Blog Transportowy działa od 2009 roku. Jest poświęcony środkom transportu. Przeważają autobusy, ale nie brakuje także pojazdów szynowych, ciężarówek i trolejbusów. Jest tu także miejsce na wyjątkowe osobówki oraz teksty o samolotach i pływających środkach transportu. Autor w niniejszym blogu nie reprezentuje żadnej firmy i instytucji. Notki są wzbogacane informacjami prasowymi nadsyłanymi przez producentów. Jedyny poprawny adres bloga to www.blogtransportowy.blox.pl - w Internecie funkcjonuje podróbka bloga, która jest nikczemnym wykorzystaniem wypracowanej marki.
| < Sierpień 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
Google+
czwartek, 03 sierpnia 2017
Autobusowy 22 lipca

W sobotę, 22 lipca 2017 na ulice stolicy Małopolski po raz drugi wyjechały historyczne autobusy, kursujące w ramach Krakowskiej Linii Muzealnej. Obsługiwały one specjalną linię nr 423 w relacji Szpital Żeromskiego – Zachemskiego (powrót Klasztorna, Sieroszewskiego) – Jana Pawła II – Bulwarowa – Orkana – Struga – Wojciechowskiego – Mościckiego – Obrońców Krzyża – Mikołajczyka – Dunikowskiego – Andersa – Wiślicka – Jancarza – Mistrzejowice. To skrócona wersja stałej linii 123 łączącej pętle Mistrzejowice i Mały Płaszów.

Do jej obsługi wyznaczono trzy historyczne autobusy. Kursowały one od godziny 10:55 (pierwszy kurs realizowano z Mistrzejowic) do 18:58 (koniec także w Mistrzejowicach), ze stałą częstotliwością co 30 minut.

Bez wątpienia „gwiazdą” linii 423 była tegoroczna nowość, Ikarus 620. Oznaczono go numerem taborowym 118. Autobus przez krakowskie MPK premierowo zaprezentowany w czerwcu 2017, w trakcie parady z okazji 90-lecia komunikacji autobusowej. Jak podaje strona internetowa Krakowskiej Linii Muzealnej, do przeprowadzonej przez MPK rekonstrukcji tego niezwykłego pojazdu posłużyły dwa wraki Ikarusów 620. Autobusy tego typu obsługiwały krakowską komunikację miejską w latach 60-tych ubiegłego wieku.

 

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620 #118 wjeżdża na przystanek „Struga”. Kierunek Szpital Żeromskiego. 22.07.2017.

 

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620, MPK Kraków

Kilka minut postoju na pętli Szpital Żeromskiego. Doskonała okazja do obfotografowania tego niezwykłego i jedynego takiego w Polsce autobusu.

 

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620, MPK Kraków

Widok na wnętrze Ikarusa 620. Jego elementem charakterystycznym jest brak przejścia z części pasażerskiej do kabiny kierowcy. Niestety we wnętrzu pięknego klasyka zawsze ktoś był, więc nie udało mi się uniknąć niechcianego sfotografowania przypadkowych pasażerów. W części tylnej specjalne miejsce dla konduktora. Postój na pętli Mistrzejowice.

 

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620 na przystanku „Wiślicka” przy ul. Wiślickiej. Końcowy odcinek kursu - pętla Mistrzejowice już blisko.

 

Ikarus 620, MPK Kraków

Na pętli Mistrzejowice historyczny tabor pozował do zdjęć obok przegubowych Solarisów obsługujących czasową linię 716 z Mistrzejowic do Placu Centralnego. Tu obok Ikarusa 620 Urbino 18 #BR713.

  

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620, MPK Kraków

Na pętli Mistrzejowice Ikarus 620 oczekuje na kolejny kurs na linii 423. Rozkładowy postój trwał ponad 20 minut, więc piękny pojazd można było dokładnie obejrzeć.

 

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620, MPK Kraków

Ikarus 620 rozpoczyna swój drugi tego dnia kurs do Szpitala Żeromskiego. Odjazd z pętli Mistrzejowice.

 

Pięknego Ikarusa 620 obsługującego linię specjalną 423 utrwaliłem także dynamicznie. Poniżej #118 odjeżdżający z przystanku „Wiślicka” na ul. Wiślickiej. Następna scena to widok na wypełnione pasażerami wnętrze. Nagrałem je w trakcie jazdy, tuż za końcówką Szpital Żeromskiego. Dzwonek, który słychać to nie dźwięk wydawany przez Ikarusa, ale sygnał telefonu jednej z osób obsługujących Krakowską Linię Muzealną. Na koniec zobaczycie odjazd #118 z pętli Mistrzejowice.

 

 

Linię nr 423 obsługiwał również inny, ale znacznie młodszy Ikarus. To przedstawiciel modelu 260, oznaczony jako #45151. Pisałem o nim tutaj 

 

 Ikarus 260

 Ikarus 260

Ikarus 260 #45151 na ul. Wiślickiej. Kierunek Szpital Żeromskiego.



Ikarus 260

Na przystanku „Wiślicka” przy al. Bora-Komorowskiego.

 

Trzeci zabytek kursujący 22 lipca po Nowej Hucie to Jelcz 272 MEX #341. Autobus z największym stażem w obsłudze różnych krakowskich tras muzealnych. W Blogu Transportowym pojawiający się już także kilka razy (przykładowy link).

 

Jelcz 272 MEX, MPK Kraków

Jelcz 272 MEX, MPK Kraków

Jelcz 272 MEX na pętli Mistrzejowice. Przejazd z przystanku dla wysiadających na początkowy. 

