Blog Transportowy działa od 2009 roku. Jest poświęcony środkom transportu. Przeważają autobusy, ale nie brakuje także pojazdów szynowych, ciężarówek i trolejbusów. Jest tu także miejsce na wyjątkowe osobówki oraz teksty o samolotach i pływających środkach transportu. Autor w niniejszym blogu nie reprezentuje żadnej firmy i instytucji. Notki są wzbogacane informacjami prasowymi nadsyłanymi przez producentów. Jedyny poprawny adres bloga to www.blogtransportowy.blox.pl - w Internecie funkcjonuje podróbka bloga, która jest nikczemnym wykorzystaniem wypracowanej marki.
| < Październik 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          
Google+

Wpisy z tagiem: PKP Intercity

sobota, 29 kwietnia 2017
Dzień Kolejarza 2016 w Krakowie (4) - PKP Intercity

Na tym samym torze, który zajmowała ostatnio opisana ekspozycja PKP Cargo (tu link) swój tabor pokazała spółka PKP Intercity. Kolumnę trzech lokomotyw i czterech wagonów pasażerskich rozpoczynał elektrowóz EU07-380. Rocznik 1985. Lokomotywa aż do roku 2008 przydzielona do wrocławskiej lokomotywowni. Później, już jako własność PKP Intercity, oddelegowana do Poznania, a ostatecznie do Krakowa. Maszyna błyszczała świeżym lakierem. To efekt przeprowadzonej w listopadzie, zakończonej na kilka dni przed wystawą (na burcie maszyny widniała data 18.11.2016) naprawy rewizyjnej 1P4/4, którą wykonano w Krakowie Prokocimiu.

 

EU07, PKP Intercity

EU07, PKP Intercity

EU07, PKP Intercity

Ekspozycję PKP Intercity rozpoczynała błyszcząca świeżym lakierem lokomotywa EU07-380.

 

Za EU07-380 ustawiono spalinowóz. To SM42-3005. Lokomotywa powstała w 2014 roku, w Nowym Sączu (NEWAG) jako przebudowa z SM42-121, rocznik 1968.

 

SM42, PKP Intercity

SM42, PKP Intercity

SM42, PKP Intercity

NEWAG 18D, czyli SM42-3005.

 

Trzecia lokomotywa to „epoka”, czyli przywrócony do pierwotnego, fabrycznego malowania elektrowóz EP09-046. Rocznik 1997. Pojazd przez cały czas przydzielony do krakowskiej lokomotywowni.

 

EP09, PKP Intercity

EP09, PKP Intercity

Jak w latach 90-tych. EP09-046 w malowaniu fabrycznym.



Za lokomotywami prezentowano cztery wagony. Pierwszy z nich to przedziałowa „jedynka”, czyli przedstawiciel serii A9nouz nr 505119-78261-1 ze stacji Kraków. To typ 112A z 1987 roku, wyprodukowany przez Fabrykę Pojazdów Szynowych H. Cegielski, a w roku 2014 zmodernizowany na typ 140A przez PESĘ Bydgoszcz.



Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy pierwszej.

 

Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity  Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity  Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity  Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wnętrze wagonu klasy pierwszej.

 

Wagon klasy 1, PKP Intercity

Tabliczka znamionowa wagonu klasy pierwszej.

 

Drugi wagon to bezprzedziałowa „dwójka” serii B7noupvz nr 505184-78032-6 ze stacji Kraków Główny. To typ 111A z 1989 roku, wyprodukowany przez poznańską Fabrykę Pojazdów Szynowych H. Cegielski, a w roku 2014 zmodernizowany na typ 111Arow przez PESĘ Bydgoszcz.



Wagon klasy 2, PKP Intercity

Wagon klasy 2, PKP Intercity

Bezprzedziałowy wagon klasy drugiej.

 

Wagon klasy 2, PKP Intercity

Wagon klasy 2, PKP Intercity

Wagon klasy 2, PKP Intercity

Wnętrze bezprzedziałowego wagonu klasy drugiej. Wyodrębniono w nim także część do przewozu rowerów.

 

Za „dwójką” prezentowano wagon sypialny serii WLAB9bmnouz nr 615170-70062-4 ze stacji Kraków. To rocznik 1977, wyprodukowany w NRD, a dokładniej w VEB Waggonbau Görlitz. W roku 2016 został on zmodernizowany na typ 308A przez PESĘ Bydgoszcz.



Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny rodem z NRD. Wejścia boczne po modernizacji znajdują się tylko po jednej stronie. Dowodem na to, że pierwotnie były na obu końcach wagonu jest pozostawiona poręcz.

 

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

Wnętrze wagonu sypialnego. Przedziały trzyosobowe, dwuosobowe i pojedyncze.

 

Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

W wagonie sypialnym wydzielono także przedział dla osoby niepełnosprawnej. Obok niego znajduje się toaleta wraz z kabiną prysznicową.

 

Wagon sypialny, PKP Intercity

Oryginalna tabliczka znamionowa wagonu sypialnego. DDR, rok 1977.

 

Ekspozycję PKP Intercity kończył wagon z miejscami do leżenia, czyli popularna kuszetka. Był to pojazd serii Bc8bnouz nr 505159-78004-6 ze stacji Kraków. To typ 111A z 1989 roku, wyprodukowany przez poznańską Fabrykę Pojazdów Szynowych H. Cegielski, a w roku 2015 zmodernizowany na typ 140A przez PESĘ Bydgoszcz.

 

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wagon kuszetka. Tak kończyła się ekspozycja PKP Intercity. Dalej ustawiono pojazdy PKP Cargo.

 

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity  Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wnętrze kuszetki to przedziały sześcio i czteroosobowe.

 

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity  Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Jak w wagonie sypialnym, w kuszetce także wyznaczono przedział dla osoby niepełnosprawnej, a obok toaleta. Tu jednak bez kabiny prysznicowej. Przy drzwiach wejściowych do wagonu zamontowano specjalną windę.

 

Na tym kończę prezentację taboru kolejowego pokazanego z okazji Dnia Kolejarza przy peronie pierwszym stacji Kraków Główny w dniu 27 listopada 2016. Ta statyczna ekspozycja nie była jednak jedynym źródłem kolejowych atrakcji. Warte uwagi pojazdy pojawiały się także w jej bezpośrednim sąsiedztwie, co było związane z rozkładowym ruchem pociągów. Napiszę o tym już niedługo.

 

Wpisy z tagiem Solaris

sobota, 18 marca 2017
Setny Impuls

Impuls to rodzina elektrycznych zespołów trakcyjnych oferowanych przez firmę NEWAG z Nowego Sącza. Jak podaje na swojej stronie internetowej producent, są one „pojazdami niskopodłogowymi z jednoprzestrzennym wnętrzem, wyposażonym m.in. w pełny monitoring wnętrza, klimatyzację, nowoczesny system informacji pasażerskiej, opcjonalnie w automaty do sprzedaży biletów oraz kasowniki biletowe. Wnętrze zostało dostosowane do przewozu osób o ograniczonej możliwości poruszania się - przewidziano podjazdy (pochylnie), wysuwane stopnie, windy, szerokie przejazdy oraz miejsce do przewozu wózków  i rowerów. W pojeździe zastosowane zostały  klasyczne wózki napędowe oraz  wózki toczne Jacobsa (wspólne dla dwóch członów). Wózki te posiadają nowoczesny układ biegowy i dwustopniowe usprężynowanie z drugim stopniem pneumatycznym, które skutecznie tłumi drgania i zapewnia wysoki komfort podróżowania”.

