Blog Transportowy działa od 2009 roku. Jest poświęcony środkom transportu. Przeważają autobusy, ale nie brakuje także pojazdów szynowych, ciężarówek i trolejbusów. Jest tu także miejsce na wyjątkowe osobówki oraz teksty o samolotach i pływających środkach transportu. Autor w niniejszym blogu nie reprezentuje żadnej firmy i instytucji. Notki są wzbogacane informacjami prasowymi nadsyłanymi przez producentów. Nowy adres, pod którym publikowane są najnowsze wpisy to: www.blogtransportowy.eu.
| < Grudzień 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Google+
niedziela, 22 października 2017
Dzień Kolejarza 2016 w Krakowie (5) - inne

Przedstawiłem już pojazdy pokazane przy peronie pierwszym stacji Kraków Główny z okazji Dnia Kolejarza 2016 (link do ostatniego wpisu). Teraz pora na tabor, który pojawił się wówczas na dworcu w związku z rozkładowym ruchem pociągów i był ciekawym uzupełnieniem wystawy. Poniżej kilka zdjęć, które wtedy wykonałem (27.11.2016).



EP09, PKP Intercity

Pomiędzy peronem pierwszym (czyli tym z ekspozycją) i drugim przez dość długi czas stała lokomotywa EP09-020 z PKP Intercity. Rocznik 1992.

 

EU07, PKP Intercity

Za peronami na przydział pracy oczekiwał inny elektrowóz PKP Intercity. To EU07-511, rocznik 1989. Lokomotywa jest przystosowana do jazdy po sieci kolejowej Czech i Słowacji. Ma także swoje imię: Ivanka.

 

ED72, Przewozy Regionalne

ED72, Przewozy Regionalne

Przy peronie trzecim, na torze drugim, stały podstawione dwa elektryczne zespoły trakcyjne. Od strony Tarnowa widoczny na zdjęciu ED72-008 z Przewozów Regionalnych. To pociąg regio nr 30611 „Radziejowa” relacji Kraków Główny (14:30) – Bochnia (15:12/ 15:13) – Tarnów (15:49/15:50) – Gromnik (16:31/16:37) – Stróże (17:09) – Nowy Sącz (17:49). Od strony Katowic stał poniższy ezt do Oświęcimia.

 

 EN71, Przewozy Regionalne

EN71, Przewozy Regionalne

EN71, Przewozy Regionalne

Od strony Katowic przy peronie trzecim stał pociąg regio nr 34414 relacji Kraków Główny (14:40) – Trzebinia (15:39) – Oświęcim (16:18). Jego obsługę zapewniał pierwszy EN71, czyli numer „001”. Rocznik 1976. Jednostka błyszczała świeżym lakierem kolejnej wersji kolorystycznej Przewozów Regionalnych (naprawa P4 z datą 29.09.2016, wykonana w Idzikowicach).



EN71, Przewozy Regionalne

EN71, Przewozy Regionalne

Taka przestrzeń oddzielała pociągi regio do Nowego Sącza i Oświęcimia.

 

Bombardier Twindexx Vario

Bombardier Twindexx Vario

Bombardier Twindexx Vario

EP09-005 z pociągiem EIC 3522 „Kaszub” relacji Kraków Główny (14:37) – CMK – Warszawa Centralna (17:03/17:20) – Działdowo (18:35/18:36) – Malbork (19:40/19:41) – Gdańsk Główny (20:10/20:13) – Sopot (20:26/20:27) – Gdynia Główna (20:35). Obok na powrót do Warszawy oczekuje skład pociągu „Dragon” Kolei Mazowieckich. Tu piętrowy wagon sterowniczy produkcji Bombardiera – seria Twindexx. Nr 75 51 80-78 001-6. Rocznik 2008.



Bombardier Twindexx Vario

Jeden z wagonów doczepnych w składzie pociągu „Dragon”. Bombardier Twindexx Vario oznaczony jako seria B16mnopuxz nr 75 51 26-78 021-1.

 

Bombardier TRAXX

Bombardier TRAXX

Pociąg „Dragon” przyprowadziła lokomotywa EU47-011, czyli Bombardier TRAXX P160 DC, rocznik 2011. Skład oczekuje na godzinę 17:20, kiedy wyruszy z Krakowa Głównego, przez CMK do Warszawy Wschodniej (dotrze tam o 20:07).

 

Temat pociągu „Dragon” za jakiś czas powróci w Blogu Transportowym. Niestety to już historia. Koleje Mazowieckie zawiesiły jego kursowanie z dniem 10 lipca 2017. Przewoźnik uzasadnił tę decyzję wynikami finansowymi pociągu, które nie były satysfakcjonujące.

 

Blog Transportowy na Twitterze

poniedziałek, 11 września 2017
Na Národní den železnice po liniach przemysłowych

Wracam do tematu Narodowego Dnia Kolei w Czechach, obchody w Bohuminie w 2015 roku. Ostatnio prezentowałem parowóz 464.202 (link). Teraz pora na pociągi specjalne kursujące po liniach przemysłowych.

Jak już pisałem, Bochumin i Ostrawę tego dnia łączyły parowe pociągi specjalne. W tej relacji kursowała także trakcja spalinowa. Parowóz ze składem retro przejeżdżał między tymi miejscowościami w 10 – 15 minut. Natomiast spalinówka z tradycyjnym składem pasażerskim pokonywała ten odcinek nawet w 1,5 godziny. To ze względu na trasę pociągu, która wiodła przez niedostępne na co dzień tereny przemysłowe, przez linie kolejowe spółki AWT (więcej o tym przewoźniku tutaj).

Pierwszy odjazd z Bohumina przewidziano na godzinę 10:00. Kilkuwagonowy skład w całości wystawiły koleje ČD. Prowadziła go spalinowa lokomotywa 754 068-5, którą już prezentowałem w Blogu Transportowym (link).

To pociąg nr 10834, którego przyjazd do stacji końcowej Ostrava hl.n. przewidziano na godzinę 11:30. Był to dłuższy wariant trasy, przez miejscowości (stacje) Orlova, Doubrava, Poruba, Josefova Jama i Zarubek, a potem wjazd do Ostrawy od strony stacji Ostrava střed.

Tak ten pociąg specjalny prezentował się przed odjazdem ze stacji Bohumin:

 

Lokomotywa 754 068-5, České dráhy

Lokomotywa 754 068-5, České dráhy

Lokomotywa 754 068-5, České dráhy

Lokomotywa 754 068-5, České dráhy

Lokomotywa 754 068-5 z pociągiem specjalnym po torach AWT na stacji Bohumin. Za kilka minut wyruszy do Ostrawy. 26.09.2015.

 

Lokomotywa 754 068-5, České dráhy

Detal lokomotywy 754 068-5. Tabliczka znamionowa z rokiem produkcji: 1980.

