pobliską Reńską Wieś z pętlą Koźle Dworzec PKP. Nie wiem dokładnie kiedy istniała, na pewno nie było jej już po roku 1990. O jej istnieniu dowiedziałem się  około połowy lat 90-tych i to tylko dzięki przypadkowi, czyli przez błędne ustawienie filmu w tablicy kierunkowej. Wówczas Ikarus 280 #306 miał z boku oznakowanie linii 6. Po roku 2000 linia 6 powróciła na krótki czas (około roku, do dwóch lat), także rozpoczynając trasę  przy kozielskiej stacji kolejowej i nawet jadąc w stronę Reńskiej Wsi, ale kończąc relację na ul. Wiklinowej. Kursów było mało, ale zaznaczono je na rozkładach jazdy. W roku 2006 linia 6 znów kursowała po mieście i to nie tylko w dni robocze, ale także w soboty, niedziele i święta, a jej trasa była lekko skorygowana. Nie zaczynała się pod dworcem PKP, ale na pętli Koźle Stadion, stąd wniosek, że była obsługiwana przez brygadę (brygady) linii nr 1. Dalej przez ul. Chrobrego, Piastowską, Żeromskiego do końcówki Koźle Wiklinowa. Osobiście tylko raz udało mi się podróżować „szóstką”. Było to w czerwcu 2006 (czyli to wersja z pętli Koźle Stadion), a wiózł mnie MAN NL222 #105. Jechało tylko kilka osób, więc oczywiste było, że trasa ta niedługo przestanie istnieć. Niestety nie mam żadnych zdjęć taboru na kędzierzyńskiej linii nr 6.

 

Rozkład jazdy, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia nr 6

Rozkład jazdy linii nr 6 z przystanku „Koźle Dworzec PKP”. Taka wersja była ważna od 12.09.2013. Obecnie rozkład jest mocno uszczuplony. W stronę Głubczyckiej tylko trzy odjazdy: 10:45, 11:39 i 17:19 i bez wariantowego przejazdu przez ul. Wiśniową.

 

W dni robocze (godziny szczytu) na ulicach Kędzierzyna-Koźla pojawiała się linia nr 11, czyli skrócona wersja linii 1 w relacji Azoty – Pogorzelec. Wprawdzie autobusy były w pełni oznakowane, ale na rozkładach jazdy linia 11 nie istniała. Niektóre pojazdy woziły oznaczenia 11 BIS (też 1 BIS), ale było to samo. Dawno już nie byłem w Kędzierzynie w dzień roboczy i niestety nie wiem, czy „jedenastka” jeszcze istnieje. Faktem jest jednak, że kursy skrócone do Pogorzelca (przystanek „Piotra Skargi III) nadal istnieją.

 

Jelcz M-11 #427, MZK Kędzierzyn-Koźle 

 Jelcz M-11 #427 jako linia 11 w stronę Pogorzelca. Przystanek „1 Maja 'Kosmos'” przy ul. 1 Maja. Autobus to rocznik 1989, w roku 2006 zezłomowany. Pojazd przez dość spory okres eksploatacji woził białą całopojazdową reklamę (różnych firm) i był drugim Jelczem M-11 w przedsiębiorstwie, którego boki w całości przeznaczono pod reklamy (pierwszy to #436, ale jego reklama wynikała z faktu kupna i przekazania autobusu przewoźnikowi przez reklamodawcę). Za #427 Ikarus 412 #214 na linii 2, a w tle maleńki fragment Jelcza M-11 #412, który również obsługuje linię nr 11. Zdjęcie wykonałem w maju 2001.

 

Jelcz M-11 #412, MZK Kędzierzyn-Koźle

Jelcz M-11 #412 jako linia 11 na pętli Azoty. Rocznik 1988. Za nim pojazdy linii 1, Ikarus 415 #207 i Jelcz M-11 #427 (oklejony białą reklamą, jedynie przód zakładowy). Tablica za szybą z napisem: „Do Dw. PKP Kędzierzyn”, czyli nie jedzie po pełnej trasie do Pogorzelca. Kwiecień 1998. Ten kurs był stałym przydziałem dla #412. Krótki przejazd w porannym szczycie i ten w popołudniowym. Wykorzystanie pojazdu bliskie zeru, ale uniknął kasacji. W MZK Kędzierzyn-Koźle często przeznaczone do likwidacji autobusy wyjeżdżały swoje ostatnie kilometry jako rezerwy kursujące tylko na wybranych kursach. Tak było np. z pojazdami numer 310, 417, czy 418.

 

Najnowszym pomysłem MZK jest linia nr 12, czyli już trzecia obsada tego numeru. Nowa trasa kursuje od 27 września 2013 i jest minimalnie zmodyfikowaną wersją linii nr 2 (Rogi Stocznia – Osiedle Piastów). Zmiana polega na zjeździe z ulicy Kozielskiej i przejeździe obok sklepu Kaufland i galerii Odrzańskie Ogrody (część kursów kończy kursy z Osiedla Piastów na pętli Koźle Dworzec PKP). Na jej rozkładzie jazdy przewoźnik po raz pierwszy użył podziału na trzy okresy kursowania. Do tej pory zawsze były tylko dwa: „dzień roboczy” oraz „soboty, niedziele i święta”. Linia nr 12 ma wyróżnione: „dzień roboczy”, „sobota”, „niedziela”. Po wprowadzeniu linii 12 zmienił się także rozkład „dwójki”. Zmiany te widać dosłownie gołym okiem, bo w tym przypadku pojawiły się aż cztery kolumny obowiązywania. Mamy więc „dzień roboczy”, „soboty”, „niedziele” i „święta”. Dla przybysza np. z Krakowa te dwie ostatnie opcje mogą być dość problematyczne, bo tam „niedziela” funkcjonuje w rozkładzie jazdy pod hasłem „święta”.

 

Linia nr 12, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Trasa pierwszej wersji linii nr 12 na filmie z bocznej tablicy kierunkowej jednego z Jelczy. Linia 12 była obsługiwana przez tabor kursujący także na linii 2, dlatego dla szybszego przewijania filmów na pętli opisy linii 2 i 12 umieszczono obok siebie. Następna w kolejności jest linia nr 3.

 

 Solaris Urbino 12 #159, MZK Kędzierzyn-Koźle

Solaris Urbino 12 #159, MZK Kędzierzyn-Koźle

Najnowsza odsłona linii 12. Solaris Urbino 12 #159 (rocznik 2008) obok galerii Odrzańskie Ogrody. 24.05.2014. Autobus #159 już był prezentowany w Blogu Transportowym (link).

 

Rozkład jazdy, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia nr 12

 Rozkład jazdy linii 12. Wersja ważna od 27.09.2013.