Impulsy są oferowane w czterech wersjach. Najdłuższa, sześcioczłonowa została oznaczona jako typ 35WE. To właśnie od tego modelu wszystko się zaczęło. Był to pierwszy Impuls, który powstał w firmie NEWAG. Dokładnie w 2012 roku.

Krótszy, pięcioczłonowy Impuls to typ 45WE. Było o nim głośno w sierpniu 2015, gdy egzemplarz wyprodukowany dla Kolei Mazowieckich osiągnął prędkość 226 km/h, stając się rekordzistą wśród wyprodukowanych w Polsce pojazdów szynowych.

Czteroczłonowy Impuls to typ 31WE. O nim też było głośno. W lutym 2013 osiągnął on prędkość 211,6 km/h, stając się ówczesnym najszybszym polskim pojazdem szynowym.

Impuls 36WE to jednostka trójczłonowa, a 37WE dwuczłonowa, jednocześnie najkrótszy przedstawiciel tej rodziny pojazdów.

Impulsy stopniowo trafiają do nowych przewoźników, także do zagranicznych, np. do Ferrovie del Sud Est z Włoch. W ostatnich miesiącach nowe Impulsy zostały wyprodukowane także dla Kolei Małopolskich. W wersjach 45WE (pięć ezt oznaczonych jako seria EN79) i 31WE (osiem ezt oznaczonych jako seria EN78). Wśród nich znalazł się egzemplarz wyjątkowy. To setny Impuls. Dokładnie pojazd nr EN79-005.

Jego uroczysta prezentacja odbyła się na dworcu Kraków Główny w piątek, 24 lutego 2017. Niestety nie miałem okazji w niej uczestniczyć, ale jubileuszowego Impulsa oglądałem już następnego dnia. W sobotę, 25 lutego 2017 ten ezt był pokazywany na stacji Kraków Płaszów. Nie była to jednak ogólnodostępna ekspozycja. Po prostu jednostka oczekiwała za peronami na przydział pracy. W sumie na jednym torze stały cztery Impulsy, co wyglądało bardzo ciekawie. Były sprzęgnięte po dwa. Setnego EN79-005 połączono z EN79-002.

 

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

Impuls #100, czyli EN79-005 za peronami stacji Kraków Płaszów. 25.02.2017.

 

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

Setny Impuls został dodatkowo oklejony okolicznościowymi grafikami. 25.02.2017.

 

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

EN79-005 sprzęgnięto z innym Impulsem: EN79-002. 25.02.2017.

 

Powyższe zdjęcia powstały przed 13:00. Na stację Kraków Płaszów wróciłem za około dwie godziny. Setny Impuls nadal tam stał, ale już w innym miejscu i tylko z EN79-002.

 

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

EN79-005+EN79-002 już w innym miejscu, bez pozostałych dwóch Impulsów. 25.02.2017.

 

W trakcie mojego pobytu na stacji Kraków Płaszów Impulsy prezentowały się także w wersji dynamicznej. Jeden z nich manewrował, a dwa sprzęgnięte obsługiwały pociąg z Tarnowa.

 

NEWAG 31WE, Impuls, Koleje Małopolskie

EN78-004 wraz z innym Impulsem 31WE na początku w trakcie postoju na stacji Kraków Płaszów. Jednostki obsługują pociąg Kolei Małopolskich relacji Tarnów - Kraków Główny. 25.02.2017.

 

 NEWAG 31WE, Impuls, Koleje Małopolskie

Jeszcze raz powyższe Impulsy z Tarnowa do Krakowa Głównego. Tym razem widok z estakady tramwajowej. Obok EN78 właśnie zatrzymał się IC 6304 „Mehoffer” z Jeleniej Góry do Przemyśla Głównego (przez Wałbrzych Główny, Wrocław Główny, Opole Główne, Częstochowę Stradom, Tarnów). Skład prowadzi lokomotywa EP07-1043. Po lewej opóźniony pociąg TLK 31190 „Nosal” z Zakopanego do Warszawy Wschodniej. 25.02.2017.

 

NEWAG 31WE, Impuls, Koleje Małopolskie

 EN78-005 opuszcza perony stacji Kraków Płaszów. 25.02.2017.

 

Przyznam, że Impulsy w nowych barwach Kolei Małopolskich bardzo podobają mi się.

 

Kalendarz imprez komunikacyjnych

piątek, 19 sierpnia 2016
„Z podróży koleją” – konkurs fotograficzny

Do 31 sierpnia 2016 trwa konkurs fotograficzny o nazwie „Z podróży koleją”. Jego organizatorem jest firma Sandmix zajmującą się suszeniem oraz uszlachetnianiem piasków i żwirków kwarcowych, a współorganizatorzy to PKP Intercity i Polskie Koleje Państwowe. To już jego druga edycja. Oto, co napisano na ten temat w informacji prasowej przesłanej przez PKP Intercity:

PKP Intercity zachęca miłośników fotografii do wzięcia udziału w konkursie „Z podróży koleją”. Jeszcze do końca sierpnia można zgłaszać swoje prace. Do wygrania są atrakcyjne nagrody, a także udział w ogólnopolskiej wystawie, która odwiedzi największe dworce kolejowe w Polsce.

W konkursie może wziąć udział każdy, zarówno profesjonalny fotograf, jak i osoba, która fotografią zajmuje się wyłącznie amatorsko. Jedyny warunek, to zgłoszenie zdjęcia obrazującego podróż koleją.  Zgłoszenia przyjmowane są do 31 sierpnia za pomocą formularza zlokalizowanego na stronie www.zpodrozykoleja.pl. Do konkursu można zgłosić maksymalnie 3 prace. Dotychczas do organizatorów trafiło 500 zgłoszeń.

Nagrodą główną w konkursie jest aparat fotograficzny NIKON D7200 wraz z obiektywem 18-105 V. Dodatkowo, do zdobycia są dwie nagrody specjalne – aparaty NIKON 1J5 wraz z obiektywami 10-30 mm VR PD-ZOOM i 30-110 mm VR. Otrzymają je autorzy najlepszych prac, przedstawiających pociąg PKP Intercity oraz dworzec kolejowy. Na autorów 9 prac wyróżnionych przez konkursowe jury czekają vouchery na podróże pociągami PKP Intercity. Najlepsze fotografie zostaną zaprezentowane podczas wystawy, którą będzie można zobaczyć na dworcach kolejowych m. in. w Warszawie, Krakowie, Gdyni czy Wrocławiu.

Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi najpóźniej do 12 września 2016 r.