 

Relacja pociągu

Informacja o relacji pociągu wywieszona w drzwiach jednego z wagonów.

 

Rozkład jazdy

Peronowy wyświetlacz podający nietypową relację podstawionego pociągu. Tego dnia był dość intensywnie fotografowany.

 

Drugi pociąg po sieci AWT odjeżdżał z Bohumina o 14:00 i do Ostrawy docierał już o 15:00, czyli o pół godziny szybciej. Jego początkowa trasa pokrywała się z dłuższą wersją – do miejscowości Orlova, a potem już inaczej, przez Hermanice i Ostravę-Hrušov.

Więcej kursów w tej relacji nie było. Natomiast w przeciwną stronę, czyli Ostrava hl.n. – sieć AWT – Bohumin jechały trzy pociągi. Dłuższa, czyli 1,5 godzinna wersja odjeżdżała z Ostrawy o 8:00 i 12:00, natomiast krótsza, godzinna o 15:20.

Niestety nie widziałem tego osobiście, ale najprawdopodobniej pociąg jadący krótszą trasą był prowadzony lokomotywą AWT.

 

Schemat tras pociągów

Schemat tras pociągów specjalnych na Národní den železnice w Bohuminie i Ostrawie. Kolorem czerwonym i zielonym zaznaczono składy jadące po sieci AWT.

 

Od kolejnego wpisu poświęconego tej ciekawej, kolejowej imprezie rozpocznę prezentację taboru pokazanego w Bohuminie. Było go całkiem sporo.

 

Blog Transportowy na Google +

niedziela, 30 lipca 2017
EN57 na murze

Graffiti pojawiające się na taborze to problem wielu przewoźników. Szczególnie na tego typu zniszczenia narażone są zespoły trakcyjne. Przez lata „lokalni twórcy” na swój cel wybierali ezt serii EN57. Niekiedy wręcz trudno było zobaczyć jednostkę w jej zakładowym malowaniu, bo przeważały pojazdy pobazgrane sprejami.

Czasami jednak dzieje się inaczej i graffiti nie pojawia się na ezt. To pojazd zostaje tematem grafiki. Tak np. stało się w Opolu. W miejscowości, której EN57 są wręcz kolejowym symbolem, obsługującym pierwotnie wszystkie zelektryfikowane linie wychodzące z miasta (np. w kierunku Kędzierzyna-Koźla, Strzelec Opolskich, czy Brzegu).

Takie kolejowe, w tym przypadku legalne graffiti możemy zobaczyć obok Wieży Piastowskiej, przy Narodowym Centrum Polskiej Piosenki.

 

EN57 graffiti

EN57 graffiti

Kolejowe graffiti w rejonie Wieży Piastowskiej. 4.03.2017.

 

Dlaczego piszę, że to EN57, a nie EN71? Zakładam, że autor (autorzy) malowidła wziął pod uwagę historyczne realia, czyli fakt, że EN57 było podstawowym ezt w Opolu. Dłuższe o jeden człon jednostki serii EN71 pojawiały się w tej miejscowości później (z Zakładu Taboru we Wrocławiu – od lat 80-tych lub po roku 2000 po przekazaniach z Krakowa).

 

Kalendarz imprez komunikacyjnych 

Tagi: EN57 EZT
17:41, lukaszwoblog , kolej
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 29 czerwca 2017
Koleją podmiejską do Malagi

Malaga to liczące blisko 600 tysięcy mieszkańców hiszpańskie miasto położone w Andaluzji, w popularnym wśród turystów regionie Costa del Sol („Wybrzeże Słońca”) – nad Morzem Alborańskim (zachodnia część Morza Środziemnego). W jego sąsiedztwie znajdują się popularne kurorty, takie jak np. Torremolinos, Fuengirola, czy Benalmádena. Dojazd z nich do Malagi transportem publicznym jest bardzo dobrze zorganizowany. Zarówno pociągiem, jak i autobusem. W tym wpisie omówię ten pierwszy środek transportu.

Kolej podmiejska docierająca do Malagi nosi nazwę Cercanías Málaga (nazwą Cercanías określane są także koleje dojazdowe w innych hiszpańskich miastach, np. Cercanías Sevilla w Sewilli) i składa się z dwóch linii: C1 i C2. Obsługuje je hiszpański narodowy przewoźnik RENFE (Red Nacional de los Ferrocarriles Españoles).

Fuengirolę z Malagą przez Benalmádenę i Torremolinos łączy linia oznaczona jako C1, której trasa jest wyznaczona stacjami Fuengirola i Málaga-Centro Alameda. Numer linii może być w pewien sposób mylący – wbrew pozorom nie jest to system komunikacji miejskiej Malagi. Oznaczenia C1, C2 itd. hiszpańskie koleje stosują również na innych trasach podmiejskich Cercanías. Przykładowo linie C1 i C2 kursują także w Sewilli. Takimi samymi symbolami oznaczone są autobusowe linie okrężne w Maladze (tzw. Circulary). W mieście tym mamy zatem trasy C1 i C2 obsługiwane przez kolej, jak i miejskie autobusy.

Wejście na większość peronów kolei podmiejskiej możliwe jest wyłącznie po skasowaniu biletu, który wówczas otwiera bramkę. Tu warto zwrócić uwagę na fakt, że bilet po włożeniu w szczelinę kasownika jest przez niego wciągany i po nadrukowaniu wysuwany w innym otworze – na górze. Przy opuszczaniu stacji Cercanías również należy użyć biletu do otwarcia bramki. Wprowadzenie takiego rozwiązania skutecznie eliminuje z pociągów tzw. element niepożądany, czyli różnego rodzaju gapowiczów.

Bilety na kolej podmiejską bez problemu kupimy w ustawionych przy wejściach na jej przystanki automatach RENFE. Można w nich płacić gotówką (monety i banknoty) oraz kartami płatniczymi. Taryfa Cercanías Malaga podzielona jest na kilka stref. Nie musimy jednak ich znać. Na ekranie automatu (menu w różnych językach, polskiego brak) wyświetla się lista przystanków docelowych. Po wybraniu interesującego nas, taryfa zostaje wybrana automatycznie. Przykładowo bilet w relacji Benálmadena-Arroyo de la Miel - Málaga-Centro Alameda kosztuje 2,70 euro. Na większych stacjach funkcjonują także kasy biletowe.

 

Automat biletowy, RENFE

Przykładowy automat biletowy RENFE, w którym kupimy bilety na pociągi Cercanías.

 

Benálmadena-Arroyo de la Miel

Budynek stacji Benálmadena-Arroyo de la Miel na linii C1. Wejście główne. Tory kolejki przebiegają w zlokalizowanym pod chodnikiem tunelu, dalszy odcinek jest naziemny. 14.06.2017.