 

Ikarusa 260 i Jelcza 272 MEX w trakcie obsługi linii specjalnej 423 także udokumentowałem dynamicznie. Poniżej film przedstawiający #45151 na ul. Wiślickiej, przejazd w stronę szpitala. Potem zobaczycie „ogórka” wjeżdżającego na pętlę Mistrzejowice i po wysadzeniu pasażerów podstawiającego się na przystanek początkowy.



 

22 lipca 2017 po Nowej Hucie kursowała także specjalna linia tramwajowa obsługiwana taborem historycznym.

  

Blog Transportowy na Twitterze

piątek, 21 lipca 2017
Autobusami po Costa del Sol

Niedawno pisałem o kolei łączącej hiszpańską Malagę z nadmorskimi kurortami Costa del Sol (link). Teraz zapraszam do lektury materiału o tamtejszej podmiejskiej komunikacji autobusowej. Jest ona zarządzana przez Regionalne Konsorcjum Transportu Metropolitalnego Obszaru Malaga (Consorcio de Transporte Metropolitano del Área de Málaga), które wraz z konsorcjami z innych dużych miast tworzą sieć autobusową w całej Andaluzji. Jeżdżą po niej autobusy prywatnych przewoźników, których cechą charakterystyczną jest ujednolicone malowanie i wyraźna informacja (napis), że to Transportes Públicos de Andalucía (Transport Publiczny Andaluzji). Łącznie w Andaluzji funkcjonuje dziewięć takich konsorcjów z siedzibami w miejscowościach: Almería, Bahía de Cadíz, Campo de Gibraltar, Córdoba (Kordoba), Granada, Huelva, Jaén, Málaga i Sevilla.

Wszystkie zarządzane przez Consorcio de Transporte Metropolitano del Área de Málaga linie autobusowe mają oznaczenia cyfrowe poprzedzone literą „M”, np. M-110 w relacji Málaga - Benalmádena Costa. Tras jest kilkadziesiąt, krótszych i dłuższych, o bardzo zróżnicowanej częstotliwości kursowania (np. dwa razy na dzień dla linii nr M-520 w relacji Mijas Pueblo - Cala de Mijas i co 15 minut dla M-110). Najwięcej linii obsługuje Grupa Avanza, a dokładniej należąca do niej firma Portillo, która kursuje także na trasach łączących rejon Malagi z innymi częściami Andaluzji (są one włączone w system numeracji M-xxx).

Podstawowa linia autobusowa Obszaru Malaga to wspomniana powyżej M-110 z Benalmadeny do Malagi przez Torremolinos. Jej trasa na długim odcinku przebiega bezpośrednio przy linii brzegowej, pośród licznych hoteli. W związku z tym jest bardzo popularna. Obsługuje ją głównie tabor klasy mega, czyli przegubowce i pojazdy 15-metrowe.



Sunsundegui Astral, Consorcio de Transporte Metropolitano del Área de Málaga

Tak malowane są autobusy komunikacji podmiejskiej na terenie całej Andaluzji. Oprócz obowiązkowego układu kolorów, znajdują się na nich napisy Consorcio de Transporte Metropolitano del Área de Málaga w części przedniej oraz Transportes Públicos de Andalucía w części tylnej. Ten pojazd należy do Grupy Avanza. To Sunsundegui Astral w wersji trójosiowej, 15-metrowej. Nr taborowy 5767. Pojazd najprawdopodobniej obsługuje linię M-110. Benalmadena, przystanek w rejonie portu jachtowego. 12.06.2017.

 

Linia M-110 jest alternatywą dla kolejowej trasy C1, z którą pokrywa się w kilku miejscach, szczególnie na odcinku w rejonie Malagi. Cena za przejazd jest korzystniejsza, bo bilet (Benalmadena – Malaga) kosztuje tylko 1,65 euro (na kolejkę 2,70 euro). Z turystycznego punktu widzenia linia autobusowa jest ciekawsza – więcej zobaczymy (pociąg głównie jedzie pod ziemią). Jednak przejazd nią trwa znacznie dłużej. Do podmiejskiego dworca autobusowego Málaga Muelle Heredia (obok dworca morskiego i w pobliżu starego miasta) jedzie się godzinę (kolejką z Benalmadeny do centrum Malagi tylko 30 minut), niekiedy dłużej. Linia M-110 po prostu strasznie się wlecze. Przystanków jest bardzo dużo i na większości z nich autobus stoi nawet po kilka minut. Powód to wsiadanie przednimi drzwiami i sprzedaż biletów przez kierowcę. Pasażerowie posiadający bilety miesięczne także muszą mieć bilet papierowy, co również spowalnia proces wsiadania. Aby go otrzymać przykładają kartę do czytnika, który drukuje potwierdzenie.

Kierowcy nie sprzedają biletów jedynie na dużych pętlach – dworcach. Tak jest np. na dworcu Málaga Muelle Heredia, gdzie znajduje się kasa. Tam prowadzący (lub prowadzące) przed wpuszczeniem na pokład autobusu stają się konduktorami i sprawdzają, czy na pewno zapłaciliśmy za przejazd.

 

Castrosua Magnus.E, Consorcio de Transporte Metropolitano del Área de Málaga

Dworzec autobusowy Málaga Muelle Heredia. Przegubowa Castrosua Magnus.E #5829 właśnie zakończyła kurs linii M-110 z Benalmadeny. Po krótkiej przerwie wyruszy w drogę powrotną. 11.06.2017.