 

Oprócz nocnej linii N po Kędzierzynie-Koźlu kursują także pojazdy innej „literkowej trasy”, czyli H. Nie każdy jednak wie, że w latach 90-tych po mieście jeździło jeszcze K, a było też C oraz K BIS i C BIS. To jednak temat na kolejny wpis. W tym nie może jednak zabraknąć informacji o bardzo ważnej nowości, czyli o wprowadzeniu systemu dynamicznej informacji pasażerskiej „Kiedy Przyjedzie?”. Dzięki temu rozwiązaniu szybko sprawdzimy najbliższy odjazd z interesującego nas przystanku. Rozwiązanie bardzo przydatne, szczególnie biorąc pod uwagę częstotliwość kursowania kędzierzyńskiej komunikacji miejskiej. Ta niestety nie jest zbyt dobra i przez lata była dość regularnie ograniczana, np. przez oszczędnościowe wycięcie jednej z brygad obsługujących daną linię. Jeszcze w drugiej połowie lat 90-tych częstotliwość odjazdów była bardzo dobra. Główna linia nr 1 w szczycie kursowała co 9 minut, a nr 2 co 10 (były także kursy wydłużone do pętli Blachownia Biurowiec Zakładów Chemicznych). Pomiędzy szczytem odjazdy miały częstotliwość co 25 minut, dzięki czemu bez przeszkód można było obliczyć, o której będzie następny kurs. Wtedy jednak przewozy były znacznie większe. Było także więcej taboru. Do historii MZK Kędzierzyn-Koźle w Blogu Transportowym co jakiś czas będę jeszcze powracał. Na początek zajmę się Ikarusem 280 #313.

 

Kiedy Przyjedzie? MZK Kędzierzyn-Koźle  Kiedy Przyjedzie? MZK Kędzierzyn-Koźle

Po wprowadzeniu systemu „Kiedy Przyjedzie?” każdy przystanek został oznaczony indywidualnym numerem. Wystarczy wpisać go do treści SMS-a, a w wiadomości zwrotnej otrzymamy godziny najbliższych odjazdów.

 

Zamów bezpłatny newsletter

 Blog Transportowy na Facebooku

piątek, 13 lutego 2015
Kędzierzyński 312 w ruchu

Pod koniec czerwca 2014 zamieściłem wpis poświęcony dwóm przegubowcom z MZK Kędzierzyn-Koźle. Tu link. Mercedes Citaro G #300 i Ikarus 280.57 #312. Ten drugi pojazd był wówczas w remoncie. Efektem tych prac jest autobus stylizowany na historyczny (np. biało-czerwone barwy zewnętrzne, oryginalny układ siedzeń), a jednocześnie nowocześnie zmodernizowany (np. szklane wiatrołapy przy drzwiach, logotypy przewoźnika na podłodze, nietypowy kolor ścian). Pomysł ciekawy i godny pochwały, bo dzięki temu ostatni w mieście węgierski przegubowiec został uratowany i jeszcze długo pojeździ.

Wyremontowany, ponad 20-letni #312 (rocznik 1991) jest przez MZK reklamowany jako doskonały obiekt do różnych sesji zdjęciowych. Na stronie przewoźnika są np. prezentowane zdjęcia autobusu, w którym pozuje kilka modelek. Wieść o „fotograficznym” przegubowcu trafiła również do mediów. W jednej z edycji programu „Teleexpress Extra” (na antenie TVP Info) można było obejrzeć krótki reportaż o kędzierzyńskim #312.

Ikarus ten nie jest jednak tylko medialną gwiazdą. Od 11 sierpnia 2014 obsługuje kędzierzyńską komunikację miejską, czyli realizuje prace sprzed remontu. Najczęściej można go zobaczyć na linii 13, która przebiega praktycznie przez całe miasto, łącząc pętle Koźle Dworzec PKP i Elektrownia. Przewoźnik na swojej stronie podaje także, że #312 zobaczymy również na linii 1 (Koźle Stadion – Azoty) i 5 (Partyzantów – Sławięcice). W tym ostatnim przypadku najprawdopodobniej chodzi o kursy oznaczone literą „N”, czyli realizowane tylko w dni nauki szkolnej. W latach 90-tych zawsze obsługiwał je przegubowiec, a po godzinie 15:00 ze Sławięcic kurs wykonywały jednocześnie dwa autobusy klasy mega, oba pełne. Wówczas jednak MZK eksploatowało aż 15 Ikarusów 280.

Bez względu na numer linii, opisywany pojazd wyjeżdża do obsługi komunikacji miejskiej tylko w dni robocze. Mimo wielkich chęci udokumentowania ostatniego kędzierzyńskiego węgierskiego przegubowca, niestety nie udawało mi się to. W końcu jednak trafiłem do Kędzierzyna-Koźla w dzień roboczy. Dokładnie 29 grudnia 2014. Wówczas kursowały dwa przegubowce, oba na linii 13. Jako pierwszy na popołudniową zmianę wyjeżdżał właśnie #312. Poniżej Ikarus opuszczający zajezdnię przy ul. Kozielskiej i wjeżdżający pod wiadukt kolejowy.

 

Ikarus 280.57 #312, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Ikarus 280.57 #312, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Ikarus 280.57 #312, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Ikarus 280.57 #312, MZK Kędzierzyn-Koźle

 

Ikarus za wiaduktem zawrócił i o godzinie 12:16 rozpoczął kurs z przystanku „Kędzierzyn Dworzec PKP” do pętli Koźle Dworzec PKP. Na poniższych zdjęciach przegubowiec w trakcie przejazdu przez ul. Kozielską, na wysokości bazy MZK.

 

Ikarus 280.57 #312, MZK Kędzierzyn-Koźle

Ikarus 280.57 #312, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Ikarus 280.57 #312, MZK Kędzierzyn-Koźle

 

Tak #312 prezentował się w ruchu:

 

 

O godzinie 13:14 na takiej samej zasadzie obsługę linii 13 rozpoczynał Mercedes #300. Niestety nie mogłem na niego czekać. Temat #312 jeszcze pojawi się w Blogu Transportowym. Wcześniej jednak już dawno obiecywany Ikarus #313 i druga część tekstu o komunikacyjnych zmianach w Kędzierzynie-Koźlu (tu link do pierwszej).

 

 Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

Blog Transportowy na Facebooku

niedziela, 18 stycznia 2015
Sprawdź autobus

Pod koniec czerwca 2014 polskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych uruchomiło bezpłatną usługę o nazwie Bezpieczny Autobus. Dzięki niej można sprawdzić, czy dany pojazd ma aktualne badania techniczne, jest ubezpieczony i czy z jakiś powodów nie został wycofany z ruchu (np. decyzją policji). Wystarczy wejść na stronę internetową (tu link) i wpisać numer rejestracyjny autobusu. Wówczas wyświetli się raport podający markę i model pojazdu, jego rok produkcji oraz dane dotyczące ubezpieczenia oraz ważności przeglądu technicznego. Podane są także podstawowe informacje o sprawdzanym autobusie: ilość miejsc, masa. W niektórych przypadkach wyświetli się także ostatni zarejestrowany stan licznika.