Takie zdjęcia zwyciężyły w roku 2015. Zdobywca pierwszej nagrody. Autor: Norbert Oksza Strzelecki. Tytuł: „Refleksje”:

 

Pierwsza nagroda. Autor: Norbert Oksza Strzelecki. Tytuł: „Refleksje”

 

Druga nagroda. Autor: Mateusz Pustuła. Tytuł: „Matka Polka”:

 

Druga nagroda. Autor: Mateusz Pustuła. Tytuł: „Matka Polka”

 

Trzecia nagroda. Autor: Grzegorz Bukalski. Tytuł: „Podróże i powroty”:

 

Trzecia nagroda. Autor: Grzegorz Bukalski. Tytuł: „Podróże i powroty”

 

Zwycięskie zdjęcia drugiej edycji konkursu można będzie oglądać na dworcach w Warszawie, Wrocławiu, Krakowie, Katowicach, Bydgoszczy i Gdyni.

 

Zamów bezpłatny newsletter

20:47, lukaszwoblog , kolej
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 09 sierpnia 2016
ŚDM – pociągi (2)

Wracam do relacji z Krakowa Płaszowa - 29 lipca 2016, czyli w trakcie Światowych Dni Młodzieży. Tu link do pierwszego wpisu na ten temat. 

W trakcie mojego pobytu, ze stacji tej korzystały także pociągi Kolei Małopolskich, w relacjach Wieliczka Rynek-Kopalnia – Kraków Lotnisko, Kraków Lotnisko – Wieliczka Rynek-Kopalnia oraz dodatkowych – skróconych: Wieliczka Rynek-Kopalnia – Kraków Płaszów i Kraków Płaszów – Wieliczka Rynek-Kopalnia. Zestawiano je z różnych jednostek w trakcji podwójnej, np. EN99 + EN64.

Frekwencja była niekiedy bardzo duża i pasażerowie wsiadający w Płaszowie mieli poważny problem ze zmieszczeniem się. Tak było np. z pociągiem Wieliczka Rynek-Kopalnia – Kraków Lotnisko, złożonym z EN99-001 i EN64-002.

 

EN64-002, Koleje Małopolskie

EN64-002, Koleje Małopolskie

Pociąg Kolei Małopolskich w relacji Wieliczka Rynek-Kopalnia - Kraków Lotnisko złożony z EN99-001 i EN64-002. Przyjechał pełny, a zamierza do niego wsiąść dość spora grupa pielgrzymów.

 

Koleje Małopolskie

Koleje Małopolskie

Przy każdych drzwiach zgromadziła się spora grupka pielgrzymów. 

 

EN99-001+EN64-002, Koleje Małopolskie

Wsiadanie trwało dość długo, ale w końcu udało się. Po kilku minutach przepełniony skład EN99-001 + EN64-002 może ruszać w dalszą podróż. Obok przechodzi kolejna grupa pielgrzymów.

 

EN99-001+EN64-002, Koleje Małopolskie

Skład EN99-001 + EN64-002 odjeżdża z Krakowa Płaszowa. Na czas ŚDM dozwolone zostało korzystanie z naziemnego przejścia miedzy peronami.

 

ED72, Przewozy Regionalne, Światowe Dni Młodzieży

Skład ED72-002 + ED72-013 już bez napisu „Kraków Płaszczów”.  


Kiedy skład EN99-001 + EN64-002 odjeżdżał, stojące przy tym samym peronie ED72 zmieniły relację na powrotną: Kraków Płaszów – Wadowice. Odjazd o 13:16.

 

ED72, Przewozy Regionalne, Światowe Dni Młodzieży

Jednostki ED72-013 i ED72-002 gotowe do wyruszenia w drogę powrotną do Wadowic.

 

EN71, Przewozy Regionalne, Światowe Dni Młodzieży

Skład trzech EN71 w barwach województwa dolnośląskiego (#1038+????+970) przed podstawieniem się jako dodatkowy pociąg regio z Krakowa Płaszowa do Zakopanego.

 

Dwie minuty po nim odjeżdżał inny specjalny regio na ŚDM. Tarnów – Kraków Główny. Tworzyły go ezt EN71-016 i EN71-015. Pierwsza jednostka w nowym „tygryskowym” malowaniu Przewozów Regionalnych. Druga w dotychczasowym szaro-czarno-czerwonym. Skład idealnie pokazywał więc różnice między jedną, a drugą wersją barw. Przyznam, że ta „tygryskowa” bardzo podoba mi się. Nie przepadam natomiast za układem kolorów prezentowanym przez EN71-015.

 

EN71, Przewozy Regionalne, Światowe Dni Młodzieży

Skład EN71-016 + EN71-015 z Tarnowa do Krakowa Głównego powoli wjeżdża na wypełniony pielgrzymami peron.

 

EN71, Przewozy Regionalne, Światowe Dni Młodzieży

EN71, Przewozy Regionalne, Światowe Dni Młodzieży

„Tygrysek” z Tarnowa w trakcie postoju na stacji Kraków Płaszów.

 

EN77, Koleje Małopolskie

Dodatkowy pociąg Kolei Małopolskich w relacji Wieliczka Rynek-Kopalnia - Kraków Płaszów kończy bieg. Tworzą go jednostki EN77-002 i EN77-003.

 

EN77, Koleje Małopolskie

Bezpośrednio po przyjeździe nastąpiła zmiana kierunku jazdy i skład EN77-003 + EN77-002 był już gotowy do drogi jako pociąg nr 33255 relacji Kraków Płaszów - Wieliczka Rynek-Kopalnia.

 

 EN64-003+EN99-003, Koleje Małopolskie

EN64-003+EN99-003, Koleje Małopolskie

Złożony z jednostek EN64-003 i EN99-003 pociąg osobowy Kolei Małopolskich relacji Wieliczka Rynek-Kopalnia - Kraków Lotnisko w trakcie wjazdu i postoju w Krakowie Płaszowie.

 

Na koniec podstawił się InterCity 31112 „Korczak” relacji Kraków Płaszów (13:32) – Kraków Główny (13:38/47) – Tomaszów Mazowiecki (15:52/53) – Warszawa Centralna (17:16/18:05) – Siedlce (19:13/14) – Biała Podlaska (20:00/01) – Terespol (20:27). Tworzyły go jednostki ED74-014 i ED74-008 z lat 2007 i 2008. Temat tych ezt co jakiś czas pojawia się w mediach, ponieważ część z nich jest odstawiona i niszczeje, czekając na remont, który raczej nie nastąpi w najbliższym czasie. W dodatku z komfortu (a raczej jego braku) oferowanego przez jednostki serii ED74 pasażerowie nie są zbyt zadowoleni.

 

ED74, PKP Intercity

ED74, PKP Intercity

 ED74-014 + ED74-008 jako InterCity 31112 „Korczak” w trakcie wjazdu na stację początkową i postoju na niej. Górą jedzie inny produkt firmy PESA, czyli tramwaj „Krakowiak”.