 

Kasa fiskalna

W takie kasy fiskalne wyposażone są autobusy obsługujące komunikację lokalną w Andaluzji. Drukuje ona bilety wybrane na panelu przez kierowcę lub po przyłożeniu karty elektronicznej przez pasażera. Przykładowe urządzenie na pokładzie autobusu Tata Hispano Intea, który oczekuje jako linia M-110 na odjazd z dworca Muelle Heredia w Maladze. 11.06.2017.

 

Bilet autobusowy

Tak wygląda bilet autobusowy wydrukowany w identycznej, jak prezentowana powyżej kasie fiskalnej. Początkowo zapis był dobrej jakości, ale niestety nim utrwaliłem go fotograficznie, wysokie temperatury Hiszpanii zrobiły swoje. Na bilecie znajdziemy między innymi informację o organizatorze lokalnej komunikacji (Consorcio de Transporte Metropolitano del Área de Málaga), datę i godzinę wydruku (11.06.2017 o 10:20), numerze autobusu (#5829, Castrosua Magnus.E) i linii (M-110), a także o strefie taryfowej, cenie (1,65 euro) oraz o przystankach granicznych (należy wysiąść na lub pomiędzy przystankami Puerto Marina i Málaga Muelle Heredia - końcowy). Niestety brak podanych kilometrów.

 

Bilet autobusowy

Bilet autobusowy kupiony w kasie. Relacja z miejscowości Fuengirola do Banalmadeny (nie ma jej nadrukowanej), linia 120, cena 1,65 euro. Kupiony 17.06.2017 o 12:38, czyli na 7 minut przed odjazdem najbliższego autobusu (12:45). Przedarcie wykonał sprawdzający bilety kierowca. Na górze nazwa przewoźnika: Portillo.



Drugą ważną linią jest po części pokrywająca się z M-110 trasa M-120 w relacji Torremolinos – Fuengirola. Łączy ona dwa duże ośrodki turystyczne, ale kursuje z mniejszą częstotliwością. Podstawowy takt to 30 minut, a jej obsługa to również tabor mega.

Osoby chcące podróżować publicznym autobusem z Fuengiroli dalej, mogą się przesiąść do linii M-220 kursującej w relacji Fuengirola – Marbella. Częstotliwość także co 30 minut.

Consorcio de Transporte Metropolitano del Área de Málaga zapewnia również komunikację miejską w mniejszych miejscowościach. Przykładowo linia M-126 łącząca Torremolinos z Benalmadeną w tej drugiej miejscowości objeżdża boczne osiedla.

 

Rozkład jazdy

Rozkład jazdy linii M-110. Tabliczka przystankowa zawieszona na przystanku „Antonio Machado”.

 

Rozkład jazdy

Rozkład jazdy kursującej z mniejszą częstotliwością linii M-120. Tabliczka przystankowa. Podane godziny nie dotyczą danego przystanku, lecz początkowych. Tak samo w przypadku powyższego rozkładu linii M-110. Pasażer musi sam obliczyć, o której godzinie przyjedzie jego pojazd.

 

 Tata Hispano Intea, Consorcio de Transporte Metropolitano del Área de Málaga

15-metrowa wersja autobusu Tata Hispano Intea #5780 na przystanku „Antonio Machado” w Benalmadenie. Końcowy odcinek trasy M-110. Z przodu widoczna nazwa przewoźnika - Portillo, a pod nią informacja, że firma ta należy do Grupy Avanza. 11.06.2017.

 

Malaga, diabelski młyn

Diabelski młyn w Maladze. Element charakterystyczny ułatwiający znajdowanie poszukiwanej lokalizacji. Tuż przy nim znajduje się podmiejski dworzec autobusowy Málaga Muelle Heredia oraz terminal promowy. 16.06.2017.

 

Tabor kursujący na podmiejskich liniach autobusowych Obszaru Malaga jest bardzo ciekawy, a dla przybysza z Europy Środkowej wyjątkowo egzotyczny. Dokładniej omówię go w dalszej części materiału.



Blog Transportowy na Google +  

piątek, 14 lipca 2017
Nowe elektryczne Solarisy już w Krakowie

Na temat elektrycznych autobusów kursujących po Krakowie co jakiś czas publikuję różne wpisy. Ostatnio np. informowałem o podpisaniu umowy na zakup 20 elektrobusów Solarisa (tu link). Było to w październiku 2016.

Pierwsze z nowych „elektryków” już są w stolicy Małopolski i odbywają jazdy testowe. Można je zobaczyć np. na Alei Trzech Wieszczów. Na dwa egzemplarze natrafiłem tam w czwartek 13 lipca 2017. Pojazdy jechały w około 5 minutowych odstępach, zatrzymując się na przystankach (jednak bez przewozu pasażerów). Ponieważ pojawienie się tych elektrobusów było dla mnie wielkim zaskoczeniem, niestety nie zdążyłem wyjąć aparatu fotograficznego. Dlatego prezentuję tylko zdjęcie jednego, odjeżdżającego pojazdu.

 

Solaris Urbino 12 electric

Jeden z najnowszych krakowskich elektrobusów. Aleja Słowackiego, 13.07.2017.

 

Co ciekawe, autobusy posiadały niemieckie tablice rejestracyjne. Łącznie do Krakowa ma trafić siedemnaście egzemplarzy modelu Urbino 12 electric oraz trzy Urbino 18 electric.