 

 RENFE Cercanías Málaga

 RENFE Cercanías Málaga

Przykładowy bilet RENFE Cercanías Málaga za 2,70 euro. Kupiony w automacie na stacji Málaga-María Zambrano i skasowany 13.06.2017 o godzinie 20:09, ważny przez kolejne dwie godziny, do 22:09.

 

RENFE Cercanías Málaga

RENFE Cercanías Málaga

Inny przykładowy bilet RENFE Cercanías Málaga. Tym razem kupiony i skasowany na stacji Benálmadena-Arroyo de la Miel w Benalmadenie dnia 20.06.2017, o godzinie 8:04. Nadruk o końcu ważności w prawym górnym rogu. Bilety, za które zapłacimy kartą kredytową mają dodatkową adnotację o sieci, która kartę obsługuje (np. Visa).

 

Standardowa częstotliwość linii C1 to 20 minut, z minimalnymi ograniczeniami w soboty, niedziele i święta oraz w godzinach porannych i wieczornych (wówczas kursuje co 30 – 40 minut). Obsługę trakcyjną zapewniają klimatyzowane elektryczne zespoły trakcyjne Civia produkowane przez różnych producentów. W pociągach wyświetlane są informacje o trasie przejazdu oraz podawane komunikaty głosowe (po hiszpańsku i angielsku).

Druga linia Cercanías, C2, łączy stacje Málaga-Centro Alameda i Alora. Tu częstotliwość kursowania jest znacznie niższa, wynosząca godzinę lub dwie godziny w dni robocze lub tylko dwie godziny w soboty, niedziele i święta. Linię C-2 także obsługują ezt typu Civia.



RENFE Cercanías Málaga, Civia

Taki tabor kursuje po sieci Cercanías Málaga. Elektryczny zespół trakcyjny Civia. Tu jako linia C1 odjeżdża ze stacji Benálmadena-Arroyo de la Miel w kierunku Fuengiroli.

 

RENFE Cercanías Málaga

Rozkład jazdy linii C1 dla relacji Málaga-Centro Alameda - Fuengirola. Fragment tablicy informacyjnej Cercanías Málaga, sfotografowanej na stacji Benálmadena-Arroyo de la Miel.



RENFE Cercanías Málaga

Pełny rozkład jazdy linii C2. Fragment tablicy informacyjnej Cercanías Málaga, sfotografowanej na stacji Benálmadena-Arroyo de la Miel, z której linia ta nie korzysta.



Więcej informacji o taborze obsługującym Cercanías Málaga oraz o trasie kolejki wraz z materiałem filmowym w następnym wpisie dotyczącym kolejowego dojazdu do Malagi.

 

Zamów bezpłatny newsletter - informacje o nowych wpisach

niedziela, 14 maja 2017
Czeskie w Kędzierzynie

Materiały na temat kolei czeskich pojawiały się w Blogu Transportowym wiele razy. Utworzyłem nawet specjalny tag „ĆD” pozwalający łatwo znaleźć te wpisy. Dotyczą one także czeskiego taboru jeżdżącego po Polsce, zarówno wagonów, jak i lokomotyw.

Na jeden z pojazdów czeskich kolei natrafiłem na stacji Kędzierzyn-Koźle. To elektrowóz ČD Cargo oddelegowany do Polski, posiadający napisy: „Koleje Czeskie”. Dokładnie maszyna o oznaczeniu 130 003-7.

To Škoda 79E z roku 1977. Łącznie powstały 54 takie maszyny. Wszystkie wyprodukowano w 1977 roku. Większość, czyli 40 egzemplarzy, trafiła do czechosłowackich kolei ČSD, a pozostałe do kolei przemysłowych.

Lokomotywy te potocznie określane są jako: hrbatá (garbata) i velbloud (wielbłąd) – ze względu charakterystyczny „garb” w części środkowej dachu.

 

Škoda 79E, 130 003-7, České dráhy

Škoda 79E, 130 003-7, České dráhy

Škoda 79E, 130 003-7, České dráhy

Škoda 79E oznaczona jako 130 003-7 stoi odstawiona przed peronami stacji Kędzierzyn-Koźle, pod nastawnią KKA. Lokomotywa w obecnie obowiązującym schemacie malowania ČD Cargo. Za elektrowozem podbijarka PR-C7-PLM-633.

 

Powyższe zdjęcia powstały 3 grudnia 2016. W trakcie tego krótkiego pobytu na stacji Kędzierzyn-Koźle nic się na niej niestety nie działo. Chodzi mi o ruch pociągów towarowych, bo na te głównie liczyłem. Natomiast w kwestii pasażerskiej, pojawiły się dwa ezt z Przewozów Regionalnych. Jeden z nich obsługiwał relację Kędzierzyn-Koźle (14:00) – Racibórz (14:49), czyli regio nr 99415. To EN57-992 z 1974 roku.

 

EN57, Przewozy Regionalne

Przy peronie czwartym stacji Kędzierzyn-Koźle stoi EN57-992 jako regio do Raciborza.

 

Druga jednostka to EN57-2077 obsługująca pociąg regio nr 64412 relacji Wrocław Główny (11:40) – Opole Główne (12:53/13:05) – Kędzierzyn-Koźle (13:55/14:06) – Gliwice (14:44). Wyprodukowano ją w roku 1980 i pierwotnie oznaczono jako EN57-1351. Jednostka na stałe była przydzielona do Katowic. W roku 2007 przeprowadzono modernizację połączoną ze zmianą oznaczeń na obecne EN57-2077 i zmieniono przydział pojazdu na Opole.

 

EN57, Przewozy Regionalne

EN57, Przewozy Regionalne

EN57-2077 jako regio do Gliwic w trakcie wjazdu i postoju przy peronie trzecim stacji Kędzierzyn-Koźle. Widok na dawniej zadaszony peron bagażowy i jego niszczejącą i nieużywaną infrastrukturę (oddzielny tunel podziemny, windy).

 

Do czeskich pociągów jeżdżących po Polsce niedługo powrócę, zapraszając do Głuchołaz.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

sobota, 29 kwietnia 2017
Dzień Kolejarza 2016 w Krakowie (4) - PKP Intercity

Na tym samym torze, który zajmowała ostatnio opisana ekspozycja PKP Cargo (tu link) swój tabor pokazała spółka PKP Intercity. Kolumnę trzech lokomotyw i czterech wagonów pasażerskich rozpoczynał elektrowóz EU07-380. Rocznik 1985. Lokomotywa aż do roku 2008 przydzielona do wrocławskiej lokomotywowni. Później, już jako własność PKP Intercity, oddelegowana do Poznania, a ostatecznie do Krakowa. Maszyna błyszczała świeżym lakierem. To efekt przeprowadzonej w listopadzie, zakończonej na kilka dni przed wystawą (na burcie maszyny widniała data 18.11.2016) naprawy rewizyjnej 1P4/4, którą wykonano w Krakowie Prokocimiu.