Bezpieczny Autobus powstał z myślą o rodzicach wysyłających swoje dzieci na wakacyjne wyjazdy. Nakręcono nawet specjalny animowany film, który zachęca do korzystania z tej nowej usługi. Można go oglądać w serwisie YouTube (tu link). Opinie o tym obrazie są jednak bardzo negatywne, a dzieci po obejrzeniu materiału niejednokrotnie reagowały przerażeniem, płaczem. Nie dziwię się. W końcu główny bohater filmu, stary, zniszczony autobus ginie, a scena śmierci to nie jest element humorystyczny.

Uruchamiając usługę Bezpieczny Autobus ministerstwo zrobiło ogromny prezent wszystkim miłośnikom autobusów. Otwarto ogromną bazę danych, obejmującą także pojazdy dawno wycofane z eksploatacji. Nie ma już teraz żadnego problemu z dokładnym określeniem, z którego roku jest dany autobus, czy kiedy go wyrejestrowano, przeznaczając do demontażu. Nieco gorzej jest z dokładnym ustaleniem typu. Dane zapisane w dowodach rejestracyjnych (i zgromadzone w bazie danych, z której korzysta usługa) nie zawsze pokrywają się ze stanem faktycznym. Np. zamiast hiszpańskiej marki Castrosua zobaczymy informację, że to Scania, bo takie autobus ma podwozie.

Poniżej kilka przykładowych autobusów i to, co na ich temat podaje opisywana strona ministerstwa.

 

Sunsundegui Sideral 2000, PKS Chełm

 

Ciekawy hiszpański autobus. Przedstawicieli tego modelu trochę jeździ po Polsce, co nie zmienia  faktu, że to bardzo oryginalny pojazd: ze względu na markę oraz wygląd. To Sunsundegui Sideral 2000. Własność PKS-u Chełm. Okolica ówczesnego Regionalnego Dworca Autobusowego w Krakowie, oczekiwanie na kurs pospieszny Kraków – Chełm przez Sandomierz i Lublin. 30.01.2010. Strona ministerstwa podaje, że to autobus turystyczny Volvo B12, czyli podwozie, na którym powstał ten pojazd. O marce Sunsundegui nie ma żadnej wzmianki. Na pasażera istotniejsza jest informacja o aktualnym badaniu technicznym (obecnie ważnym do 30.09.2015) i ważnej polisie OC. Rok produkcji 2002. Za opisywanym pojazdem Autosan Solina z PKS Myślenice (wówczas już PKS Grupa). Obecnie przewoźnik nie istnieje, a Soliny trafiły do różnych firm, np. do Małopolanina, który przejął trasy po słynnym CB (linie np. do Koszyc i Nowego Brzeska). Screen raportu.

 

Scania CN113CLB, CB Dobiesławice

 

To zdjęcie miało być tylko moją prywatną dokumentacją istnienia takiego autobusu. Wykonane pospiesznie, w ostatniej chwili wyjętym aparatem. Teraz ma już wielką wartość historyczną. Ta Scania CN113CLB należała do wspomnianej powyżej firmy CB z miejscowości Dobiesławice. Przewoźnik  obsługiwał kilka podmiejskich linii z Krakowa (np. do Chobotu przez Niepołomice), a w jego taborze przeważały starsze Scanie sprowadzone jako używane ze Skandynawii. To rocznik 1988. Autobus odjeżdża z przystanku „Plac Centralny” w Krakowie, realizując poranny kurs Czyżyny Dworzec – Gawłówek przez ul. Igołomską, Nowe Brzesko i Groblę. 26.08.2008. Od dobrych kilku lat autobus nie istnieje. CB swoje Scanie złomowało na terenie krakowskiej bazy przy ul. Łowińskiego. Najwidoczniej nie dopełniono wszystkich formalności, bo Bezpieczny Autobus podaje, że pojazd nadal jest zarejestrowany. Nie ma jednak ważnego badania oraz polisy OC. Dowód rejestracyjny wydano 20.12.2007. Screen raportu.

 

Scania CN113ALB, CB Dobiesławice

 

Jeszcze jeden autobus słynnej firmy CB. Tym razem przegubowiec. Linia Czyżyny Dworzec – Koszyce miała takie obłożenie, że konieczne było wykorzystywanie taboru mega. Kurs do Krakowa przed godziną 7:00 obsługiwały dwa jadące razem przegubowce. Tu Scania CN113ALB w wersji lokalnej (drzwi w układzie: 1-1-1-0), rocznik 1992. Na zdjęciu przystanek początkowy. Był wówczas wielki upał, a autobus nie miał otwieralnych okien. Nawiewy działały, ale i tak jazda nim była dość ekstremalnym przeżyciem (wysiadłem na krótko przed zrobieniem zdjęcia). 29.06.2009. Według bazy ministerstwa, pojazd nadal jest zarejestrowany, ale bez ważnego przeglądu i polisy OC. W rzeczywistości autobus złomowano w bazie przy ul. Łowińskiego. Screen raportu.

 

Irizar Century, PKS Zielona Góra

 

Irizar Century z roku 1997. Własność PKS Zielona Góra. Autobus podstawiony na górnej płycie ówczesnego RDA w Krakowie, jako kurs pospieszny z Zakopanego do Zielonej Góry. 18.01.2009. Baza ministerstwa podaje, że 15 lipca 2014 (wówczas wykonałem screen) nie miał on już ważnej polisy OC, a badania techniczne kończyły mu się 23 lipca 2014. Screen raportu. Pojazd nadal jest eksploatowany. Nowe badania techniczne wykonano 12 sierpnia i obowiązują do 12 lutego 2015.

 

DAB serii 6, PKS Namysłów

 

DAB serii 6 z roku 1981 (PKS Namysłów), a obok Autosan A1010T, rocznik 2003 (PKS Nysa). Jak podają źródła internetowe, ten piękny duński klasyk przestał istnieć już w roku 2010. Strona Bezpieczny Autobus twierdzi, że jest on nadal zarejestrowany, ale nie ma ważnego badania technicznego i ubezpieczenia. Autosan nadal istnieje, ma OC i przegląd (ważny do 18.06.2015), a na liczniku ponad 103 tys. pokonanych kilometrów, czyli dość mało jak na 2003 rocznik. Zdjęcie powstało na dworcu autobusowym w Opolu, 22.01.2009. Screen raportu (raport z lipca 2014). Warto jeszcze dodać, że raport podaje dość ciekawą masę własną DAB-a: 0 kg.