 

Wpisy z tagiem Solaris

niedziela, 25 czerwca 2017
Autosan na dworcu w Łańcucie

Łańcut (województwo podkarpackie) przyciąga turystów pięknym Zamkiem Lubomirskich i Potockich  oraz jego bezpośrednią okolicą. Zdecydowanie warto odwiedzić to piękne miejsce. Osobiście trafiałem tam już kilka razy. Ostatnio w majowy długi weekend 2017. 

 

Zamek, Łańcut

Fragment zamku, czyli głównej turystycznej atrakcji miasta Łańcut.

 

Tuż obok zamku znajduje się dworzec autobusowy. Obiekt nowy, wybudowany w 2016 roku na miejscu wcześniejszego dworca. Tam również trafiłem. Mimo święta (3 maja), udało mi się na jego terenie utrwalić jeden pojazd, który odstawiony najprawdopodobniej oczekiwał na najbliższy dzień roboczy. Był to Autosan H9-20.32 o rejestracji RLE 19899. Własność PKS Leżajsk. Według portalu Bezpieczny Autobus to rocznik 1988.

Źródła internetowe podają, że autobus ten nie był od nowości eksploatowany przez PKS Leżajsk. Przewoźnik odkupił go od prywatnego właściciela. Najprawdopodobniej jeszcze u niego Autosan  przeszedł dość poważny remont, w trakcie którego wymieniono okna (pierwotnie z wąską częścią otwieralną) oraz zmieniono lokalizację drugich drzwi, które model H9-20.32 (z założenia sklep obwoźny) miał umieszczone w części środkowej, czyli pomiędzy osiami.

 

Autosan H9-20.32, PKS Leżajsk

Autosan H9-20.32, PKS Leżajsk

Piękny klasyk pozuje na placu postojowym dworca autobusowego w Łańcucie. Niestety obok stał zasłaniający pojazd śmietnik. 3.05.2017.

 

W trakcie tego krótkiego pobytu na dworcu w Łańcucie, pojawił się na nim jeszcze jeden autobus. Był to biały MAN realizujący jakiś kurs przelotowy. Pojazd także należał do PKS Leżajsk. Niestety nie udało mi się go sfotografować.

 

Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo

Tagi: Autosan
17:46, lukaszwoblog , autobusy
Link Dodaj komentarz »
sobota, 03 czerwca 2017
MAN Lion’s City CNG na testach w Krakowie

Krakowskie MPK co jakiś czas testuje różne autobusy. Rok 2017 ma być pod tym względem szczególnie obfity, co przewoźnik podał na swojej stronie internetowej. Zgodnie z tą zapowiedzią, po Krakowie jeździły już dwa demonstracyjne pojazdy. Każdy marki MAN. W kwietniu model Lion’s City, a w maju jego gazowa wersja, czyli Lion’s City CNG. Tym pierwszym niestety nie miałem okazji podróżować, ani go fotografować. Na szczęście testów gazowca nie przegapiłem.

MAN Lion’s City CNG był testowany dość długo, bo ponad dwa tygodnie. Jak podało MPK, był to okres od 5 do 22 maja 2017. Na ten czas przydzielono mu numer taborowy DM710. Podstawowym zadaniem testera była obsługa linii 503 łączącej pętle Nowy Bieżanów Południe – Górka Narodowa Wschód. Najprawdopodobniej na inne trasy nie wyjeżdżał.

Trafiłem na niego w sobotę, 13 maja. Dzień niestety niezbyt przyjemny – deszczowy. Sesję fotograficzną zaplanowałem na końcówce Górka Narodowa Wschód, ale korki na mieście spowodowały dość spore opóźnienie, a zatem postoju na pętli nie było. Realizacja zdjęć przeniosła się więc do Bieżanowa, a w związku z tym we wnętrzu gazowca spędziłem znacznie więcej czasu, niż planowałem. Jazda była przyjemna, wygodna, więc autobus oceniam pozytywnie. Tu jednak należy dodać, że nie było tłoku i całą drogę siedziałem. Klimatyzacja nie była włączona, ale ze względu na brak otwieralnych okien, przy odrobinę wyższej temperaturze jej użycie byłoby konieczne.

Jak na testowy pojazd reagowali pasażerowie? Warto przytoczyć dwie sytuacje. Pierwsza to starsze małżeństwo, które usiadło w części tylnej. W pewnym momencie usłyszałem taki komentarz: „Co za inżynier to zaprojektował. Chyba był pijany”. Dość dosadne stwierdzenie, które dotyczyło jednego z siedzeń zamontowanego znacznie wyżej niż sąsiednie. Wyglądało to dość dziwnie i na pewno zajęcie go lub opuszczenie nie było zbyt łatwe, szczególnie w trakcie jazdy i przy dużym napełnieniu pojazdu.

Druga sytuacja to dwójka około 7-letnich chłopców, którzy razem z babcią wsiadali do MAN-a na ul. Wielickiej. Byli tak szczęśliwi, z możliwości przejażdżki testerem, że w trakcie wjazdu pojazdu na przystanek skakali z radości. Później, w trakcie jazdy cały czas tłumaczyli babci, jak niezwykły jest ten autobus.

 

MAN Lion’s City CNG

MAN Lion’s City CNG

MAN Lion’s City CNG

MAN Lion’s City CNG na pętli Nowy Bieżanów Południe. Silnik zgaszony - żadna informacja pasażerska nie jest podawana. Słyszałem, jak kierowca testera tłumaczył innemu prowadzącemu, że po wyjęciu kluczyka wszystko gaśnie.

 

MAN Lion’s City CNG

MAN Lion’s City CNG

MAN Lion’s City CNG

Wnętrze testowanego gazowca.