 

EU07, PKP Intercity

EU07, PKP Intercity

EU07, PKP Intercity

Ekspozycję PKP Intercity rozpoczynała błyszcząca świeżym lakierem lokomotywa EU07-380.

 

Za EU07-380 ustawiono spalinowóz. To SM42-3005. Lokomotywa powstała w 2014 roku, w Nowym Sączu (NEWAG) jako przebudowa z SM42-121, rocznik 1968.

 

SM42, PKP Intercity

SM42, PKP Intercity

SM42, PKP Intercity

NEWAG 18D, czyli SM42-3005.

 

Trzecia lokomotywa to „epoka”, czyli przywrócony do pierwotnego, fabrycznego malowania elektrowóz EP09-046. Rocznik 1997. Pojazd przez cały czas przydzielony do krakowskiej lokomotywowni.

 

EP09, PKP Intercity

EP09, PKP Intercity

Jak w latach 90-tych. EP09-046 w malowaniu fabrycznym.



Za lokomotywami prezentowano cztery wagony. Pierwszy z nich to przedziałowa „jedynka”, czyli przedstawiciel serii A9nouz nr 505119-78261-1 ze stacji Kraków. To typ 112A z 1987 roku, wyprodukowany przez Fabrykę Pojazdów Szynowych H. Cegielski, a w roku 2014 zmodernizowany na typ 140A przez PESĘ Bydgoszcz.



Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy pierwszej.

 

Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity  Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity  Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wagon klasy 1, PKP Intercity  Wagon klasy 1, PKP Intercity

Wnętrze wagonu klasy pierwszej.

 

Wagon klasy 1, PKP Intercity

Tabliczka znamionowa wagonu klasy pierwszej.

 

Drugi wagon to bezprzedziałowa „dwójka” serii B7noupvz nr 505184-78032-6 ze stacji Kraków Główny. To typ 111A z 1989 roku, wyprodukowany przez poznańską Fabrykę Pojazdów Szynowych H. Cegielski, a w roku 2014 zmodernizowany na typ 111Arow przez PESĘ Bydgoszcz.



Wagon klasy 2, PKP Intercity

Wagon klasy 2, PKP Intercity

Bezprzedziałowy wagon klasy drugiej.

 

Wagon klasy 2, PKP Intercity

Wagon klasy 2, PKP Intercity

Wagon klasy 2, PKP Intercity

Wnętrze bezprzedziałowego wagonu klasy drugiej. Wyodrębniono w nim także część do przewozu rowerów.

 

Za „dwójką” prezentowano wagon sypialny serii WLAB9bmnouz nr 615170-70062-4 ze stacji Kraków. To rocznik 1977, wyprodukowany w NRD, a dokładniej w VEB Waggonbau Görlitz. W roku 2016 został on zmodernizowany na typ 308A przez PESĘ Bydgoszcz.



Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny rodem z NRD. Wejścia boczne po modernizacji znajdują się tylko po jednej stronie. Dowodem na to, że pierwotnie były na obu końcach wagonu jest pozostawiona poręcz.

 

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

Wnętrze wagonu sypialnego. Przedziały trzyosobowe, dwuosobowe i pojedyncze.

 

Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

Wagon sypialny, PKP Intercity  Wagon sypialny, PKP Intercity

W wagonie sypialnym wydzielono także przedział dla osoby niepełnosprawnej. Obok niego znajduje się toaleta wraz z kabiną prysznicową.

 

Wagon sypialny, PKP Intercity

Oryginalna tabliczka znamionowa wagonu sypialnego. DDR, rok 1977.

 

Ekspozycję PKP Intercity kończył wagon z miejscami do leżenia, czyli popularna kuszetka. Był to pojazd serii Bc8bnouz nr 505159-78004-6 ze stacji Kraków. To typ 111A z 1989 roku, wyprodukowany przez poznańską Fabrykę Pojazdów Szynowych H. Cegielski, a w roku 2015 zmodernizowany na typ 140A przez PESĘ Bydgoszcz.

 

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wagon kuszetka. Tak kończyła się ekspozycja PKP Intercity. Dalej ustawiono pojazdy PKP Cargo.

 

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity  Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wnętrze kuszetki to przedziały sześcio i czteroosobowe.

 

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity  Wagon z miejscami do leżenia, PKP Intercity

Jak w wagonie sypialnym, w kuszetce także wyznaczono przedział dla osoby niepełnosprawnej, a obok toaleta. Tu jednak bez kabiny prysznicowej. Przy drzwiach wejściowych do wagonu zamontowano specjalną windę.

 

Na tym kończę prezentację taboru kolejowego pokazanego z okazji Dnia Kolejarza przy peronie pierwszym stacji Kraków Główny w dniu 27 listopada 2016. Ta statyczna ekspozycja nie była jednak jedynym źródłem kolejowych atrakcji. Warte uwagi pojazdy pojawiały się także w jej bezpośrednim sąsiedztwie, co było związane z rozkładowym ruchem pociągów. Napiszę o tym już niedługo. Tu link.

 

Wpisy z tagiem Solaris

sobota, 18 marca 2017
Setny Impuls

Impuls to rodzina elektrycznych zespołów trakcyjnych oferowanych przez firmę NEWAG z Nowego Sącza. Jak podaje na swojej stronie internetowej producent, są one „pojazdami niskopodłogowymi z jednoprzestrzennym wnętrzem, wyposażonym m.in. w pełny monitoring wnętrza, klimatyzację, nowoczesny system informacji pasażerskiej, opcjonalnie w automaty do sprzedaży biletów oraz kasowniki biletowe. Wnętrze zostało dostosowane do przewozu osób o ograniczonej możliwości poruszania się - przewidziano podjazdy (pochylnie), wysuwane stopnie, windy, szerokie przejazdy oraz miejsce do przewozu wózków  i rowerów. W pojeździe zastosowane zostały  klasyczne wózki napędowe oraz  wózki toczne Jacobsa (wspólne dla dwóch członów). Wózki te posiadają nowoczesny układ biegowy i dwustopniowe usprężynowanie z drugim stopniem pneumatycznym, które skutecznie tłumi drgania i zapewnia wysoki komfort podróżowania”.

Impulsy są oferowane w czterech wersjach. Najdłuższa, sześcioczłonowa została oznaczona jako typ 35WE. To właśnie od tego modelu wszystko się zaczęło. Był to pierwszy Impuls, który powstał w firmie NEWAG. Dokładnie w 2012 roku.