 

Ikarus 260.04, MZK Kędzierzyn-Koźle

 

W bazie znajdują się także autobusy skasowane dawno temu. Przykładem jest Ikarus 260.04 #201 z MZK Kędzierzyn-Koźle. Rocznik 1983, u przewoźnika od roku 1992 (odkupiony od Lubelskich Zakładów Naprawy Samochodów, gdzie przeszedł remont kapitalny). Na stronie Bezpieczny Autobus podano informację, że Ikarusa wyrejestrowano 3.04.1997 i zezłomowano. Nie jest to jednak data fizycznej likwidacji. Pojazd jeszcze jakiś czas stał na stanowisku kasacyjnym. Powyższe zdjęcie pochodzi z tygodnika ukazującego się w Kędzierzynie-Koźlu w połowie lat 90-tych („Jest Nasza Gazeta”). Wówczas kierowcy MZK protestowali, stąd dodatkowa tablica za przednią szybą. Kurs linii nr 5 w stronę pętli Pogorzelec, wtedy najprawdopodobniej zlokalizowanej jeszcze na ul. Żwirki i Wigury. Przystanek przy dworcu PKP w Kędzierzynie. Screen raportu.


Ikarus 280.26, MZK Kędzierzyn-Koźle

 

Inny historyczny już pojazd MZK Kędzierzyn-Koźle. Ikarus 280.26 #309 z 1985 roku. Pojazd obsługując linię nr 2 jedzie ul. Szymanowskiego w stronę pętli Rogi Stocznia. Około roku 1996. Widoczna na przyczepie reklama Opla była wówczas przyklejona na wielu autobusach kędzierzyńskiego przewoźnika. Opisywana baza podaje, iż przegubowiec został wyrejestrowany 24.05.2000 i złomowany. Screen raportu.


Renault Messenger

 

Bezpieczny Autobus to także źródło wiedzy o najmniejszym taborze. Tu dość nietypowy pojazd w polskim transporcie pasażerskim, czyli Renault Messenger z 1993 roku. Własność prywatnego przewoźnika kursującego po Zakopanem. Końcowy przystanek na Gubałówce. 2.03.2009. Screen raportu

 

 Blog Transportowy na Google +

Blog Transportowy na Facebooku

niedziela, 22 czerwca 2014
Mercedes Citaro G w Kędzierzynie i remont 312

Jak już wspomniałem w ostatnim autobusowym wpisie, miejski przewoźnik z Kędzierzyna-Koźla zakupił pierwszy od ponad 20 lat autobus przegubowy. To trójdrzwiowy Mercedes Citaro G z 2009 roku. Autobus był eksploatowany wcześniej w Holandii. Jego obecny numer taborowy to 300. Jest to już szesnasty autobus przegubowy należący do MZK. Wcześniejsza piętnastka to Ikarusy 280, które były oznaczone w przedziale #301 – 315. Obecnie w Kędzierzynie pozostał tylko jeden z nich, czyli #312. Autobus nie jest eksploatowany liniowo. Trwa jego remont.

Mercedes #300 w swój pierwszy kurs wyruszył w czwartek, 18 czerwca 2014. Na stronie MZK znajdziemy informację, że „nowy” przegubowiec o godzinie 3:20 rozpoczął obsługę linii nr 1. Docelowo opisywany autobus będzie pojawiał się w godzinach szczytu dni roboczych na najbardziej obłożonych kursach linii 1, 5 lub 13. Warto jeszcze dodać, że to pierwszy Mercedes we flocie MZK Kędzierzyn-Koźle. Dla osób chcących ustalić jego wcześniejsze, holenderskie pochodzenie podaję VIN: WEB 62828313119071.

 

Mercedes Citaro G #300, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Mercedes Citaro G #300, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Mercedes Citaro G #300, MZK Kędzierzyn-Koźle

Najnowszy przegubowiec na terenie bazy kędzierzyńskiego MZK. Na tych miejscach postojowych zawsze parkowały autobusy klasy mega. Kiedyś stało tu 15 Ikarusów 280. Obok Mercedesa Ikarus 415 #204 i Solaris Urbino 12 #166 (to już druga obsada tego numeru, wcześniej miał go Jelcz PR-110).

 

Mercedes Citaro G #300, MZK Kędzierzyn-Koźle

Mercedes Citaro G #300, MZK Kędzierzyn-Koźle

Wnętrze kędzierzyńskiego Mercedesa #300.

 

Ikarus 280 #312 jest obecnie w trakcie remontu kapitalnego. Wykonują go pracownicy MZK. Udało mi się zobaczyć, jak autobus teraz wygląda i przyznam, że jestem bardzo pozytywnie zdziwiony. Przegubowiec jest stylizowany na autobus z lat 80-tych, o czym świadczy charakterystyczne dla tego okresu malowanie. Biało-czerwone. Realia historyczne nie będą jednak zachowane. Pojawią się różne unowocześnienia, np. światła dzienne, czy diodowe oświetlenie wnętrza. Najważniejsze jednak jest to, że w Kędzierzynie pozostanie choć jeden przegubowy Ikarus. Wszystko wskazuje na to, że nie będzie on zwykłym pojazdem liniowym, a „zabytkiem” wykorzystywanym na różne okazje. Bardzo dobrze. Jestem za.

 

Ikarus 280.57 #312, MZK Kędzierzyn-Koźle

Ikarus 280.57 #312, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Ikarus 280.57 #312, MZK Kędzierzyn-Koźle

Ikarus 280 #312 w trakcie remontu. Koniec prac coraz bliżej.

 

Warto jeszcze dodać, że w Kędzierzynie-Koźlu nadal jest eksploatowany Ikarus 260.73A. To #208 z 1995 roku. Na szczęście nic nie wskazuje na to, by miał być wycofany. Niestety pożegnamy się z większością Ikarusów 415. Z czterech istniejących pozostanie tylko jeden, #204, którego silnik właśnie jest naprawiany.

 

 Ikarus 260.73A #208, MZK Kędzierzyn-Koźle

Kędzierzyński rodzynek jeszcze trochę pojeździ. Ikarus 260.73A #208.

 

Ikarus 415 #204, MZK Kędzierzyn-Koźle

Jeszcze są 4 egzemplarze, ale po dostawach nowych Solarisów pozostanie tylko ten Ikarus 415. Teraz jest niesprawny - trwa remont silnika.

 

Do tematu Ikarusa #312 powrócę za jakiś czas. Wcześniej opiszę innego kędzierzyńskiego przegubowca, czyli #313, którego eksploatacja zakończyła się 1 kwietnia 2014.