 

MAN Lion’s City CNG

Kontrowersyjne miejsca siedzące.  

 

Solaris Urbino 18, MPK Kraków

W trakcie dokumentowanego przeze mnie postoju gazowego MAN-a na pętli Nowy Bieżanów Południe, pojawiały się tam autobusy należące do MPK Kraków, obsługujące linię 173 z końcówki Azory. Tu Solaris Urbino 18 o numerze DR768, rocznik 2013.

 

MAN Lion’s City CNG

MAN Lion’s City CNG

Porównanie testowanego Lion'sa i Solarisa Urbino 18.

 

MAN Lion’s City CNG

Po odjeździe Solarisa jego miejsce zajął Mercedes Citaro G #DC519. Rocznik 2009.

 

MAN Lion’s City CNG

Kluczyk w stacyjce - wyświetlacze działają. Za chwilę zostanie podana relacja do Górki Narodowej Wschód.

 

MAN Lion’s City CNG

MAN Lion’s City CNG odjeżdża z przystanku „Prokocim Szpital” na ul. Wielickiej. Kierunek Górka Narodowa Wschód.



Warto jeszcze przypomnieć, że we flocie krakowskiego MPK marka MAN występuje dosłownie w śladowych ilościach. Kursują jeszcze ostatni przedstawiciele modelu NG313.

 

MAN NG313, MPK Kraków

Jedyne autobusy marki MAN we flocie MPK Kraków to przedstawiciele modelu NG313. Kilka ostatnich sztuk. Na zdjęciu autobus nr BM701 z 2001 roku w trakcie obsługi linii 139 w kierunku pętli Mydlniki. Przystanek „Os. Jagiellońskie” przy ul. Obrońców Krzyża, 30.05.2017.

 

Solowe autobusy marki MAN także jeżdżą liniowo po Krakowie. Dwaj przedstawiciele modelu NL263 obsługują bezpłatne linie do Centrum Handlowego Czyżyny. To własność firmy Małopolanin.

 

 Blog Transportowy na Facebooku

niedziela, 21 maja 2017
SilesiaKOMUNIKACJA 2017 – SOR

W dniach 26 i 27 kwietnia 2017 w Sosnowcu odbyła się już dziewiąta edycja Targów Transportu Publicznego SilesiaKOMUNIKACJA.

Impreza mała, ale ciekawa. Pod względem taborowym w tym roku zdominowana przez markę Solaris. Tym tematem zajmę się jednak w kolejnych wpisach.

Relację z targów zaczynam od polskiej premiery elektrycznego autobusu SOR ENS12. Pojazd wizualnie nie mający nic wspólnego z tym czeskim producentem. Całkowicie niespodziewany wygląd - zupełnie nowy kształt.

Przyznam, że nowy SOR bardzo przypadł mi do gustu. Bez wątpienia można nazwać go gwiazdą tegorocznych targów SilesiaKOMUNIKACJA.

SOR ENS12 to autobus o długości 12 m, szerokości 2,55 m i wysokości 3,15 m. Producent niestety nie podał, ile osób ten nowy pojazd może przewozić, ograniczając się jedynie do informacji o miejscach siedzących: 35 sztuk. Można jednak wnioskować, że całkowita ilość miejsc to około 90 – 100. Moc asynchronicznego silnika to 160 kW. Baterie Varta o pojemności 225 kWh. System elektryczny firmy RAIL ELECTRONICS CZ. Prędkość maksymalna nowego elektrobusu to 80 km/h.

 

SOR ENS12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR ENS12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR ENS12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR ENS12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

Premierowy SOR ENS12, czyli nowe oblicze czeskiego autobusu.

 

SOR ENS12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR ENS12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR ENS12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

Wnętrze najnowszego SOR-a. Na górnym zdjęciu dodatkowo widoczna ładowarka, która zdecydowanie powinna być prezentowana obok autobusu.

 

Oprócz premierowego modelu ENS12, SOR w Sosnowcu pokazał także trzy inne pojazdy. Jeden w wersji gazowej (CNG), czyli BNG12. Egzemplarz gotowy do odbioru przez nowego właściciela, firmę Transgór Mysłowice. Oznaczono go numerem taborowym 503. Autobus obecnie obsługuje linie w sieci KZK GOP.

 

SOR BNG12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR BNG12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR BNG12 dla firmy Transgór Mysłowice.



SOR BNG12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR BNG12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR BNG12, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

Wnętrze czeskiego gazowca.

 

SOR pokazał także turystyczny model LH10,5. Najprawdopodobniej to ten sam egzemplarz, który został przez producenta wystawiony w Kielcach, na TransExpo 2016 (link). 

 

SOR LH10,5, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR LH10,5, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR LH10,5. 

 

Czwarty, jednocześnie najmniejszy pokazany SOR to model BN8,5. Autobusy tego typu obsługują komunikację miejską np. w Kędzierzynie-Koźlu i Nysie.

 

SOR BN8,5, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR BN8,5, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR BN8,5, SilesiaKOMUNIKACJA 2017

SOR BN8,5, czyli najmniejszy przedstawiciel tej marki pokazany w Sosnowcu.



W kolejnym materiale o targach SilesiaKOMUNIKACJA 2017 zajmę się turecką marką Temsa oraz pojazdami pokazanymi przez PKM Tychy. 