 

W trakcie tego krótkiego pobytu na stacji Kraków Płaszów nagrałem także materiał filmowy. Zobaczycie w nim głównie przedstawione na powyższych zdjęciach pojazdy. Na początek odjazd dolnośląskich jednostek EN57-905 + EN57-1446 + EN57-1103. Później pojawia się EN99-003 + EN64-003 jako pociąg Kolei Małopolskich w relacji Kraków Lotnisko – Wieliczka Rynek-Kopalnia. Kolejna scena to odjazd EN71-021 + EN71-022 do Rzeszowa. W kadrze pojawia się także manewrująca EU07-085. Ostrzegając dźwiękowo na wypełniony pielgrzymami peron wjeżdża EN99-001 + EN64-002. Zobaczycie także odjazd tego składu.

Dalszy ciąg filmu to wjazd i odjazd „tygryska”, czyli EN71-016 i EN71-015 z Tarnowa do Krakowa Głównego. Później odjeżdżają ED72-013 i ED72-002 do Wadowic. Następnie podstawiają się ED74-014 i ED74-008 do Terespola. Potem zobaczycie odjazd EN64-006 + EN99-004 jako osobowy Kolei Małopolskich ze stacji Kraków Lotnisko do Wieliczki Rynku-Kopalni. Na koniec w przeciwnej relacji pojedzie EN64-003 z EN99-003.

 

 

Na temat ŚDM w Krakowie jeszcze zamieszczę kilka wpisów. Nie będzie jednak już materiałów kolejowych.

 

Blog Transportowy na Google +

niedziela, 17 kwietnia 2016
Czeskie wagony w polskich pociągach

Niedawno w dziale Kolej zamieściłem artykuł o ciekawym czeskim pociągu z Ostrawy do Krakowa (link). Cały skład, czyli elektrowóz i wagony, należący do Českych dráh. Tamten pociąg to już niestety historia. Nie znaczy to jednak, że czeski tabor nie pojawia się na polskich torach.

Lokomotywy z Republiki Czeskiej prowadzą składy pasażerskie i towarowe. Wagony osobowe z logo ČD także jeżdżą po Polsce. Ich swoiste „apogeum ilościowe” miało miejsce w wakacje 2015. Wówczas PKP Intercity wypożyczyło 30 wagonów klasy 2 od tego przewoźnika. Były one głównie wykorzystywane do zestawiania sezonowych dodatkowych pociągów, które w związku z tym stały się wyjątkowo kolorowe (czeskie wagony biało-zielone i biało-niebieskie i różne malowanie polskiego taboru). Niestety jakoś przeoczyłem fakt kursowania tak ciekawych składów i w związku z tym nie mam zdjęć, ani filmów je dokumentujących. Jedynie 31.08.2015 na stacji Kraków Płaszów wykonałem kilka fotek. Był wtedy straszny upał, który zdecydowanie odstraszał mnie od „biegania” z aparatem wzdłuż składu. Oto, co wówczas utrwaliłem:

 

Wagony ĆD na sieci PKP

Widok ogólny na tory stacji Kraków Płaszów. Pośród przeróżnego taboru wagony ČD - w długim składzie TLK stojącym przy peronie. Niestety nie znam jego relacji. W dali, w tle kościół Mariacki. Warto także zwrócić uwagę na prawą stronę zdjęcia: dwa spalone wagony odstawione w tamtym miejscu już od dłuższego czasu.

 

Wagony ĆD na sieci PKP

Zbliżenie na kolorowy skład TLK stojący przy peronie. Co drugi wagon należy do kolei czeskich. W tym przypadku są one w nowych, biało-niebieskich barwach ČD.

 

Wagony ĆD na sieci PKP

Przykładowy przedziałowy wagon kolei ČD w pociągu PKP Intercity. Obecnie obowiązujące biało-niebieskie malowanie. To seria B249 nr 515420-41738-5 ze stacji Bohumin.

 

Wagony ĆD na sieci PKP

Wagony ĆD na sieci PKP

Do Polski trafiły także wagony w dawnym, biało-zielonym schemacie malowania. Tu pojazd o oznaczeniu serii B249 nr 515420-41717-9 ze stacji Bohumin. We wrześniu 2015, po zwrocie do Czech przeniesiono go do Brna.

 

Wagony ĆD na sieci PKP

W prezentowanym składzie pomiędzy czeskimi wagonami umieszczono polskie. Niestety nie utrwaliłem oznaczeń tego malowanego klasycznie pojazdu PKP Intercity.

 

Wagony ĆD na sieci PKP

Pośród licznego na stacji Kraków Płaszów taboru lokomotywa SM42-3003 manewruje z wagonami, jako pierwszy biało-niebieski należący do czeskich kolei ČD.

 

Jak podają źródła internetowe, w 2016 roku PKP Intercity zamierza wypożyczyć aż 150 wagonów. Ciekawe, czy znów będą to pojazdy z logo ČD. Warto jeszcze zwrócić uwagę na fakt, że wagony pasażerskie kolei czeskich regularnie jeżdżą po Polsce w składach pociągów międzynarodowych. Jest to jednak tabor wyższej klasy, niż ten wynajmowany w ubiegłym roku.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

wtorek, 01 grudnia 2015
Dzień Kolejarza 2014 w Krakowie (3)

Link do części nr 2.

Przedstawiłem już ekspozycję PKP Cargo, PKP Energetyka i Przewozów Regionalnych. Czas zatem na ostatniego przewoźnika prezentującego swój tabor na dworcu Kraków Główny - PKP Intercity. Wystawił on dwie lokomotywy i trzy wagony. SM42-3004 (18D przerobiona z SM42-027, rocznik 1967 – za Phototrans.eu) i EP09-007 (rocznik 1991) z wagonem klasy pierwszej, barowym i klasy drugiej.

 

SM42-3004, PKP Intercity

SM42-3004 z PKP Intercity.

 

EP09-007, PKP Intercity

EP09-007, PKP Intercity. Lokomotywa była sprzęgnięta z SM42-3004 i wagonami, dlatego zrobienie jej ładnego zdjęcia niestety nie było możliwe.

 

 Wagon klasy pierwszej, typ 112A, Cegielski, modernizacja PESA

Wagon klasy pierwszej, typ 112A, Cegielski, modernizacja PESA

Wagon klasy pierwszej, typ 112A, Cegielski, modernizacja PESA  Wagon klasy pierwszej, typ 112A, Cegielski, modernizacja PESA

 Wagon klasy pierwszej, typ 112A, Cegielski, modernizacja PESA  Wagon klasy pierwszej, typ 112A, Cegielski - tabliczka znamionowa

Bezpośrednio za EP09 stał wagon klasy pierwszej serii A9nouz nr 505119-78276-9 ze stacji Kraków Główny. To typ 112A wyprodukowany w roku 1986 przez Fabrykę Pojazdów Szynowych H. Cegielski, a w roku 2014 zmodernizowany na typ 140A przez PESĘ Bydgoszcz.