 

Zamów newsletter 

Blog Transportowy na Facebooku

czwartek, 19 czerwca 2014
Komunikacyjne zmiany w Kędzierzynie-Koźlu

Po długim okresie stagnacji, komunikacja miejska w Kędzierzynie-Koźlu zmienia się. Szczególnie w ostatnich latach widać, że coś się dzieje. Np. powstają nowe linie, dzięki którym obsługę komunikacyjną zyskują  nieobjęte nią do tej pory rejony miasta. Poniższy tekst to taka krótka forma podsumowania tego, co przez ostatnie 20-lecie w kędzierzyńsko-kozielskim transporcie publicznym zmieniało się. Zwiększony „powiew nowości” obserwujemy od roku 2011, kiedy to nowe osoby objęły władzę w Miejskim Zakładzie Komunikacyjnym. Ruszyła odmieniona strona internetowa, wprowadzono system dynamicznej informacji pasażerskiej, rozkłady jazdy dostosowano do bieżącej sytuacji, np. wyraźnie rozdzielając soboty od świąt. Najnowszym godnym odnotowania sukcesem kędzierzyńskiego MZK jest zakup autobusu przegubowego. Pierwszego od ponad 20 lat. To Mercedes Citaro G #300, do tematu którego powrócę jeszcze na łamach Bloga Transportowego. Teraz cofnijmy się trochę w czasie, do początku lat 90-tych ubiegłego wieku.

Wówczas komunikacja miejska zawitała na osiedle Żabieniec (rok 1992 lub 1993 – dokładnie nie pamiętam). Skierowano tam wtedy linię nr 14 i nową nr 4 (ten numer był wolny, niestety nie wiem, gdzie wcześniej, czyli w latach 80-tych, może 70-tych „czwórka” jeździła – czy ktoś z czytelników pamięta?). Przed uruchomieniem nowych połączeń docierały tam jedynie autobusy PKS Kędzierzyn-Koźle. Nie wiem, czy były jakieś regularne, ogólnodostępne kursy Koźle – Żabieniec. Na pewno do uruchomienia linii nr 4 na Żabieniec jeździły autobusy szkolne obsługiwane przez PKS, które rano dowoziły dzieci do podstawówki nr 15 przy ul. Szymanowskiego i zabierały je około 13:30.

 

Autosan H9-21, PKS Kędzierzyn-Koźle

 Autosan H9-21 z PKS Kędzierzyn-Koźle. Pętla autobusowa w Polskiej Cerekwi. Autobus właśnie zakończył kurs z Kędzierzyna-Koźla przez Landzmierz, Cisek, Sukowice i Zakrzów. Odległość 18 km, które pokonał w 30 minut. 1.09.1999. Na początku lat 90-tych tak pomalowana była większość Autosanów z PKS Kędzierzyn-Koźle. Identyczne pojazdy obsługiwały szkolne kursy na Żabieniec.

 

Przez kolejne lata nowych połączeń nie uruchamiano. W lokalnych mediach głośno było jedynie o planach puszczenia autobusów przez Lenartowice, ale wciąż coś stało na przeszkodzie. To brak pętli, wąskie drogi, problemy z mostem. W końcu w 2004 roku Lenartowice zyskały połączenie z resztą miasta. Utworzono wówczas dwie nowe linie, co było zresztą związane z zakupem dwóch małych pojazdów, czyli Kapen Thesi City. Dokładnie 18 października rozpoczęły one kursowanie na trasie nr 12 (Pogorzelec – Lenartowice) i 15 (Koźle Dworzec PKS – Kozielska – Lenartowice). Obie miały także wariantowe wydłużenie do pętli Elektrownia w Blachowni. Linia 12 jeszcze w latach 90-tych kursowała po zupełnie innej trasie, będąc skróconym wariantem linii 2, czyli w relacji Osiedle Piastów – Koźle Dworzec PKP. Natomiast „piętnastka” na pewno pojawiła się w latach 80-tych lub na samym początku 90-tych. Był to jednak tylko jakiś epizod. Nie pamiętam, gdzie kończyła, ale na 100% przejeżdżała przez Pogorzelec ulicą Piotra Skargi, a następnie przez Wyspiańskiego, Kłodnicką i Szymanowskiego. Dalej pewnie jechała na kozielski dworzec autobusowy.

 

Jelcz PR-110M #171, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia 12

Jelcz PR-110M #171 w otablicowaniu linii 12. Tu w relacji do pętli Osiedle Piastów. Linia 12 kursowała na przemian z trasą nr 2. W godzinach szczytu obsługujące ją autobusy przechodziły na „dwójkę”. Styczeń 1996. Autobus #171 pośród ówczesnego taboru MZK wyróżniał się charakterystycznymi brązowymi siedzeniami. Takie same miał też #172 i Jelcz M-11 #404. Pozostałe pojazdy posiadały czerwone siedzenia.

 

Krótkim epizodem w kędzierzyńskiej komunikacji była linia nr 16 (najwyższy numer w historii tamtejszych autobusów miejskich). Dzięki niej autobusy MZK dotarły do mieszkańców ulicy Kłodnickiej – część za Kanałem Kłodnickim. Trasa ta funkcjonowała od 14 czerwca 2011 i po kilku miesiącach została zastąpiona wariantowymi kursami linii nr 4. Łączyła pętle Koźle Dworzec PKS i Kędzierzyn Dworzec PKP, przejeżdżając przez ulice Portową, Szymanowskiego, Kłodnicką (do jej końca, zawracanie za mostem nad Kanałem Gliwickim i powrót tą samą trasą do mostu nad Kanałem Kłodnickim), Wyspiańskiego i Kozielską. Kursowała wyłącznie w dni robocze, wykonując trzy pary kursów, dwie do południa i jedną po południu.

 

Kapena Thesi City, linia nr 16, MZK Kędzierzyn-Koźle

Kapena Thesi City #2 jako linia nr 16 w stronę Koźla. Do obsługi tej trasy był wyznaczony najmniejszy tabor. Ulica Szymanowskiego, 30.12.2011.

 

Ważnym faktem w historii kędzierzyńskiej komunikacji miejskiej ostatnich lat było także wydłużenie linii poza granice miasta. Od lat 90-tych opuszczała je tylko sezonowa trasa nr 10, która kursowała na kąpielisko w miejscowości Dębowa. Pojazdy MZK zaczęły dojeżdżać do Reńskiej Wsi (linia 14), Większyc (linia 1), Ujazdu (linia 5) i do miejscowości Brzeźce (linie 5 i 8). Były to jednak tylko wybrane kursy nie stanowiące atrakcyjnej oferty komunikacyjnej. Obecnie pozostały już tylko dwa pozamiejskie wydłużenia – Brzeźce i Ujazd.

 

Jelcz M-11 #426, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia 8, kurs wydłużony do miejscowości Brzeźce

Kurs linii 8 wydłużony do miejscowości Brzeźce. Obsługuje go Jelcz M-11 #426. Przystanek przy dworcu kolejowym w Kędzierzynie. 11.04.2008. Autobus ten miał swój historyczny udział w tworzeniu opisanej powyżej linii 4 przez Żabieniec - kursował na niej pierwszego dnia jej istnienia.