 

Wpisy poświęcone autobusom

Tagi: sor Transgór
21:46, lukaszwoblog , autobusy
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 11 maja 2017
Setra S212 HD z Oświęcimia

Autobusy parkujące pod domami kierowców to dość częsty widok. Szczególnie w mniejszych miejscowościach. W Blogu Transportowym kilka razy publikowałem zdjęcia wykonane w miejscach nocowania różnych pojazdów (np. Autosan z firmy Veolia – link). Teraz zapraszam do Oświęcimia.

Przy ul. Stefana Batorego regularnie odstawiany jest autobus firmy Drobisz-Tur. To przewoźnik z miejscowości Hecznarowice w województwie śląskim (w pobliżu małopolskich Kęt, które od Oświęcimia oddalone są o około 20 km). Na swojej stronie internetowej Drobisz-Tur podaje, że „dysponuje taborem 36 autokarów, które w ruchu ciągłym świadczą usługi przewozowe na terenie całego kraju oraz zagranicą”.

Przede wszystkim firma Drobisz-Tur znana jest z przewozów pracowniczych. Autobus parkujący na ul. Batorego właśnie takie ma zadanie. Zgodnie z umieszczoną za przednią szybą informacją, jeździ dla firmy Electrical Components International, czyli w skrócie ECI. Siedziba tego jednego z największych producentów komponentów elektrycznych na świecie to Bielsko-Biała. Zatem autobus z ul. Batorego kursuje w relacji Oświęcim – Bielsko-Biała – Oświęcim.

Na ul. Batorego w Oświęcimiu nocują różne autobusy firmy Drobisz-Tur. W świąteczny dzień, 26 grudnia 2016 udało mi się natrafić na dość ciekawy egzemplarz Setry. To model S212 HD o rejestracji SBI 21947. Według strony Bezpieczny Autobus jest to rocznik 1989.

 

Setra S212 HD, Drobisz-Tur

 Setra S212 HD, Drobisz-Tur

 Setra S212 HD, Drobisz-Tur

Setra S212 HD pozuje przy ul. Batorego w Oświęcimiu. 

 

Do miejscówki przy ul. Batorego powrócę za jakiś czas. Bohaterką wpisu będzie wówczas inna Setra.

 

Blog Transportowy na Google +

Tagi: Setra
22:17, lukaszwoblog , autobusy
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 23 kwietnia 2017
SilesiaKOMUNIKACJA 2016 – historyczne autobusy

W ostatniej części relacji z targów SilesiaKOMUNIKACJA 2016 w Sosnowcu (tu link) zapowiedziałem prezentację historycznego taboru pasażerskiego, zaprezentowanego w ramach projektu Autobus Czerwony, realizowanego przez firmę M Event.

Łącznie pokazano cztery autobusy. Był także historyczny tabor ciężarowy, ale to już temat na inny wpis.

Wśród zabytkowych autobusów przeważały Jelcze. Zacznę od modelu M-11. To własność PKM Sosnowiec. Przewoźnika, który stopniowo zwiększa swoją kolekcję historycznego taboru. Pojazdy te regularnie są prezentowane na targach w Sosnowcu.

Jelcz M-11 #2349 to rocznik 1988. Do roku 1991 jako własność komunikacyjnego kolosa – WPK Katowice. Po jego rozpadzie eksploatowany przez PKM Sosnowiec. W roku 2013 oficjalnie zaprezentowany po przeprowadzonej restauracji do stanu pierwotnego. Tu warto dodać, że pracownicy PKM Sosnowiec mieli trudne zadanie, bo autobus ten dość mocno odbiegał od wersji fabrycznej – poddano go modernizacji, w trakcie której zaingerowano w jego wygląd zewnętrzny, zmieniając np. ścianę przednią. Efekt końcowy piękny.

 

Jelcz M-11, PKM Sosnowiec

Jelcz M-11, PKM Sosnowiec

Jelcz M-11 #2349 z PKM Sosnowiec. Autobus odrestaurowany do stanu z początkowego okresu eksploatacji, z charakterystycznym logotypem WPK Katowice.

 

Jelcz M-11, PKM Sosnowiec

Jelcz M-11, PKM Sosnowiec

Wnętrze Jelcza M-11.

 

Jelcz M-11, PKM Sosnowiec

Stanowisko pracy kierowcy w Jelczu M-11.

 

Drugi z prezentowanych przez PKM Sosnowiec historycznych autobusów to Jelcz 120M o numerze 010. Pojazd premierowo pokazany na targach SilesiaKOMUNIKACJA 2016. To rocznik 1993, od nowości eksploatowany przez PKM Sosnowiec. W roku 2004 przeprowadzono naprawę główną Jelcza, którą wykonano w Biskupicach, w tamtejszym Zakładzie Naprawy Autobusów. Pojazd został zmodernizowany, otrzymując nowszy silnik, plastikowe siedzenia i elektroniczne tablice kierunkowe.

W 2015 roku zakończono restaurację pojazdu. Prace, podobnie jak w przypadku Jelcza M-11, były przeprowadzane w warsztatach PKM Sosnowiec.

 

Jelcz 120M, PKM Sosnowiec

Jelcz 120M, PKM Sosnowiec

Jelcz 120M #010. Jak w latach 90-tych.

 

Jelcz 120M, PKM Sosnowiec

Jelcz 120M, PKM Sosnowiec

Wnętrze zachowanego Jelcza 120M.

 

Jelcz 120M, PKM Sosnowiec  Jelcz 120M, PKM Sosnowiec

Zewnętrzne detale Jelcza 120M.

 

Jelcz 120M, PKM Sosnowiec

Stanowisko pracy kierowcy w Jelczu 120M.