 

 Wagon barowy, typ 112A, Cegielski, modernizacja PESA

Wagon barowy, typ 112A, Cegielski, modernizacja PESA  Wagon barowy, typ 112A, Cegielski, modernizacja PESA

 Wagon barowy, typ 112A, Cegielski, modernizacja PESA  Wagon barowy, typ 112A, Cegielski, modernizacja PESA

Do „jedynki” doczepiono wagon barowy serii WRnouz nr 505188-70212-8 ze stacji Kraków Główny. To typ 112A wyprodukowany w roku 1988 przez Fabrykę Pojazdów Szynowych H. Cegielski, a w roku 2014 zmodernizowany na typ 113Aa przez PESĘ Bydgoszcz.

 

Bezprzedziałowy wagon klasy drugiej, typ 111A, Cegielski, modernizacja PESA

Bezprzedziałowy wagon klasy drugiej, typ 111A, Cegielski, modernizacja PESA

Bezprzedziałowy wagon klasy drugiej, typ 111A, Cegielski, modernizacja PESA  Bezprzedziałowy wagon klasy drugiej, typ 111A, Cegielski - tabliczka znamionowa

Ostatni, trzeci wagon to bezprzedziałowa „dwójka” serii B7bnopuz nr 505184-78047-4 ze stacji Kraków Główny. To typ 111A wyprodukowany w roku 1989 przez Fabrykę Pojazdów Szynowych H. Cegielski, a w roku 2014 zmodernizowany na typ 111Arow przez PESĘ Bydgoszcz.

 

Na tym kończę relację z Dnia Kolejarza 2014 w Krakowie.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo 

środa, 23 września 2015
FLIRT dla PKP Intercity

O elektrycznych zespołach trakcyjnych typu FLIRT, które dla PKP Intercity produkuje konsorcjum Stadler Polska – NEWAG pisałem w listopadzie 2013. Tu link. Jeden z 20 zamówionych wówczas egzemplarzy został 23 września 2015 oficjalnie zaprezentowany w trakcie gdańskich targów TRAKO 2015. To jednostka oznaczona numerem ED160-009. Nie był to jednak jedyny FLIRT w barwach PKP Intercity, który dotarł do Trójmiasta. Skład nr ED160-005 odbył przejazd promocyjny w relacji Warszawa – Gdańsk, przewożąc  zaproszonych gości.

W trakcie targowej prezentacji Christian Spichiger (prezes zarządu Stadler Polska) symbolicznie przekazał pierwszy skład prezesowi PKP Intercity, Jackowi Leonkiewiczowi.

 

ED160-009 (FLIRT 3), PKP Intercity

ED160-009 jako ekspozycja targów TRAKO 2015.

 

„Tegoroczna edycja TRAKO ma dla nas szczególne znaczenie, ponieważ mamy zaszczyt zaprezentować nowy pojazd – FLIRT w wersji dalekobieżnej dla PKP Intercity. Śmiało mogę powiedzieć, że ten kontrakt jest kolejnym krokiem milowym na polskim rynku. Przekazując symboliczny klucz do pojazdu, chciałbym podziękować przewoźnikowi za dotychczasową współpracę. Życzę efektywnej eksploatacji pojazdów FLIRT od grudnia i wielu zadowolonych pasażerów” – powiedział Christian Spichiger.

Na temat przekazywanego ezt wypowiedział się także Jacek Leonkiewicz: „Pociągi FLIRT stanowią element największego w historii PKP Intercity programu inwestycyjnego, którego wartość przekracza 5 mld zł. Dzięki niemu nasi pasażerowie już teraz mogą podróżować nowoczesnymi i komfortowymi pociągami. Składy wyprodukowane przez konsorcjum Stadler-NEWAG wejdą do rozkładu jazdy już w grudniu. Będą jeździły w ramach ekonomicznej kategorii InterCity, gwarantując podróż w atrakcyjnej cenie”.

 

ED160-005 (FLIRT 3), PKP Intercity

Jednostka ED160-005, która w dniu 22.09.2015 wykonała przejazd specjalny Warszawa - Gdańsk.

 

Zakupione przez PKP Intercity FLIRT-y to przedstawiciele trzeciej generacji tych popularnych w Europie ezt, wersja dalekobieżna. Każdy z nich będzie posiadał łącznie 360 miejsc siedzących, w tym 60 w klasie pierwszej. Elementy wyposażenia to np. ergonomiczne fotele, nowoczesne toalety i klimatyzacja. Przy każdym siedzeniu zamontowano gniazdko elektryczne oraz indywidualne oświetlenie. Elektroniczne wyświetlacze podadzą informacje o trasie przejazdu. FLIRT-y będą miały WiFi. Warto to podkreślić, bo tego bardzo przydatnego rozwiązania brakuje wszakże we flagowych pociągach PKP Intercity, czyli w Pendolino.

FLIRT-y dla PKP Intercity są przystosowane do jazdy z prędkością 160 km/h. Ich rozkładowa eksploatacja rozpocznie się 15 grudnia 2015. Dwa zaprezentowane w Gdańsku egzemplarze należą do grona 18 już gotowych pojazdów. Brakujące dwa są jeszcze w fazie produkcji, ale jak zapewnia Stadler, wszystko zostanie wykonane w terminie. Dla podkreślenia, że nowe ezt powstały w Polsce, producent naniósł na nie napisy: „Stadler – wyprodukowano w Siedlcach”. Wartość całego kontraktu to 1 mld 621 mln zł. Obejmuje on także serwis taboru przez 15 kolejnych lat.

Warto jeszcze dodać, że jesienią w Siedlcach Stadler rozpocznie produkcję 58 FLIRT-ów trzeciej generacji dla Holenderskich Kolei Państwowych NSR oraz 15 dla węgierskich kolei MÁV.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

Blog Transportowy na Facebooku

20:50, lukaszwoblog , kolej
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 08 marca 2015
Vectron z TLK Karpaty

Jak podał portal Rynek Kolejowy, ze względu na braki taborowe spółka PKP Intercity zdecydowała się na wypożyczenie czterech elektrowozów. To Vectrony DC produkcji Siemensa. Lokomotywy są własnością DB Schenker Rail Polska i wyróżniają się charakterystycznym czerwonym malowaniem. Maszyny mają być eksploatowane przez PKP Intercity do lipca 2015.

Na jednego z Vectronów natrafiłem na stacji Kraków Płaszów w sobotę 21 lutego 2015. To maszyna o oznaczeniu X4EC-052 (NVR 91 51 5 170 052-2). Rocznik 2014. Elektrowóz przyciągnął pociąg TLK 13101/33103 „Karpaty” z Warszawy Wschodniej (5:18) przez Warszawę Centralną (5:25/30), Warszawę Zachodnią (5:34/35), Opoczno Południe (6:43), Włoszczową Północ (7:16), Miechów (7:59) i Kraków Główny (8:32/39). Skład był na tyle długi (12 wagonów), że nie zmieścił się w peronie (dwa wagony). Na stacji Kraków Płaszów (przyjazd 8:39) TLK „Karpaty” jest dzielony na dwa pociągi. Pierwsza część jedzie  do Krynicy (przyjazd na 13:38), a druga do Zakopanego (na 12:10).