 

 Jelcz M-11 #423, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia 10, pętla Dębowa

 Dębowa, kąpielisko w rejonie Kędzierzyna-Koźla (obok pobliskiej miejscowości Reńska Wieś). Przez lata kończyła tam trasę sezonowa, wakacyjna linia nr 10 z pętli Blachownia Biurowiec Zakładów Chemicznych. Była to zmieniona wersja linii H, która zamiast jechać do końcówki Koźle Dworzec PKP opuszczała miasto, dowożąc jego mieszkańców na popularne kąpielisko Dębowa. Zainteresowanie było na tyle duże, że czasami dany kurs obsługiwały dwa autobusy lub przegubowiec. Pętla Dębowa (dokładnie Dębowa Hula-Gula, bo tak nazywał się zlokalizowany przy słupku przystankowym bar) nie miała żadnej infrastruktury drogowej. Autobusy z głównej, asfaltowej ulicy zjeżdżały na polne drogi. Było ich kilka, więc zawracać można było w różnych miejscach. Dzięki temu potencjalny fotograf zyskiwał całą masę off-roadowych plenerów. Powyższe zdjęcie wykonałem w czerwcu 1997, czyli przed słynną wielką powodzią. W roku 1998 #423 został wycofany z eksploatacji. Malowanie fabryczne. Tak wyglądały początkowo wszystkie kędzierzyńskie Jelcze M-11. Na środku charakterystyczne logo przewoźnika.

 

Jelcz M-11 #428, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia 1 BIS, Kobylice

Jelcz M-11 #428 jako linia 1 BIS na pętli Kobylice. To centrum małej miejscowości przyległej do Kędzierzyna-Koźla. Oprócz trasy nr 10 granice administracyjne miasta opuszczała także i ta linia. Uruchamiano ją wyłącznie w okresie 1 listopada, a jej podstawowym zadaniem była obsługa kozielskiego cmentarza. Kursowała w relacji: Kożle Dworzec PKP - Piastowska - Koźle Dw. PKS - 24 Kwietnia - Raciborska - Kobylice. Oznaczenie 1 BIS widniało tylko na rozkładach jazdy. Tablice kierunkowe zawierały wyłącznie nazwy końcówek. Obecnie 1 BIS nie istnieje. Linia kursująca po tej samej trasie w okresie 1 listopada ma oznaczenie literowe „D”. Zdjęcie wykonałem 31.10.1998.

 

Ikarus 415 #207, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia 14 z Reńskiej Wsi

Ikarus 415 #207 jako ostatni tego dnia kurs linii 14. Zjazd do zajezdni, ale z wydłużonej relacji, czyli z Reńskiej Wsi (dojeżdżał tam tylko ten jeden kurs). Obecnie linia nr 14 już nie istnieje. Do Reńskiej Wsi nie docierają także autobusy MZK.

 

Innym wartym odnotowania wydarzeniem było wprowadzenie linii okrężnych 5/9 i 9/5. Najprawdopodobniej były to pierwsze w mieście regularne linie okrężne (wcześniej funkcjonowała np. czasowa okrężna linia 0 objeżdżająca Pogorzelec). Utworzono je z połączenia dwóch tras, czyli nr 5 i 9, które miały tę samą pętlę Pogorzelec przy ul. Orzeszkowej. Linia nr 5/9 zaczynała jako „piątka” i ze Sławięcic wracała po trasie „dziewiątki”. W przypadku linii 9/5 sytuacja odwrotna. Linie te funkcjonowały tylko w rozkładzie zimowym 2006/2007. Takie łączone oznakowanie tras jest bardzo rzadko stosowane, w Kędzierzynie najprawdopodobniej miało to miejsce po raz pierwszy. Linie „łamane” są natomiast powszechne w Oświęcimiu, gdzie np. możemy podróżować linią 1/28.

 

Ikarus 280 #314, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia okrężna 9/5

Okrężną linię 9/5 obsługiwały również przegubowce. Tu Ikarus 280 #314 na przystanku przy ul. Wojska Polskiego. Autobus w oryginalnym lakierze z roku 1991. Jako ostatni posiadał charakterystyczne logo MZK Kędzierzyn-Koźle. Na przednim filmie trasa nr 5, a na bocznym nr 9. Prezentowany kurs był wydłużony o wjazd kieszeniowy na przystanek Kuźniczka Cmentarz. 9.02.2007.

 

Ikarus 280 #6, MZK Oświęcim, pętla Dwory II

Łamane oznaczenia linii są standardem w Oświęcimiu. Tu Ikarus 280.26 #6 jako linia 3/23 na pętli Dwory II. Nie jest to jednak kurs liniowy, a jeden z fotostopów specjalnego, pożegnalnego przejazdu tym przegubowcem. 29.09.2007.

 

Kolejne zmiany w układzie komunikacyjnym nadal są wprowadzane. Po likwidacji linii nr 14 (więcej na temat tej trasy w jednym z kolejnych wpisów z tagiem MZK Kędzierzyn-Koźle) obsługę komunikacyjną straciły ul. Krokusów i al. Partyzantów. Po krótkiej przerwie sytuacja znacznie się polepszyła, bo tamtejsi mieszkańcy otrzymali aż trzy linie: 5 (ze Sławięcic), 8 (z Elektrowni) i 9 (także ze Sławięcic), które wcześniej kończyły na pętli Pogorzelec przy ul. Orzeszkowej. Teraz trasy te zostały wydłużone przez ul. Gliwicką, Krokusów i al. Partyzantów do nowej końcówki Partyzantów. W roku 2013 (od 1 czerwca) skorygowano trasę linii nr 9, która omija już ul. Krokusów, jadąc przez ul. Bema, Piotra Skargi, Gliwicką i Kozielską, wracając na wcześniejszą marszrutę. Później dokonano kolejnej korekty, kierując linię nr 9 bezpośrednio pod galerię handlową Odrzańskie Ogrody (tylko wybrane kursy).

 

Solaris Urbino 12 #168, MZK Kędzierzyn-Koźle, pętla Partyzantów

Solaris Urbino 12 #168 jako linia nr 5 do Sławięcic. Autobus właśnie podstawia się na przystanek początkowy nowej końcówki Partyzantów. Niestety układ drogowy nie daje możliwości płynnego zawracania. Trzeba cofać. Wcześniejsza pętla Orzeszkowej również wymagała od kierowców różnych manewrów. 26.06.2011.