Krótszy, pięcioczłonowy Impuls to typ 45WE. Było o nim głośno w sierpniu 2015, gdy egzemplarz wyprodukowany dla Kolei Mazowieckich osiągnął prędkość 226 km/h, stając się rekordzistą wśród wyprodukowanych w Polsce pojazdów szynowych.

Czteroczłonowy Impuls to typ 31WE. O nim też było głośno. W lutym 2013 osiągnął on prędkość 211,6 km/h, stając się ówczesnym najszybszym polskim pojazdem szynowym.

Impuls 36WE to jednostka trójczłonowa, a 37WE dwuczłonowa, jednocześnie najkrótszy przedstawiciel tej rodziny pojazdów.

Impulsy stopniowo trafiają do nowych przewoźników, także do zagranicznych, np. do Ferrovie del Sud Est z Włoch. W ostatnich miesiącach nowe Impulsy zostały wyprodukowane także dla Kolei Małopolskich. W wersjach 45WE (pięć ezt oznaczonych jako seria EN79) i 31WE (osiem ezt oznaczonych jako seria EN78). Wśród nich znalazł się egzemplarz wyjątkowy. To setny Impuls. Dokładnie pojazd nr EN79-005.

Jego uroczysta prezentacja odbyła się na dworcu Kraków Główny w piątek, 24 lutego 2017. Niestety nie miałem okazji w niej uczestniczyć, ale jubileuszowego Impulsa oglądałem już następnego dnia. W sobotę, 25 lutego 2017 ten ezt był pokazywany na stacji Kraków Płaszów. Nie była to jednak ogólnodostępna ekspozycja. Po prostu jednostka oczekiwała za peronami na przydział pracy. W sumie na jednym torze stały cztery Impulsy, co wyglądało bardzo ciekawie. Były sprzęgnięte po dwa. Setnego EN79-005 połączono z EN79-002.

 

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

Impuls #100, czyli EN79-005 za peronami stacji Kraków Płaszów. 25.02.2017.

 

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

Setny Impuls został dodatkowo oklejony okolicznościowymi grafikami. 25.02.2017.

 

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

EN79-005 sprzęgnięto z innym Impulsem: EN79-002. 25.02.2017.

 

Powyższe zdjęcia powstały przed 13:00. Na stację Kraków Płaszów wróciłem za około dwie godziny. Setny Impuls nadal tam stał, ale już w innym miejscu i tylko z EN79-002.

 

NEWAG 45WE, Impuls, Koleje Małopolskie

EN79-005+EN79-002 już w innym miejscu, bez pozostałych dwóch Impulsów. 25.02.2017.

 

W trakcie mojego pobytu na stacji Kraków Płaszów Impulsy prezentowały się także w wersji dynamicznej. Jeden z nich manewrował, a dwa sprzęgnięte obsługiwały pociąg z Tarnowa.

 

NEWAG 31WE, Impuls, Koleje Małopolskie

EN78-004 wraz z innym Impulsem 31WE na początku w trakcie postoju na stacji Kraków Płaszów. Jednostki obsługują pociąg Kolei Małopolskich relacji Tarnów - Kraków Główny. 25.02.2017.

 

 NEWAG 31WE, Impuls, Koleje Małopolskie

Jeszcze raz powyższe Impulsy z Tarnowa do Krakowa Głównego. Tym razem widok z estakady tramwajowej. Obok EN78 właśnie zatrzymał się IC 6304 „Mehoffer” z Jeleniej Góry do Przemyśla Głównego (przez Wałbrzych Główny, Wrocław Główny, Opole Główne, Częstochowę Stradom, Tarnów). Skład prowadzi lokomotywa EP07-1043. Po lewej opóźniony pociąg TLK 31190 „Nosal” z Zakopanego do Warszawy Wschodniej. 25.02.2017.

 

NEWAG 31WE, Impuls, Koleje Małopolskie

 EN78-005 opuszcza perony stacji Kraków Płaszów. 25.02.2017.

 

Przyznam, że Impulsy w nowych barwach Kolei Małopolskich bardzo podobają mi się.

 

Kalendarz imprez komunikacyjnych

czwartek, 02 marca 2017
Dzień Kolejarza 2016 w Krakowie (3) - PKP Cargo

Po prezentacji ekspozycji Przewozów Regionalnych (link) pora na PKP Cargo. Spółka ta dzieliła z PKP Intercity tor nr 11. Łącznie wystawiła 6 lokomotyw (w tym 4 spalinówki i 2 elektrowozy) i 4 wagony, a w związku z tym pokazała najwięcej taboru.

Niestety lokalizacja większości pojazdów nie była zbyt dobra. Tor nr 11 jest ostatnim – za nim brak zadaszenia, czyli kończy się ciemniejszy rejon i zaczyna jasny. Fotografowanie pod światło okazało się dość sporym wyzwaniem dla mojego aparatu fotograficznego, dlatego niestety sporo zdjęć jest „przepalonych”.

Jako pierwsza (od strony wystawy taboru PKP Intercity) stała lokomotywa SM42-1318, czyli pojazd nazywany „kioskiem”. To dawna SM42-925  z roku 1977. Przebudowę przeprowadzono pod koniec 2012 roku w firmie NEWAG z Nowego Sącza.

 

SM42, PKP Cargo

SM42, PKP Cargo

SM42-1318, czyli pojazd rozpoczynający ekspozycję PKP Cargo. Po lewej wagon PKP Intercity.



Za SM42-1318 ustawiono „byka”, czyli elektrowóz ET22-2031. To również rocznik 1977. Pierwotnie jako ET22-321. W roku 2010 przebudowany do obecnej wersji, określanej ksywką „BMW” – ze względu na charakterystyczny element pomiędzy światłami.



ET22, PKP Cargo

ET22, PKP Cargo

„BMW”, czyli ET22-2031.

 

Kolejny pojazd PKP Cargo to „trumna”, czyli SM31-137. Rocznik 1980. Na stałe pracująca w rejonie Katowic.

 

SM31, PKP Cargo

SM31, PKP Cargo

SM31-137.

 

Za SM31 ustawiono moją ulubioną lokomotywę, czyli „gagarina”. Była to wersja po modernizacji, oznaczona jako ST44-1224. Rocznik 1979, pierwotnie pod numerem ST44-966.

Jako fabrycznie nowa maszyna trafiła do lokomotywowni Łazy. Było to wielkie wydarzenie. Dlaczego? Pojazd ten to tysięczny „gagarin” dla Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Z tej okazji zawieszono na nim specjalną, okolicznościową tabliczkę. Niestety już jej nie ma na lokomotywie. Jak podają różne fora kolejowe, została odkręcona przed przeprowadzoną w 2009 roku modernizacją (PESA Bydgoszcz - przerobienie na ST44-1224) i już na nią nie wróciła.