 

Firma M Event sprowadziła do Sosnowca także dwa „ogórki”. Pierwszy z nich to Jelcz 043 DAL. Rocznik 1975. Jako fabrycznie nowy pojazd trafił do PKS Bielsko-Biała. Po 9 latach eksploatacji i trzech naprawach głównych, w 1984 roku zasilił tabor Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej z okolic Pszczyny. Jak podaje na swojej stronie jego obecny właściciel, Grzegorz Harmata, Jelcz ten później znalazł zatrudnienie w jednym z klubów sportowych w rejonie Żywca, aby ostatecznie zostać polowym magazynem. Uratowany w 2007 roku, stopniowo remontowany wracał do lat świetności. W 2015 roku restaurację zakończono. Autobus został nazwany „Beskidzkim Ogórkiem”.

 

Jelcz 043, targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Jelcz 043, targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Jelcz 043, targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

„Beskidzki Ogórek”, czyli Jelcz 043, który swą pracę przewozową rozpoczął w PKS Bielsko-Biała.

 

Jelcz 043, targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Wnętrze Jelcza 043.

 

Jelcz 043, targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Jelcz 043, targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Obok Jelcza 043 ustawiono archiwalne zdjęcia prezentujące wcześniejsze losy pojazdu, np. jego holowanie przez Stara 200 lub pełnienie funkcji szopy na siano.

 

 Bilet autobusowy

Na zwiedzających wnętrze Jelcze 043 czekała także oryginalna torba na bilety PKS. Korzystali z nich kierowcy mający do dyspozycji różne rodzaje bloczków. W tym przypadku bilety są jednocześnie reklamą - na odwrocie umieszczono kontakt do właściciela pojazdu.


Obok „Beskidzkiego Ogórka” ustawiono inny „obły” autobus . To Škoda 706 RTO CAR. Rocznik 1970. Obecnie własność Kazimierza Karasiewicza z miejscowości Prądy (gmina Koszęcin, powiat lubliniecki). Wcześniej ten ciekawy pojazd był eksploatowany przez PKS Nowy Sącz, który sprowadził go do Polski. Do tematu tego autobusu powrócę w czasie późniejszym.



Škoda 706 RTO CAR, targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Škoda 706 RTO CAR, targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Škoda 706 RTO CAR, targi SilesiaKOMUNIKACJA 2016

Škoda 706 RTO CAR stylizowana na pojazd czechosłowackiego odpowiednika polskiego PKS-u: ČSAD. W tym przypadku z fikcyjnego oddziału Koszęcin Prądy.

 

Kolejna możliwość zobaczenia wystawy historycznego taboru przygotowanej przez firmę M Event już za kilka dni. W trakcie targów SilesiaKOMUNIKACJA 2017, które odbędą się 26 i 27 kwietnia 2017.

 

Wpisy poświęcone ciężarówkom

poniedziałek, 17 kwietnia 2017
Nowe autobusy Castrosua dla Madrytu

Na początku marca 2017 Scania poinformowała, że dostarczy do Madrytu 160 miejskich autobusów zasilanych CNG. Jest to opcja do zamówionych w 2016 roku 46 takich pojazdów. Trafią one do tamtejszego przewoźnika: EMT.

Wnikając w szczegóły zamówienia, Scania dostarczy podwozia (wraz z układem napędowym), które zabuduje hiszpańska firma Castrosua. Będą to modele New City. W 2017 roku zostanie dostarczonych 80 egzemplarzy, a kolejne 80 w roku 2018.

 

Castrosua New City, EMT Madrid

Castrosua New City na podwoziu Scania z EMT Madryt. Autobus #4308 na linii 35 do Plaza Mayor. To jeden z 46 egzemplarzy zamówionych w 2016 roku. W najbliższych dwóch latach będzie ich o 160 sztuk więcej. Listopad 2016.

 

Castrosua New City, EMT Madrid

Castrosua New City #4326 pozuje przy budynku EMT. Listopad 2016.



Zakup autobusów CNG jest związany z wdrażanym przez miasto Madryt procesem redukcji emisji dwutlenku węgla do atmosfery, czego następstwem będzie zakaz wjazdu do centrum pojazdów z silnikiem Diesla. Ma on obowiązywać od 2025 roku. Jest to wspólna inicjatywa władz czterech miast. Pozostałe to Paryż, Meksyk i Ateny. Obecnie połowa taboru EMT Madryt, czyli ponad 1500 autobusów to pojazdy gazowe.

 

Blog Transportowy na Twitterze

środa, 12 kwietnia 2017
Otokar na TransExpo 2016

Jak obiecałem w ostatnim wpisie o kieleckich targach TransExpo 2016 (tu link), przedstawię teraz ekspozycję tureckiej firmy Otokar. Obecnie jej wyłącznym dystrybutorem na Polskę jest Bus Trans Technik Sp. z o.o. z Warszawy. Wcześniej funkcję tę pełniła firma Gran, która dostarczyła miejskie Otokary do Przemyśla i Tarnowa.

W 2016 roku Otokar po raz pierwszy wystawił się na targach TransExpo (jeżeli dobrze pamiętam, była to pierwsza impreza targowa na terenie Polski, w trakcie której prezentowano ofertę tego producenta). Jego ekspozycja okazała się dość spora, rozmieszczona na terenie zewnętrznym oraz w jednej z hal. Ta wewnętrzna, główna, niestety niezbyt ciekawie pokazana. To za sprawą konstrukcji stoiska, która skutecznie zasłaniała autobusy, szczególnie moim zdaniem najciekawszego z nich - przegubowca (jedynego zaprezentowanego na TransExpo 2016).