 

Solaris Urbino 12 #155, MZK Kędzierzyn-Koźle, pętla Partyzantów

Solaris Urbino 12 #155 także jako linia nr 5, ale w przeciwną stronę. Pętla Partyzantów. Autobus mija bez zatrzymania przystanek końcowy - na tym odcinku frekwencja jest dość niska. Warto zwrócić uwagę na wyświetlacz, na którym jest informacja o ulicy Partyzantów. Mapy Google i dostępne plany miasta podają, że jest to aleja. 6.04.2013.

 

SOR BN8,5 #7, MZK Kędzierzyn-Koźle, pętla Partyzantów

SOR BN8,5 #7 jako linia 9 dojeżdża do pętli Partyzantów. Wówczas autobus jechał pierwszą wersją zmienionej trasy, czyli z ul. Piotra Skargi nie do pętli Orzeszkowej, tylko przez ul. Gliwicką, Krokusów i al. Partyzantów. Obecnie linia 9 kursuje przez (kierunek Sławięcice) ul. Bema, Piotra Skargi, Gliwicką i Kozielską, także wjeżdżając w rejon galerii handlowej Odrzańskie Ogrody. 6.04.2013.

 

Nowe linie 12 i 15, które utworzono dla obsługi Lenartowic obecnie nie istnieją. Na osiedle to skierowano trasę nr 8 (Elektrownia – Partyzantów) i nr 3 z Blachowni do Kuźniczki, ale tylko ich kursy wariantowe. Linia nr 8 to już niestety tylko cień z dawnej świetności tej trasy. Wprawdzie zawsze (a przynajmniej od początku lat 90-tych) kursowała ona wyłącznie w godzinach szczytu dni roboczych, ale miała dobre napełnienie, dużą częstotliwość i obsługiwały ją przegubowce. Teraz jest już tylko kilka kursów dziennie, wykonywanych najmniejszym taborem. Linia nr 3 także zmieniła się. Wprawdzie odjazdów jest tu znacznie więcej niż w przypadku opisywanej „ósemki” i jest całodzienna, ale skrócono jej podstawową trasę. Zawsze docierała do pętli Elektrownia, a teraz kończy już na końcówce Biurowiec Zakładów Chemicznych (jedynie kilka kursów wariantowych dojeżdża do Elektrowni, a inne do nowej pętli Berger przy ul. Przyjaźni).

 

Kapena Thesi City #3, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia 12, pętla Lenartowice 

Kapena Thesi City #3 jako linia 12 na pętli Lenartowice. 11.04.2008. Autobus w trakcie 20 minutowego postoju. Nie jest to jednak zwykła przerwa pomiędzy kursami, a… rozkładowy postój w trakcie przejazdu w wydłużonej relacji Elektrownia – Pogorzelec. To taka „niespodzianka” przygotowana dla pasażerów. Na początku roku 2008 wprowadzono zmianę w obowiązującym od kilku lat rozkładzie jazdy linii nr 12. Z pętli Elektrownia autobus odjeżdżał o godzinie 14:40 (czyli o 17 minut wcześniej niż przed zmianą), do Lenartowic docierając około 14:50. Tam kierowca gasił silnik, czekając na planową godzinę odjazdu 15:10. Na rozkładzie jazdy nie widniała żadna informacja o takiej przerwie, przez którą pasażerowie utykali na małej pętli znacznie oddalonej od głównego szlaku komunikacyjnego. Nie było to miłe, szczególnie gdy np. ktoś spieszył się. W ciepły i pogodny dzień negatywne emocje łagodził kontakt z otaczającą pętlę przyrodą – strumyk, pola i drzewa, czyli ironicznie rzecz ujmując to taka „przyjazna komunikacja”. Tak niespotykane podejście do pasażera związane było z likwidowaniem podwójnych przejazdów, czyli wspólnej jazdy autobusów po tej samej trasie o jednej porze. Szkoda tylko, że skorygowano jedynie godziny odjazdów na początkowym odcinku, pozostałe pozostawiając bez zmian. Co ciekawe, autobus na wyświetlaczu miał podaną relację Lenartowice, co oczywiście przeczyło danym z rozkładu jazdy, ale mogło wzbudzać podejrzenia dociekliwego pasażera.

 

 Kapena Thesi City #2, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia 15, pętla Elektrownia

Do pętli Elektrownia docierała też wariantowa wersja linii 15 z Koźla. Tu Kapena Thesi City #2 obok jednego z Jelczy M-11. Jesień 2007.

 

Ikarus 415#205, MZK Kędzierzyn-Koźle, linia 15, pętla Elektrownia

Kiedy brakowało najmniejszego taboru (czyli dwóch Kapen Thesi City i rezerwowego Autosana H6-06), na linie 12 i 15 wysyłano autobusy standardowe. Tu przykład takiej sytuacji, Ikarus 415 #205 jako linia 15, wariantowe wydłużenie do pętli Elektrownia. Styczeń 2008.

 

SOR BN8,5 #9, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Linia nr 15 została udokumentowana również przez firmę Google. Na Street View zobaczymy obsługującego ją SOR-a BN8,5 #9. Autobus jadąc w stronę Lenartowic wjeżdża na przystanek przy ul. Wyspiańskiego (za skrzyżowaniem z ul. Dunikowskiego). Czerwiec 2012.

 

SOR BN8,5 #5, MZK Kędzierzyn-Koźle

W końcowym okresie swojego istnienia linia nr 15 była przedłużona do pętli Tesco przy ul. Głubczyckiej. Wcześniej kończyła przy kozielskim dworcu autobusowym. Tu SOR BN8,5 #5. 30.12.2011.

 

Ikarus 280 #313, MZK Kędzierzyn-Koźle

Jeżdżąca obecnie przez Lenartowice linia nr 8 to tylko marny cień jej wcześniejszej świetności. Obsługuje ją najmniejszy tabor, a dawniej przegubowce. Tu Ikarus 280.57 #313 na pętli Elektrownia. 18.09.2006.

 

Jeden z kursów linii 15 uwieczniłem na filmie. W stronę Koźla jedzie Kapena Thesi City #2. Przystanek przy dworcu kolejowym w Kędzierzynie. 26.09.2008. Na filmie zobaczycie także Ikarusa 415 #204 i Solarisa Urbino 12 #158:

 

 

Dalszy ciąg wpisu o komunikacyjnych zmianach w kędzierzyńskiej komunikacji tutaj.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

Blog Transportowy na Facebooku

niedziela, 23 lutego 2014
Ciekawa promocja komunikacji miejskiej

Różne są sposoby promocji komunikacji miejskiej. Tańsze bilety, zwiększanie częstotliwości kursów, interaktywne rozkłady jazdy itp. Opcji jest bardzo wiele, a niektóre dość oryginalne. Na taką ciekawą i niepowszechną formę promocji transportu publicznego zdecydował się miejski przewoźnik z Kędzierzyna-Koźla. Tamtejsze MZK wybrało komiks.