 

ST44, PKP Cargo

ST44, PKP Cargo

ST44-1224. Wyjątkowa lokomotywa - tysięczny „gagarin” dla PRL.



ST44, PKP Cargo

Zbliżenie na oznaczenia ST44-1224. Lokomotywa sprzęgnięta z SM31-137.

 

Za ST44 prezentowano wagony. Pierwszy to błyszcząca świeżą farbą węglarka serii Eanos nr 315153-77735-6 ze stacji Rybnik Towarowy.

 

Wagon węglarka serii Eanos, PKP Cargo

Wagon węglarka serii Eanos, PKP Cargo

Wagon węglarka serii Eanos, PKP Cargo

Wagon węglarka serii Eanos.

 

Za węglarką ustawiono wagon kryty z rozsuwanymi ścianami serii Sikkps nr 315146-36017-9 ze stacji macierzystej Bochnia. Wagony takie służą do przewozu dłużycy i rur wymagających zabezpieczenia przed czynnikami zewnętrznymi w czasie transportu. Pojazd serii Sikkps był już prezentowany przy peronie pierwszym stacji Kraków Główny – w 2012 roku (tu link).

 

Wagon serii Sikkps, PKP Cargo

Wagon serii Sikkps, PKP Cargo

Wagon serii Sikkps, PKP Cargo

Wagon serii Sikkps ze stacji Bochnia.



Kolejny pojazd to także wagon kryty z rozsuwanymi ścianami, ale krótszy. Serii Simms nr 825146-45160-4. Takie wagony (typ 425Sd) są obecnie w ofercie Fabryki Wagonów Gniewczyna (dawne ZNTK Gniewczyna). Powstają w wyniku przebudowy czteroosiowych platform typu 426Z, a ich przeznaczeniem jest transport blach w pakietach i zwojach (kręgach). Jak podaje producent, załadunek i wyładunek odbywa się z góry, dźwigiem lub suwnicą. Pokazany w Krakowie egzemplarz był wyposażony w siodła ładunkowe do transportu kręgów blach. Wagony te mogą być wykonane w wersji bez siodeł ładunkowych, służąc wówczas do przewozu ładunków sztukowych lub paletowych.

Jedna ze ścian prezentowanego pojazdu była odsunięta, więc bez przeszkód można było zajrzeć do wnętrza. Jego charakterystycznym elementem były czerwone siodła ładunkowe do przewozu kręgów blach (inaczej muldy, stelaże), łącznie trzy, każde o masie 1 tony. Na każdym siodle podano numer wagonu, na którym zostało zamontowane, czyli w tym przypadku 825146-45160-4. Maksymalna masa ładunku umieszczanego w każdym siodle to 35 ton.

 

Wagon serii Simms, PKP Cargo

Wagon serii Simms, PKP Cargo

Wagon serii Simms. Jedną ze ścian rozsunięto, dzięki czemu można było obejrzeć wyposażone w stelaże wnętrze. 

 

Wagon serii Simms, PKP Cargo

Wagon serii Simms, PKP Cargo

Wnętrze wagonu serii Simms.

 

Ostatni wagon to specjalna, 6-osiowa platforma z zamontowanymi trzema siodłami ładunkowymi do przewozu kręgów blach. W porównaniu do wcześniejszego, 4-osiowego pojazdu, tu stelaże są cięższe, każdy o masie 1,3 t. Tak samo, jak ich lżejsze odpowiedniki, przyjmują one ładunki o ciężarze do 35 ton. Wagon ten to seria Samms nr 315148-61839-2 ze stacji Kraków Nowa Huta.

 

Wagon serii Samms, PKP Cargo

Wagon serii Samms, PKP Cargo

Wagon serii Samms, PKP Cargo

Ostatni z zaprezentowanych przez PKP Cargo wagonów. Przedstawiciel serii Samms.

 

Za wagonami PKP Cargo pokazało kolejne dwie lokomotywy. Pierwsza to ET41-006 w błyszczącym nowością niebieskim malowaniu. Rocznik 1977. Świeża malatura to efekt przeprowadzonej w 2016 roku modernizacji (na burcie widniała data 30.09.2016) – w PKP CargoTabor z Ostrowa Wielkopolskiego.

 

ET41, PKP Cargo

ET41, PKP Cargo

ET41-006 świeżo po modernizacji, której jednym z elementów było zamontowanie klimatyzatorów. 

 

Ekspozycję kończyła SM42-993. Wprawdzie niebieska, ale śmiało można stwierdzić, że klasyczna, bo bez modernizacji, czyli oryginalna. Rocznik 1978. Jako nowa maszyna pracę rozpoczęła na Pomorzu – w lokomotywowni Kołobrzeg. To właśnie w tamtych rejonach spędziła większość swoich lat. Obecnie jest przypisana do Zachodniego Zakładu Spółki w Poznaniu. Niebieskie malowanie maszyna otrzymała w 2014 roku - w PKP CargoTabor z Czerwieńska.



SM42, PKP Cargo

SM42, PKP Cargo

SM42, PKP Cargo

SM42-993, czyli ostatni element ekspozycji PKP Cargo.

 

W następnej części relacji z krakowskiego Dnia Kolejarza 2016  lokomotywy i wagony PKP Intercity. Tu link.

 

Blog Transportowy na Facebooku

poniedziałek, 06 lutego 2017
Hvozdnický expres

Jak pisałem w ostatnim materiale z czeskiej stacji Opava východ (link), głównym powodem mojej wizyty na tym dworcu była spółka Railway Capital as. Dokładnie obsługiwane przez nią kolejowe połączenie do stacji Svobodné Heřmanice.

Długość tej trasy wynosi 25 km, które pociąg pokonuje w 45 minut. Kolejowa relacja Opava východ  - Svobodné Heřmanice otrzymała nazwę Hvozdnický expres. Jest to połączenie sezonowe, uruchamiane wyłącznie w weekendy.

Do roku 2014 obsługę pociągów do stacji Svobodné Heřmanice zapewniały České dráhy. W kwietniu 2014 połączenie zawieszono ze względu na niską frekwencję. Jednak już w lipcu tego samego roku pociągi powróciły na tę trasę, pierwotnie w relacji skróconej o jedną stację, czyli do Jakartovic. Wówczas ich obsługę przejęła już spółka Railway Capital as. Połączenia były realizowane wyłącznie w weekendy, aż do końca września. Hvozdnický expres odniósł sukces i dlatego po wielomiesięcznych przerwach, pasażerskie pociągi z Opavy do stacji Svobodné Heřmanice wracały także na okres wakacji 2015 i 2016 roku.

Hvozdnický expres w roku 2016 kursował w okresie 3 czerwca – 25 września. Trzy pary pociągów jeździły w soboty, niedziele i święta (odjazdy z Opavy východ o 8:47, 11:47 i 16:47, a powroty ze stacji Svobodné Heřmanice o 9:44, 14:44 i 17:44), a jedna w piątki (odjazdy z Opavy východ o 18:47, a ze stacji Svobodné Heřmanice o 19:44).