Pierwszego dnia targów (11.10.2016), o godzinie 12:00 Otokar przeprowadził konferencję prasową. W jej trakcie podano między innymi, że marka ta jest częścią największego w Turcji prywatnego holdingu o nazwie Koç. W Polsce oferującego już od lat produkty AGD pod nazwą Beko.

Autobusy Otokar są produkowane w miejscowości Sakarya. Jak podano na wspomnianej konferencji, tamtejsza fabryka zatrudnia 2100 pracowników. Jej potencjał produkcyjny to 4600 autobusów, 2600 wozów terenowych, 1600 ciężarówek, 1400 naczep i 900 wozów bojowych rocznie. Jeden z ostatnich sukcesów Otokara to wygrana w przetargu na 100 przegubowców dla tureckiego miasta Izmir (model Kent C).

 

Otokar - konferencja prasowa

W trakcie konferencji prasowej Otokara.

 

Prezentację ekspozycji Otokara (liczącej łącznie 6 pojazdów) zaczynam od przegubowej wersji modelu Kent C. To autobus o dość nietypowej długości: 18,75 m. Szerokość 2,54 m, a wysokość 3,21 m (z klimatyzacją). Ilość miejsc: 164, w tym 36 siedzących i 128 stojących. Układ drzwi: 2-2-2-2. Silnik DAF MX11 Euro-6. Pojazd wystawiono na stoisku wewnętrznym w hali D.

 

Otokar Kent C, TransExpo 2016

Otokar Kent C, TransExpo 2016

Otokar Kent C, TransExpo 2016

Jedyny przegubowiec pokazany w trakcie TransExpo 2016, czyli Otokar Kent C. Niestety dość skutecznie zasłonięty elementami stoiska.



Otokar Kent C, TransExpo 2016

Otokar Kent C, TransExpo 2016

Otokar Kent C, TransExpo 2016

Wnętrze przegubowego Otokara Kenta C.

 

Obok przegubowca stał inny miejski Otokar. Także Kent C, ale w wersji midi, czyli o długości 10,8 m. Szerokość 2,54 m, a wysokość 3,14 m (z klimatyzacją). Standardowa ilość miejsc to 95, w tym 25 siedzących i 70 stojących. Układ drzwi: 2-2-2. Silnik Cummins ISB6.7E6280B.



Otokar Kent C, TransExpo 2016

Otokar Kent C, TransExpo 2016

Otokar Kent C w wersji o długości 10,8 m. Niestety także zasłonięty elementami konstrukcji stoiska.

 

Otokar Kent C, TransExpo 2016

Otokar Kent C, TransExpo 2016

Wnętrze małego Kenta C.

 

Za małym Kentem C ustawiono niskowejściowy model Vectio C. Jego długość to 10,1 m. Szerokość 2,35 m, a wysokość 3,15 (z klimatyzacją). Standardowa ilość miejsc to 74, w tym 29 siedzących. Układ drzwi: 1-2-0. Silnik Cummins ISB6.7E6280B.

 

Otokar Vectio C, TransExpo 2016

Otokar Vectio C, TransExpo 2016

Otokar Vectio C. Na szczęście w tej części stoiska ekspozycja nie była tak bardzo zastawiona elementami dekoracji.


Za powyższymi trzema miejskimi autobusami Otokar zaprezentował turystycznego „rodzynka”. Był to model Vectio T. Długość jak w przypadku miejskiego odpowiednika, czyli 10,1 m. Szerokość 2,41 m, a wysokość 3,25 m (z klimatyzacją). Standardowa ilość miejsc to 43, tylko siedzące (+ 1 rozkładane). Układ drzwi: 1-0-1. Silnik Cummins ISB6.7E6280B.

 

Otokar Vectio T, TransExpo 2016

Otokar Vectio T, TransExpo 2016

Turystyczny, niebieski „rodzynek” na wewnętrznej ekspozycji, czyli Otokar Vectio T.

 

Kolejne dwa Otokary pokazano na terenie zewnętrznym. Przy wejściu głównym na teren targów ustawiono drugi egzemplarz modelu Vectio T. To pojazd sprzedany firmie Mały-Bus Dariusz Jarosz z Warszawy.

 

Otokar Vectio T, TransExpo 2016

Otokar Vectio T, TransExpo 2016

Na terenie zewnętrznym prezentowano drugi egzemplarz Vectio T. Sprzedany firmie Mały-Bus.

 

Natomiast od drugiej strony, przy tylnym wejściu ustawiono mały autobus międzymiastowy. To Navigo U. Wersja o długości 8,4 m. Szerokość 2,26 m, a wysokość 3,27 m (z klimatyzacją). Standardowa ilość miejsc to 42, w tym 37 siedzących i 4 stojące oraz jedno miejsce na wózek inwalidzki. Układ drzwi: 1-0-1. Silnik Cummins ISBe4.5E6. Winda na wózek inwalidzki w części środkowej pojazdu.

 

Otokar Navigo U, TransExpo 2016

Otokar Navigo U, TransExpo 2016

Otokar Navigo U, TransExpo 2016

Najmniejszy z pokazanych w Kielcach Otokarów. Model Navigo U.

 

Oprócz Otokara na TransExpo 2016 wystawili się także inni tureccy producenci autobusów. Ich ofertę również zaprezentuję, ale wcześniej polski Ursus.



Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo 

Tagi: Otokar
20:47, lukaszwoblog , autobusy
Link Dodaj komentarz »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 25