 

Siemens Vectron DC, DB Schenker Rail Polska, PKP Intercity

Vectron DC X4EC-052 wjeżdża na stację Kraków Płaszów.

 

Na dalszym odcinku szybka lokomotywa już nie jest potrzebna. Vectron został odczepiony od składu i odjechał na tor odstawczy od strony Krakowa Głównego. Zastąpiły go dwie maszyny serii EU07. Jedna podpięła się pod część składu do Krynicy (odjazd o 8:54), a druga do Zakopanego (odjazd o 8:53).

 

Siemens Vectron DC, DB Schenker Rail Polska, PKP Intercity

Siemens Vectron DC, DB Schenker Rail Polska, PKP Intercity

Skład już na peronie. Pantografy opuszczone. Za chwilę Vectron zostanie odczepiony od wagonów.

 

Siemens Vectron DC, DB Schenker Rail Polska, PKP Intercity

Siemens Vectron DC, DB Schenker Rail Polska, PKP Intercity

Wagony odczepione, oświetlenie manewrowe włączone. Vectron za chwilę odjedzie, a do obu stron składu podczepią się EU07 PKP Intercity.

 

Siemens Vectron DC, DB Schenker Rail Polska, PKP Intercity

 Oznakowanie Vectrona nr 052.

 

 Tablica kierunkowa TLK Karpaty  Tablica kierunkowa TLK Karpaty

Tablice kierunkowe TLK „Karpaty”. Relacja do Krynicy i Zakopanego.

 

Wagon dwuklasowy serii AB9nou, PKP Intercity

Wagon dwuklasowy serii AB9nou, PKP Intercity  Wagon dwuklasowy serii AB9nou, PKP Intercity

W części jadącej do Krynicy pojawiła się mała ciekawostka taborowa, czyli dwuklasowy wagon serii AB9nou w starym, czerwono-zielonym malowaniu. Taki wagon już prezentowałem w Blogu Transportowym, wówczas jeszcze z pierwotnym oznaczeniem serii ABdnu (link).

 

Siemens Vectron DC, DB Schenker Rail Polska, PKP Intercity

Siemens Vectron DC, DB Schenker Rail Polska, PKP Intercity

Vectron odjeżdża od składu. Za chwilę jego miejsce zajmie EU07.

 

Wagony TLK Karpaty, PKP Intercity

Po podczepieniu lokomotyw serii EU07 jedna z nich lekko odciągnęła swoją część składu. Wagony z prawej strony zdjęcia pojadą do Zakopanego, a z lewej do Krynicy.

 

Siemens Vectron DC, DB Schenker Rail Polska, PKP Intercity

Siemens Vectron DC, DB Schenker Rail Polska, PKP Intercity

Vectron przejeżdża między peronami stacji Kraków Płaszów. W tle górnego zdjęcia budowana estakada tramwajowa, czyli łącznik między ulicą Wielicką i linią do Małego Płaszowa.

 

Tak Siemens Vectron numer X4EC-052 prezentował się w ruchu. Wjazd na stację Kraków Płaszów z TLK „Karpaty”. Odjazd od wagonów i przejazd w kierunku Krakowa Głównego, na tor odstawczy. Na filmie zobaczycie także budowaną estakadę tramwajową, czyli nowy element architektoniczny stacji Kraków Płaszów:

 

 

 

Stałym zadaniem Vectronów DC z DB Schenker Rail Polska jest obsługa pociągów towarowych. Ich użycie przez PKP Intercity do prowadzenia składów pasażerskich jest więc bardzo ciekawym urozmaiceniem pewnej monotonii taborowej w dalekobieżnym ruchu osobowym. Warto jeszcze dodać, że firma DB Schenker Rail Polska łącznie zamówiła 23 Vectrony. Pierwszy egzemplarz przewoźnikowi dostarczono w 2012 roku. Finalizacja zamówienia nastąpi w roku 2015. Do odbioru zostały ostatnie sztuki. 

 

 Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

Blog Transportowy na Facebooku

środa, 07 stycznia 2015
Podróż Pendolino

Temat szybkich pociągów firmy Alstom już kilka razy pojawiał się w Blogu Transportowym. W jednym z wpisów (link) obiecałem relację z przejazdu. Zatem oto ona. Kraków Główny – Warszawa Centralna – Kraków Główny.

Zacznę od zakupu biletu. Wbrew wszelakim doniesieniom medialnym proces ten przebiegł bez problemu. Nie kupowałem jednak zaraz po rozpoczęciu internetowej sprzedaży, tylko 1 grudnia 2014. Najpóźniejszym dostępnym terminem był wówczas 31 grudnia. Szkoda, bo w podróż planowałem wybrać się w styczniu. W końcu z żoną zdecydowaliśmy się na 24 grudnia. Data bardzo dobra, bo ze względu na święta była szansa na mniejszą ilość pasażerów. Ponieważ zamierzałem nagrać film i zrobić trochę zdjęć, im mniej osób na pokładzie tym lepiej. Każdy z biletów (czyli łącznie cztery, bo dla dwóch osób) kupiłem po najniższej cenie, za 49 zł. Rewelacja. Nigdy tak tanio nie jechałem z Krakowa do Warszawy. Klasa druga, wagon nr 11 (w obu przypadkach).

Do Warszawy podróżowaliśmy pociągiem EIC Premium 3500/1. Jego pełna relacja to Kraków Główny (6:05) – Warszawa Zachodnia (8:28/29) – Warszawa Centralna (8:33/37) – Warszawa Wschodnia (8:44/46) – Iława Główna (10:26/27) – Malbork (11:03/04) –Tczew (11:15/16) – Gdańsk Główny (11:33/36) – Gdańsk Wrzeszcz (11:40/41) – Gdańsk Oliwa (11:46/47) – Sopot (11:50/51) – Gdynia Główna (11:59). Potem Pendolino zjeżdża na stację Gdynia Postojowa (12:12). Rozkład jazdy uwzględnia także postój techniczny na stacji Pilica (7:42/44). Tego dnia pociąg ten był obsługiwany przez ED250-004.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity, Kraków Główny

ED250-004 jako pociąg EIC Premium 3500/1 do Gdyni Głównej. Stacja Kraków Główny, 20 minut do odjazdu.

 

Nasz wagon nr 11 okazał się przedostatnim (człon „b”). Ostatni (czyli w tym przypadku „a”) to klasa pierwsza. Wszystkie pozostałe klasa druga. Człon „c” jest przystosowany do przewozu inwalidów – windy w drzwiach, specjalna toaleta. Także w tym wagonie znajduje się restauracja Wars.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Wnętrze jedynego wagonu klasy pierwszej (człon „a”). W rzędach tylko po trzy siedzenia. W klasie drugiej o jedno więcej. Tu fotele są szersze i mają charakterystyczne miękkie, żółte zagłówki.

 

 Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Klasa pierwsza kończy się niedostępnymi dla pasażerów drzwiami. Przez małe okienko nie zobaczymy jednak kabiny maszynisty. Jest ona za kolejnymi drzwiami, a za tymi tylko wąski przedsionek, z którego korzystała obsługa pociągu. Nad niedostępnym wejściem wyświetlacz podający nazwy stacji, na których zatrzyma się Pendolino. 