Tabor obsługujący relację do stacji Svobodné Heřmanice (linia kolejowa nr 314) to wagony motorowe serii 810. Kursowały one pojedynczo lub z wagonem doczepnym. Zdarzało się, że na trasie tej pojawiała się też lokomotywa 710 682-6 ze wspomnianą doczepką od wagonu motorowego.

W dniu, w którym trafiłem na stację Opava východ, czyli 6 sierpnia 2016, Hvozdnický expres obsługiwany był czerwonym wagonem motorowym 810 611-8. To historyczne malowanie serii 810, pierwotnie oznaczonej jako M152. Pojazd miał na sobie wyłącznie dawne, czechosłowackie numery, czyli M152.0611. To rocznik 1982. Swoją służbę na kolejach ČSD rozpoczął w lokomotywowni Nové Zámky, gdzie stacjonował do 1993 roku. To tereny obecnej Słowacji, a w związku z tym po rozpadzie Czechosłowacji został wpisany na stan kolei słowackich. Później pracował w różnych rejonach kraju. W lipcu 2013 wagon 810 611-8 został wycofany z eksploatacji i wystawiony na sprzedaż. Kupiła go spółka Railway Capital (nie ustaliłem kiedy, najprawdopodobniej dopiero ponad dwa lata później). W 2016 roku pojazd przetransportowano do czeskiego Krnova i tam wykonano jego remont kapitalny, w trakcie którego uzyskał obecny, historyczny wygląd i dawne oznaczenia M152.0611. Jak podaje na swojej stronie Klub Kolejowy z Opavy, wagon ten obsługę pociągu Hvozdnický expres rozpoczął 2 lipca 2016.

Za opisanym wagonem motorowym stała doczepka. Również w historycznych barwach ČSD. Została oznaczona jako SK - RCAS 96 56 4 011 636-8. Produkt czechosłowacki (Vagonka Studénka – tam również powstawała silnikowa seria 810), który od początku był eksploatowany na terenie obecnej Słowacji, trafiając po rozpadzie ČSD do tamtejszych kolei ŽSR. Co ciekawe, te same wagony doczepne w Czechach zostały oznaczone jako seria 010, a na Słowacji 011.

Opisywany wagon 011 636-8 eksploatację na sieci kolei słowackich zakończył pod koniec 2014 roku. Od kasacji został uratowany przez spółkę Railway Capital, która po zakupie pojazdu przetransportowała go do Czech, do Krnova, gdzie jak opisany wcześniej wagon motorowy przeszedł remont i uzyskał obecne, historyczne barwy.

 

Hvozdnický expres, Opava východ, 810 611-8, M152.0611

Hvozdnický expres gotowy do odjazdu ze stacji Opava východ. Do Svobodnych Heřmanic o godzinie 16:47 wyruszy wagon motorowy 810 611-8 o obecnym historycznym oznaczeniu M152.0611. Za pojazdem odstawiona doczepka 011 636-8, a po prawej fragment wagonu motorowego 843 022-5 „Denisa” kolei ČD. W tle odrestaurowany budynek dworcowy. 6.08.2016.


Hvozdnický expres, Opava východ, 810 611-8, M152.0611

Hvozdnický expres obok spalinowego pociągu kolei ČD, czyli wagonu silnikowego 843 022-5 „Denisa” + wagon doczepny serii Btn753 nr 505429-29012-3 + wagon sterowniczy serii Bftn791 nr 505480-29006-1. Pomiędzy biało-czerwonymi pojazdami widoczna Regionova 914 120-1/814 120-2, która zakończyła kurs z miejscowości Hradec nad Moravicí.

 

Hvozdnický expres, Opava východ, 810 611-8, M152.0611

Hvozdnický expres, Opava východ, 810 611-8, M152.0611

Hvozdnický expres, Opava východ, 810 611-8, M152.0611

Wagon M152.0611 w całej okazałości.



Tablica kierunkowa

Tablica kierunkowa przyczepiona do M152.0611.



Hvozdnický expres, Opava východ, 011 636-8, Railway Capital as

Hvozdnický expres, Opava východ, 011 636-8, Railway Capital as

Hvozdnický expres, Opava východ, 011 636-8, Railway Capital as

W trakcie mojego pobytu w Opavie doczepka nie miała zatrudnienia. Postawiono ją bezpośrednio przy koźle oporowym.

 

 Hvozdnický expres, Opava východ, 011 636-8, Railway Capital as

Rozkład jazdy przyczepiony do okna doczepki.

 

Prezentowany M152.0611 o godzinie 16:47 jako pociąg nr 18384 wyruszył do Svobodnych Heřmanic. Frekwencja niestety nie była zbyt duża. Tylko kilka osób. Jak już pisałem, „motorak” do pokonania miał 25 km i postoje na 8 stacjach (przystankach) pośrednich: Kylešovice, Otice, Slavkov u Opavy, Štáblovice, Dolní Životice, Litultovice, Mladecko i Jakartovice. Linia na całej długości jest jednotorowa, niezelektryfikowana. Pierwszy przystanek (Kylešovice) Hvozdnický expres obsługuje razem z kolejami ČD, których pociągi jadą do miejscowości Hradec nad Moravicí. Dalszy odcinek w ruchu pasażerskim jest obsługiwany wyłącznie w okresie letnim. Co ciekawe, w dni robocze (całorocznie) po linii 314 jeżdżą pociągi towarowe, które docierają dosłownie do końca istniejących torów – węglarki, na które ładowane jest drewno ustawia się przy koźle oporowym. Widać to na zdjęciach Google.

 

Hvozdnický expres, Opava východ, 810 611-8, M152.0611

Hvozdnický expres, Opava východ, 810 611-8, M152.0611

Hvozdnický expres, Opava východ, 810 611-8, M152.0611

Hvozdnický expres rozpoczyna kolejny kurs do stacji Svobodné Heřmanice. 

 

Na stacji Opava východ  (Opawa Wschód) powstał także krótki materiał filmowy. Najpierw zobaczycie odjazd Regionovej 914 120-1/814 120-2, która przyjechała z miejscowości Hradec nad Moravicí i po wysadzeniu pasażerów opuszcza perony. Kilka minut później ruszył Hvozdnický expres, czyli M152.0611.

 





Do 5 kwietnia 1970 pociągi ze Svobodnych Heřmanic jeździły jeszcze o 5 km dalej, do stacji Horní Benešov. Wówczas, ze względu na szkody górnicze ten odcinek linii kolejowej został zamknięty. W roku 1981 torowisko rozebrano.