„Autobusy mają same plusy!” – taki tytuł ma seria promujących miejską komunikację rysunków. Historyjki pojawiają się regularnie na stronie internetowej MZK. Mogą je także zobaczyć główni adresaci tej kampanii, czyli osoby korzystające z prywatnych samochodów. Komiks jest bowiem także naklejany na autobusy, na ich ściany tylne.

Komiks wozi na sobie np. Solaris Urbino 12 #160 (rocznik 2008). Na zdjęciu w trakcie opuszczania przystanku „Koźle Dworzec Autobusowy”  (na niektórych rozkładach wciąż widnieje dawna nazwa, czyli „Koźle Dworzec PKS”), jako linia H do pętli Blachownia Biurowiec.

 

Solaris Urbino 12 #160, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Solaris Urbino 12 #160, MZK Kędzierzyn-Koźle

 

Zamów newsletter

 Blog Transportowy na Twitterze

czwartek, 31 października 2013
Ciekawa reklama

Generalnie jestem przeciwnikiem zaklejania reklamami okien w autobusach, czy innych publicznych środkach transportu. Z perspektywy pasażera jest to bardzo uciążliwy proceder. Jednak biorąc pod uwagę wizualną stronę, czasami efekt takiego oklejania jest bardzo ciekawy.

Przykładem takiej pomysłowej reklamy jest Solaris Urbino 12 #159 z MZK Kędzierzyn-Koźle. Autobus utrwaliłem w kwietniu 2013, z wiaduktu przy dworcu kolejowym. Ciekawiej prezentowałby się na zdjęciu wykonanym bardziej z boku, ale i w takim układzie  widać pomysłową reklamę wykorzystującą koła autobusu.

 

Solaris Urbino 12, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Solaris Urbino 12, MZK Kędzierzyn-Koźle

 Solaris Urbino 12, MZK Kędzierzyn-Koźle

 

Blog Transportowy na Google +

 Blog Transportowy na Facebooku

piątek, 06 stycznia 2012
Grudzień bez śniegu, a w 2010 było biało

Grudzień 2011 przeszedł do historii jako miesiąc zimowy, ale bardzo ciepły i pozbawiony śniegu. W górach może trochę sypnęło, ale gdzie indziej było szaro i jesiennie (ze względu na temperaturę może nawet wiosennie – gdzieś w Polsce zakwitły róże). Tymczasem grudzień 2010 był dość zimowym miesiącem. Nie pamiętam temperatur, ale było biało, choć z pewnymi przerwami, co nie zmienia istotnego faktu – było biało. Zatem zapraszam na małą fotograficzną podróż w czasie w poszukiwaniu zimy.

Najpierw odwiedzimy podkrakowskie Niepołomice. Tam już 30 listopada było biało. Na poniższym zdjęciu przystanek „Niepołomice Rynek”. Po lewej Mercedes Sprinter z firmy MAT-BUS wykonujący kurs do Krakowa przez Wieliczkę, w środku kawał historii, czyli firma CB obsługująca trasę Kraków Czyżyny – Chobot. Przewoźnik jeszcze istnieje, ale już nie jeździ do Chobotu. Pomarańczowego Mercedesa Vario (815D) dawno już nie widziałem, więc może go sprzedano (skasowano) – firma CB będzie tematem oddzielnego wpisu. Po prawej śmieciarka Mitsubishi Fuso z krakowskiego MPO.

 Mercedes Sprinter, Mercedes 815D i śmieciarka Mitsubishi Fuso

Pozostajemy w Niepołomicach. Mamy już jednak 1 grudnia 2010. Zima w pełni. Właśnie trwa śnieżyca, która sparaliżowała okolicę. Mercedes Sprinter z MAT-BUSa za chwilę wyruszy do Krakowa:

 Mercedes Sprinter na przystanku

Mercedes Vario, także z firmy MAT-BUS - po kursie z Krakowa:

Mercedes Vario

Widoczny także na powyższym zdjęciu Mercedes Vario z firmy Transbus, który obsługuje trasę Kraków Rakowicka – Chobot:

 Mercedes Vario z firmy Transbus

Ta śnieżyca sparaliżowała Kraków, czego niestety osobiście doświadczyłem (miałem wtedy bardzo długą podróż). Tak wyglądała zaśnieżona jezdnia placu Centralnego. Przemieszcza się po niej Solaris Urbino 12  nr BU854 na linii 163, wówczas jeszcze w relacji do Bieżanowa Nowego:

Solaris Urbino 12

Pod koniec grudnia 2010 r. piękną zima trwała nadal. Tak było np. 26 grudnia w Oświęcimiu. Wówczas zdjęcia robiłem pod dworcem PKP. Tu przedstawiciel najmniejszego taboru MZK Oświęcim, czyli Autosan H6-20 nr 40, który właśnie kończy kurs linii 23 (Dwory II – Oświęcim PKP):

Autosan H6-20 z MZK Oświęcim

Autosan H7-20.02 #49 na linii 27 (Oświęcim Miasto – Jawiszowice Kółko). Jeden z pięciu takich pojazdów w taborze MZK Oświęcim (rocznik 2002):

Autosan H7-20.02 z MZK Oświęcim

Dwa dni później, 28 grudnia była dość mocna śnieżyca. Skrzyżowanie ulic Dąbrowskiego i Śniadeckiego. Na podmiejskiej linii 17 (Harmęże – Oświęcim Zakłady Chemiczne) jedzie Neoplan N4009 nr 62 (rocznik 1994, w MZK od 2007 r.):

 Neoplan N4009 nr 62 z MZK Oświęcim

W stronę Zakładów Chemicznych jedzie Jelcz 120M nr 44 na linii 1:

Jelcz 120M #44 z MZK Oświęcim

Z ul. Śniadeckiego wyjeżdżają dwa DAB-y 1200B. Jako pierwszy #57 na linii 1 do Dworca PKP, a za nim #67 na linii podmiejskiej 46 (Oświęcim Zakłady Chemiczne – Bieruń Zabrzeg):

DAB 1200B

Trzy powyższe pojazdy w ruchu. Film jakości HD:

 

I na koniec 30 grudnia 2010 w Kędzierzynie-Koźlu. Główne drogi były oczyszczone, ale na bocznych śniegu nie brakowało. Poniżej ul. Szymanowskiego i autobus MZK: Ikarus 412 nr 222 na linii 4, wówczas w skróconej relacji Koźle Wyspa - Kędzierzyn Dworzec PKP. Niestety już w Kędzierzynie nie ma Ikarusów 412.

Ikarus 412 #222 z MZK Kędzierzyn-Koźle

Ta sama ulica, a na niej MAN NL222 nr 106 na linii W, o której pisałem tutaj.

MAN NL222 #106 z MZK Kędzierzyn-Koźle

 
1 , 2