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Obok drzwi do przedziałów pasażerskich (we wszystkich wagonach) umieszczono hamulec bezpieczeństwa i interkom.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Wnętrze klasy drugiej. Tu już w każdym rzędzie są po cztery fotele. Większość z nich była pusta, na co niewątpliwie miał wpływ termin mojego przejazdu: 24 grudnia.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Inne przykłady wnętrza drugiej klasy.

 

 Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Za siedzeniami umieszczono składane metalowe stoliki. Pod każdym folder informacyjny o Pendolino i gazetka wydawana przez PKP Intercity.

 

 Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Na brak monitorów we wnętrzu Pendolino nie można narzekać. Są większe, mniejsze. Niestety na żadnym nie zobaczymy aktualnej prędkości.

 

 Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Pomiędzy fotelami umieszczono dodatkowe, indywidualne oświetlenie. Lampka bardzo dobrze oświetla przestrzeń przed pasażerem. Są na niej dwa włączniki - oddzielne dla prawego i lewego miejsca. Na zdjęciu świeci się całość.


 Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Na ścianach zamontowano panele z numeracją miejsc. Obok tradycyjnej naklejki znajdują się małe wyświetlacze. W trakcie moich przejazdów podawały one jedynie wypisany obok numer.

 

 Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

W całym Pendolino dla pasażerów są dostępne jedynie trzy wydzielone małe przedziały. Każdy czteroosobowy, z adnotacją, że jest przeznaczony dla osób z dziećmi do lat sześciu i kobiet w ciąży. Te przedziały umieszczono w wagonie nr 11, czyli w członie „b”.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity  Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Przejścia pomiędzy poszczególnymi członami Pendolino.

 

 Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

 Wnętrze dużej toalety dla inwalidów. Wagon nr 12 (człon „c”). Znajduje się tam także przewijak dla niemowląt.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Wnętrze Warsu jest dość małe, ale nie jest to problemem. Posiłek można zamówić bezpośrednio do swojego miejsca. 

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

W członie „c” oprócz Warsu znajduje się także przedział pasażerski.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

W członie „c” zamontowano windy dla osób niepełnosprawnych.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity, tabliczka znamionowa

Tabliczka znamionowa. Savigliano to nazwa włoskiej miejscowości, w której Alstom produkuje pociągi dużej prędkości.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Fragment członu „c”: rozsuwane wejście do toalety dla inwalidów, winda w drzwiach zewnętrznych i przejście do sąsiedniej części pociągu („b” nr 11).  

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Wąski korytarz obok kuchni Warsu.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Inne wąskie przejście. Po prawej stronie półki na większe bagaże. Pomysł dobry, ale w polskich realiach budzący obawy siedzących w oddali pasażerów. Tu nad torbami nie ma kontroli i każdy ma do nich dostęp, dlatego w trakcie mojego przejazdu niektóre osoby duże bagaże stawiały przy fotelach lub z trudem wrzucały je na wąskie szklane półki nad siedzeniami.


Pendolino ze stacji rusza bezgłośnie i bez charakterystycznego szarpnięcia. Można więc przegapić odjazd. Po chwili jednak o tym, że jedziemy przypomną nam wstrząsy związane z przejazdem po rozjazdach. Odczuwa się także jazdę po łukach – siły odśrodkowe szczególnie oddziałują na krętym szlaku za Krakowem. Na prostych jest zupełnie inaczej. Ponieważ jechaliśmy po ciemku, a wnętrze było doskonale wyciszone (to wielki plus Pendolino – bardzo cicha jazda) trudno było ustalić, z jaką prędkością jechaliśmy. Niestety w całym pociągu brak informacji na ten temat. Przyznam, że byłem tym bardzo zdziwiony. Aktualną prędkość podają przecież nawet zwykłe, stare wagony, które przeszły choć drobną modernizację. Taki gadżet naszych czasów, którego w Pendolino zabrakło. Dziwne, bo to właśnie w szybkich pociągach wyświetlanie aktualnej prędkości powinno być priorytetem, który zachwyca pasażerów. W rolę wyświetlacza wcieliła się obsługa pociągu. Oczywiście nie dosłownie. Gdzieś na CMK podano komunikat, że właśnie przekroczyliśmy prędkość 200 km/h. Słychać to na poniższym filmie (dokładnie w 3:08 minucie). To pełna treść tej zapowiedzi: „Szanowni państwo, właśnie osiągnęliśmy prędkość 200 km/h. PKP Intercity jest pierwszym przewoźnikiem w rejonie Europy Środkowej, którego pociągi jeżdżą z taką prędkością. Życzymy państwu przyjemnej podróży na pokładzie Expressu Intercity Premium”. Przyznam, że takiej szybkości w ogóle nie odczuwa się.

Brak informacji na temat aktualnej szybkości, czy lokalizacji pociągu nie oznacza, że nie ma możliwości jej podawania. Całe Pendolino wypełnione jest wieloma monitorami. Większymi i mniejszymi. Zobaczymy na nich różne filmy promocyjne PKP Intercity, zdjęcia zwierząt, ciekawostki językowe. Cały program nie jest zbyt długi, więc dość szybko oglądamy to samo i to samo... Można by dodać choć trochę więcej elementów, a podróż byłaby ciekawsza.

Wnętrze Pendolino robi wrażenie pojazdu z przyszłości. Coś w stylu science fiction. Takie odczucia miałem szczególnie w trakcie przechodzenia pomiędzy poszczególnymi członami oraz obok kuchni Warsu. Idzie się jakimś tunelem, wokoło nikogo nie ma. Tak dziwnie :) Drzwi poprzeczne zamontowane są tylko do przedziałów pasażerskich. Nie trzeba naciskać guzików, otwiera je fotokomórka, która niestety w kilku przypadkach reagowała z opóźnieniem. Kolorystyka wnętrza nie zachwyca. Szara wykładzina na podłodze, a siedzenia zielone. Ten drugi kolor wyjątkowo nie podoba mi się. Przy okazji to barwa kojarząca się bardziej z Kolejami Mazowieckimi niż z PKP Intercity. Siedzenia są dość szerokie i wygodne, można je także rozkładać. Wówczas nie utrudniamy życia siedzącym za nami osobom, bo konstrukcja oparcia pozostaje nieruchoma, a obniża się jedynie część, na której siedzimy. Na poprzedzających fotelach zamontowano rozkładane stoliki. Są one metalowe, bez zbędnych wytłoczeń, co ułatwia zachowanie czystości. Stoliki przydają się chociażby do umieszczenia na nich bezpłatnych napojów serwowanych w trakcie jazdy. W klasie pierwszej dodatkowo pasażer otrzyma przekąskę – chyba małe ciasteczko? Niestety konstrukcja siedzeń nie jest zbyt stabilna. Kiedy pasażer siedzący przede mną ruszał się, mój kubek z gorącym napojem był mocno wstrząsany.