Svobodné Heřmanice

Svobodné Heřmanice 

Svobodné Heřmanice 

Tak linia 314 kończy się. Svobodné Heřmanice w marcu 2012. Wagony towarowe ustawiane są przy samym koźle oporowym. Pociągi pasażerskie zatrzymują się nieco wcześniej, przy budynku stacyjnym. Fot. Google Street View.



 Svobodné Heřmanice

Tor do stacji Horní Benešov rozebrano w 1981 roku. Ślad po nim nadal jest widoczny. Fot. Google Street View.



Svobodné Heřmanice

Budynek stacyjny, Svobodné Heřmanice. Fot. Google Street View.



Svobodné Heřmanice

Svobodné Heřmanice 

Tak wygląda okolica stacji Svobodné Heřmanice. Generalnie pusto - tylko pola i jezioro. Na końcu toru widać załadowane drewnem wagony towarowe. Fot. Google.



Miejscowość Svobodné Heřmanice jest dobrze znana miłośnikom nurkowania. Znajduje się tam zalany wodą kamieniołom, będący sporą atrakcją dla osób lubiących spędzać czas pod wodą.

Railway Capital as to czeska spółka z siedzibą w Pradze, która specjalizuje się w działalności deweloperskiej oraz handlowej. Prowadzi także niskokosztową obsługę połączeń kolejowych opartych głównie na wagonach motorowych serii 810. Obecnie pociągi RC kursują na czterech trasach. Wszystkie sezonowe. Są to: opisany Hvozdnický expres; Švestková dráha (Lovosice – Most, kursowała w okresie 25 marca 2016 – 30 października 2016 w soboty, niedziele i święta); Doupovská dráha (Kadaň-Prunéřov – Podbořany i Vilémov u Kadaně - Radonice u Kadaně, kursowała w okresie 25 marca 2016 – 30 października 2016 w soboty, niedziele i święta oraz pociągi specjalne w pozostałych miesiącach); Jemnická dráha (Moravské Budějovice – Jemnice, kursowała w okresie 2 lipca 2016 – 28 sierpnia 2016 w soboty, niedziele i święta).

 

Zamów bezpłatny newsletter

niedziela, 08 stycznia 2017
Dzień Kolejarza 2016 w Krakowie (2) - Przewozy Regionalne

W pierwszej części relacji z Dnia Kolejarza 2016 w Krakowie prezentowałem tabor pokazany przez spółki PKP Energetyka i Koleje Małopolskie (link). Teraz pora na Przewozy Regionalne.

Ta ekspozycja składała się z dwóch elektrycznych zespołów trakcyjnych. Zaczynam od starszego. To ED72-014. Jednostka, która powstała w roku 1995, we wrocławskim Pafawagu. Przez lata eksploatacji kilka razy zmieniała barwy, aby ostatecznie zostać „tygryskiem”. W jej wnętrze zbytnio nie ingerowano, dlatego śmiało można stwierdzić, że to pojazd historyczny (przymykając oko na obecne malowanie oraz unowocześnienie w postaci ekranów pokazujących np. kolejne stacje).

Jednostka ED72-014 zawsze była związana z Małopolską, obsługując np. pociągi do Zakopanego. Miała także epizody międzynarodowe, czyli obsługiwała relację z Krakowa do słowackiej Żyliny. Natomiast dość sporą część Polski „zwiedzała” jako pociągi interREGIO.

 

ED72, Przewozy Regionalne

ED72, Przewozy Regionalne

ED72-014 jako ekspozycja Przewozów Regionalnych przy peronie pierwszym stacji Kraków Główny. Na wyświetlaczach relacja do Kielc. 27.11.2016.

 

ED72, Przewozy Regionalne

ED72, Przewozy Regionalne

ED72, Przewozy Regionalne

ED72, Przewozy Regionalne

ED72, Przewozy Regionalne

ED72, Przewozy Regionalne

Wnętrze ED72-014. Jak za dawnych lat. Brak tylko przedziału klasy pierwszej (wyznaczonego, bo układ i rodzaj siedzeń pozostał) i Warsu. Jeżeli dobrze pamiętam, to w korytarzu w początkowym okresie eksploatacji był rozłożony dywan.

 

ED72, Przewozy Regionalne

Stojak na narty, czyli charakterystyczny element wnętrza małopolskich elektrycznych zespołów trakcyjnych.



ED72, Przewozy Regionalne

ED72, Przewozy Regionalne

Jeden z monitorów zamontowanych wewnątrz ponad 20-letniego ezt. Wyświetlana relacja Kraków Główny - Kielce.

 

ED72, Przewozy Regionalne ED72, Przewozy Regionalne

 ED72, Przewozy Regionalne  ED72, Przewozy Regionalne  

Kilka detali wnętrza ED72-014, np. charakterystyczne otwarcie/zamknięcie wywietrznika (będące często powodem sporów między pasażerami - w której pozycji zamknięto, a w której otwarto), czy hamulec bezpieczeństwa.



Druga jednostka pokazana przez Przewozy Regionalne to Impuls. Pojazd oznaczony jako EN63A-001. Wyprodukowany w Nowym Sączu, w tamtejszej firmie NEWAG. Rocznik 2014. Dodatkowo otrzymał małopolską nazwę „Trzy Korony”.

 

EN63A-001, Przewozy Regionalne

EN63A-001, Przewozy Regionalne

EN63A-001 jako drugi pojazd zaprezentowany przez Przewozy Regionalne przy peronie pierwszym stacji Kraków Główny. Na wyświetlaczach relacja do Oświęcimia.

 

EN63A-001, Przewozy Regionalne EN63A-001, Przewozy Regionalne

Przy ścianach czołowych jednostki podano jej nazwę „Trzy Korony” wraz z symbolem graficznym.

 

EN63A-001, Przewozy Regionalne

EN63A-001, Przewozy Regionalne

EN63A-001, Przewozy Regionalne

Wnętrze EN63A-001. Dominuje kolor niebieski.

 

EN63A-001, Przewozy Regionalne

Równolegle do ekspozycji Przewozów Regionalnych swoje pojazdy prezentowała spółka PKP Intercity. Jako pierwszy stał elektrowóz EU07-380.

 

ED72, EN63A, Przewozy Regionalne

Porównanie sprzęgów obu zaprezentowanych przez Przewozy Regionalne jednostek.



ED72, Przewozy Regionalne

Porównanie sprzęgów ED72-014 i EN77-005 z Kolei Małopolskich.

 

W następnym wpisie o krakowskiej ekspozycji z okazji Dnia Kolejarza 2016 opiszę tabor zaprezentowany przez PKP Cargo. Tu link.

 

Blog Transportowy na Google +

Tagi: ED72 EU07 EZT
19:17, lukaszwoblog , kolej
Link Dodaj komentarz »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 11