Wygodny fotel, dużo miejsca na nogi (kolejny wielki plus dla Pendolino). To w połączeniu z wczesną porą i ciemnościami panującymi za oknami daje idealne podstawy do ucięcia sobie drzemki. Niestety przerywanej co jakiś czas różymi komunikatami. Wprawdzie większość z nich (np. o opłacie 650 zł za brak biletu) pojawia się na początku podróży, ale później też jakieś informacje wyrwą nas ze snu. Dowiemy się np. o całkowitym zakazie palenia, czy o fakcie przekroczenia 200 km/h.

Toalety w Pendolino niestety są bardzo małe, ciasne. Nie należę do osób otyłych, a jednak nie czułem się zbyt swobodnie w tak małym pomieszczeniu. W dodatku drzwi otwierają się do środka, więc aby je zamknąć (bądź otworzyć) trzeba prawie wejść na muszlę klozetową. W sumie jak w samolocie. Jeżeli jesteśmy w pobliżu toalety dla inwalidów, polecam skorzystanie z niej. Automatyczne rozsuwane drzwi (o ich zamknięciu informuje komunikat głosowy) i ogromna wręcz przestrzeń. Osoby z małym dzieckiem znajdą tam dodatkowo przewijak.

No ale dość tych opisów. Zapraszam na spacer po wnętrzu ED250-004. Film nagrałem przechodząc przez cały skład, od członu „a”, do „g”. Warto zwrócić uwagę na różnicę hałasu. W przedziałach pasażerskich jest cichutko, natomiast pomiędzy nimi trochę głośniej, aczkolwiek i tak ciszej niż w tradycyjnych wagonach. Począwszy od 3:08 minuty usłyszycie wspomniany komunikat o osiągnięciu magicznych 200 km/h:

 

 

 

Do Warszawy Centralnej EIC Premium 3500/1 dotarł planowo. Zgodnie z moim przewidywaniem frekwencja nie była zbyt duża. Niekiedy tylko po kilka osób na wagon. Doskonale widać to na powyższym filmie i zdjęciach.

 

Alstom Pendolino, ED250-004, PKP Intercity

Bohater wpisu, czyli Pendolino ED250-004 na stacji Warszawa Centralna. Za chwilę wyruszy do Gdyni.

 

ED250-004 w stronę Gdyni odjechało z minimalnym, ok. 2-3 minutowym opóźnieniem. Najprawdopodobniej było to związane z dość mocnym spóźnieniem pociągu z Budapesztu, z którym Pendolino skomunikowano. Skład z Węgier zatrzymał się na tym samym peronie, a prowadzącą go lokomotywę EP09 doskonale słychać na poniższym filmie. Bardzo głośno szumi. Tak skład EIC Premium 3500/1 odjeżdżał ze stacji Warszawa Centralna:

 

 

Do Krakowa wracaliśmy tą samą jednostką, czyli ED250-004. Pendolino obsługiwało pociąg powrotny EIC Premium 5306/7 relacji Gdynia Główna (14:07) – Sopot (14:14/15) – Gdańsk Oliwa (14:19/20) – Gdańsk Wrzeszcz (14:24/25) – Gdańsk Główny (14:30/33) – Tczew (14:48/49) – Malbork (15:00/01) – Iława Główna (15:36/37) – Warszawa Wschodnia (17:21/23) – Warszawa Centralna (17:30/35) – Warszawa Zachodnia (17:39/40) – Kraków Główny (20:03). Według rozkładu jazdy jednostka ze stacji Gdynia Postojowa ruszyła o 13:54, do Gdyni Głównej dojeżdżając na 14:02. Tym razem frekwencja była jeszcze niższa. W naszym wagonie nr 11 tylko 7 osób, podobnie w pozostałych. Nim odjechaliśmy z Warszawy Centralnej kilka razy musieliśmy wysłuchać komunikatów o karze 650 zł za brak biletu. Ledwo ta denerwująca już wiadomość ucichła, wjechaliśmy na Warszawę Zachodnią i znów zaczęło się: kolejne trzykrotne powtórzenie komunikatu. Nawet przez chwilę zastanawiałem się, czy zaraz nie przyjdzie konduktor i przepyta wszystkich pasażerów ze znajomości tej treści :) Współczuć należało osobom, które przejeżdżały przez całą Warszawę, zaliczając te komunikaty (oraz inne) także na stacji Warszawa Wschodnia.

Do Krakowa Głównego dotarliśmy planowo. Podróż była bardzo przyjemna. Pendolino zdecydowanie oceniam pozytywnie, choć wśród tych plusów są i minusy. O denerwujących i wielokrotnie powtarzanych komunikatach głosowych już pisałem, o maleńkich toaletach i braku informacji o prędkości składu także. Inny i zdecydowanie większy minus to brak darmowego Internetu. Dziwi fakt, że PKP Intercity nie wyposażyło swojego najnowszego i najdroższego „dziecka” w coś, co jest standardem nawet w autobusach komunikacji miejskiej. W dodatku w trakcie jazdy bardzo ciężko jest skorzystać z własnego Internetu – przeważają odcinki bez zasięgu.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo 

 Blog Transportowy na Facebooku

sobota, 13 grudnia 2014
Jeszcze o Pendolino

Wracam jeszcze do tematu polskich Pendolino, a dokładniej do ich jazd testowych. Pisałem o tym już tutaj. Niestety wówczas nie udało mi się  zobaczyć ED250 w ruchu. Okazja ku temu nadarzyła się w sobotę 6 grudnia 2014, czyli na ponad tydzień przed rozpoczęciem rozkładowych kursów z pasażerami. Na krakowskim Dworcu Głównym stał wówczas skład ED250-007, który właśnie szykował się do odjazdu. Światło manewrowe sugeruje, że zjeżdża on do pobliskiej wagonowni PKP Intercity.

Poniżej zdjęcia i film z odjazdu.

 

Pendolino, PKP Intercity, ED250-007, Kraków Główny

ED250-007 gotowe na manewry. Za chwilę odjedzie do wagonowni PKP Intercity.

 

Pendolino, PKP Intercity, ED250-007, Kraków Główny

Wejście do drugiego wagonu. Taka numeracja jest tymczasowa. Od 14 grudnia pierwszy człon Pendolino będzie oznaczony cyfrą 10, a kolejne następnymi wzwyż. To zdjęcie musiałem powtarzać trzykrotnie. Za każdym razem w kadr wbiegał personel pokładowy, który pospiesznie przemieszczał się raz w jedną, raz w drugą  stronę. Czyżby próbna ewakuacja :)

 

Pendolino, PKP Intercity, ED250-007, Kraków Główny

Pendolino, PKP Intercity, ED250-007, Kraków Główny

ED250-007 odjeżdża z peronu czwartego stacji Kraków Główny.

 

 

 

Temat Pendolino już niedługo powróci do Bloga Transportowego. Na pewno zamieszczę relację z przejazdu, bo bilety już od dłuższego czasu posiadam :)

 

 Blog Transportowy na Google +

Blog Transportowy na Facebooku

 
1 , 2 , 3